در ایران از هزاره های نخستین شکل گیری تمدن تا حدود یکصد سال پیش٬ وجه غالب حیات اجتماعی متکی به روستاها بود.
فرهنگ روستا در همه جا غالب بود و شهرهای بزرگ در محاصره ی روستاها و متاثر از آنها بودند.
ایلات در سطوح رهبری جامعه و بخصوص در بین نخبگان نظامی نقش محوری داشتند.
و عصبیت ایلات بود که حکومتها را تشکیل و تغییر میداد.
و شهرها همچون بازارهای مکاره شکل گرفتند
و امروز این شهرها هستند که بر تمام کشور حکومت میکنند و حتی یک شهر
تهران
سیاست و اقتصاد و فرهنگ کشور را در دست دارد
الگوهایش به همه جا صادر میشود.
قدرت قاهره اش پذیرفته شده.
و این تهران خود از همه ی عالم تاثیر می گیرد.
و تمدن ها تنها بر دوش شهرها شکل میگیرند
و برای نخستین بار بعد از قرنها غارت ایلات و عشایر داخلی و خارجی
نوبت ظهور فرهنگ و تمدن جدید ایرانی است
متمایز با دیگران
همه چیز آماده است.