زندگی کردن بدون مبارزه و رویارویی با مسائل زندگی ممکن است؟ شاید ممکن باشه ولی اصلا مطلوب نیست. اینکه آدم صبر کنه که جریانات حاکم بر زندگی فردی و اجتماعی از هر جنس (عوامل قاهره طبیعی/ سیاسی/ اقتصادی/ فرهنگی و خلاصه هر چیز که بصورتی در شکل گیری راههای پیش روی ما نقش دارد) چه میگن و چه میخوان و بعدش ما در همون چارچوبها عمل کنیم معمولا انسان را قانع نمیکنه. البته گاهی راه گریزی نیست. مثلا سیل میاد. اما انسان به میزانی انسان است که راه خود را بر میگزیند.