انسان به حسب فطرت و زندگی اجتماعی اش، به خدا و ادیان توجهی گسترده به وسعت کل تاریخ و همه فرهنگ ها و تمدن های بشری داشته است. جامعه امروزی بشر نیز با حضور قدرتمند دین و دینداری در عرصه های فردی و اجتماعی مواجه است
سوال این است که ظرفیت بی دینی فرد و جامعه تا کحاست؟
انسان به دلیل فطرت پاک و خدادادی اش، ظرفیت عظیم دین داری و خداگرایی دارد و معمولا در زندگی بشر شاهد به کار گیری مکرر این ظرفیت هستیم و تلاش ها برای تضعیف این طبیعت بشری به دلیل تعارض با ذات به ندرت به موفقیت می انجامد
در سطح جامعه نیز به دلیل نقش افراد و نیز کارکرد تاثیر گذار مناسبات متاثر از دین و دین داری، شاهد ظهور بنیان های دینی نیرومندی هستیم که با حیات اجتماعی نیز رابطه نزدیکی برقرار کرده اند
در مقابل، به نظر می رسد که ظرفیت بی دینی گرچه همیشه وجود دارد ولی حرکت در یک مسیر بن بست است و نتیجه ای در بر ندارد
افراطیون نباید روی بی دینی جامعه ایرانی یا سوء استفاده از حقیقت دین در جهت اغراض شخصی شان حساب ویژه ای باز کنند که چنین فرصتی نخواهند داشت. مقابله با بی دینی و سوء استفاده از دین، نتیجه یک روحیه و واقعیت به نام دین داری حقیقی است
البته بعضی اعمال موجب دلسردی دین داران یا تضعیف دینداری می شود ولی در مجموع ملت ما به دین و دینداری تعلق خاطر دارند و مسیر پاکسازی را به خوبی از فطرت خویش آموخته اند