سالهاست جهان عرب فاقد شخصیت ممتاز سیاسی است. پس از جمال عبدالناصر که توانست در چارچوب ناسیونالیسم عربی، حرکتی فراتر از مرزهای جغرافیایی دولتهای عربی را به وجود بیاورد، تنها حرکتهای اسلامی چون اخوان المسلمین و القاعده بودند که جولان میدادند.
صدام حسین سعی میکرد که با پشتوانه حزب بعث و آغاز یک جنگ عربی علیه ایران به رهبری محبوب تبدیل شود که به آن سرنوشت شوم دچار شد. با مرگ ملک خالد عربستانی، سادات مصری، شاه حسین اردنی، حافظ اسد سوری و تحقیر و اعدام صدام حسین عراقی، از یکسو و نیاز روز افزون جامعه عربی به رهبری قابل اتکا از سوی دیگر، شرایطی متفاوت از گذشته را پدید آورده است.
هیچکدام از این جریانات علیرغم کر و فر های اولیه نتوانستند در جهان عرب به محبوبیتی متکی بر موفقیت دست پیدا کنند. نیاز عربها به رهبری موفق آنقدر زیاد است که از شعارهای هر کسی که با آرزوهای عربی هماهنگی داشته باشد، استقبال میکنند.
بر این اساس سید حسن نصر الله در قامت یک رهبر عربی پتانسیل زیادی دارد. وی بزرگترین دشمن عربها یعنی اسرائیل را که در بیش از شصت سال گذشته هر روز عربها را تحقیر کرده، با اندکی نیروی و اسلحه، تحقیر کرده است. او و یارانش که حتی یک دولت کوچک عربی نیستند، بزرگترین پیروزی عرب بر اسرائیل را رقم زده است. اینگونه است که او علاوه بر آنکه روحانی و مقدس است، یک رهبر عربی ایده آل نیز هست.