منشور حقوق بشر کوروش کبیر پادشاه ایران:

منم کورش، شاه جهان، شاه بزرگ، شاه دادگر.شاه بابل.شاه سومر و اکد. شاه چهار گوشه جهان.پسر کمبوجیه.شاه بزرگ.نوه کورش.نبیره چیش پیش.
انگاه که بدون جنگ و پیکار وارد بابل شدم، همه مردم گام های مرا با شادمانی پذیرفتند. در بارگاه پادشاهان بابل بر تخت
شهریاری نشستم. مردوک، خدای بزرگ دلهای مردم بابل را بسوی من گردانید،...،زیرا من او را گرامی داشتم. ارتش بزرگ من به ارامی وارد بابل شد. نگذاشتم رنج و ازاری به مردم این شهر و این سرزمین وارد آید. نابسامانی درونی بابل و نیایشگاه های انجا دل مرا به درد آورد...من برای ارامش کوشیدم. من برده داری را برانداختم. به بدبختیهای انان پایان بخشیدم. فرمان دادم که همه مردم در پرستش خدای خود ازاد باشند. فرمان دادم که هیچکس مردم شهر را نیازارد و به دارایی انان دست یازی نکند. مردوک، خدای بزرگ از کار من خشنود شد...او مهربانی و فراوانی را ارزانی داشت. ما همگی شادمانه و در اشتی و ارامش پایگاه بلندش را ستودیم. من همه شهرهایی که ویران شده بود از نو ساختم. فرمان دادم تمام نیایشگاه هایی را که بسته شده بود، بگشایند. همه خدایان این نیایشگاه ها را به جاهای خود بازگرداندم. همه مردمانی را که پراکنده و آواره شده بودند، به جایگاههای خود برگرداندم و خانه های ویران انان را اباد کردم. همچنین پیکره خدایان سومر و اکد را که بدون هراس از خدای بزرگ، به بابل اورده بود، به خشنودی مردوک، خدای بزرگ و به شادی و خرمی به نیایشگاه های خودشان بازگرداندم. باشد که دلها شاد گردد. بشود که خدایانی که انان را که به جایگاههای نخستینشان بازگرداندم، هر روز مردم ان سرزمینها را شاد کند. من برای همه مردم همبودگاهی ارام مهیا ساختم و ارامش را به تمامی مردم پیشکش کردم. اینک که به یاری مزدا تاج سلطنت ایران و بابل و کشورهای چهارگانه را به سر گذاشته ام، اعلام میکنم: تا روزی که زنده هستم و مزدا توفیق سلطنت را به من میدهد دین و آیین و رسوم ملتهایی که من پادشاه انها هستم محترم خواهم شمرد و نخواهم گذاشت که حکام و زیردستان من دین و ایین و رسوم ملتهایی که من پادشاه انها هستم یا ملتهای دیگر را مورد تحقیر قرار بدهند یا به انها توهین نمایند. من از امروز که تاج سلطنت را به سر نهاده ام تا روزی که زنده هستم و مزدا توفیق سلطنت را به من می دهد هرگز سلطنت خود را بر هیچ ملتی تحمیل نخواهم کرد و هر ملتی ازاد است که مرا به سلطنت خود قبول کند یا ننماید و هرگاه نخواهد مرا پادشاه خود بداند من برای سلطنت ان ملت مبادرت به جنگ نخواهم کرد. من تا روزی که پادشاه ایران هستم نخواهم گذاشت کسی به دیگری ظلم کند و اگر شخصی مظلوم واقع شد من حق وی رااز ظالم خواهم گرفتم و به او خواهم داد ستمگر را مجازات خواهم کرد.من تا روزی که پادشاه هستم نخواهم گذاشت مال غیر منقول یا منقول دیگری را به زور یا به نحو دیگر بدون پرداخت بهای ان و جلب رضایت صاحب مال تصرف نماید و من تا روزی که زنده هستم نخواهم گذاشت که شخصی ،دیگری را به بیگاری بگیرد و بدون پرداخت مزد وی را به کار وادارد. من امروز اعلام میکنم که هر کسی ازاد است که هر دینی را که میل دارد بپرستد ودر هر نقطه که میل دارد سکونت کند مشروط بر اینکه در انجا حق کسی را غصب ننماید و هر شغل را که میل دارد پیش بگیرد و مال خود را به هر نحو که مایل است به مصرف برساند مشروط بر اینک لطمه به حقوق دیگران نزند. من اعلام می کنم که هر کس مسئول اعمال خود باشد و هیچکس را نباید به مناسبت تقصیری که یکی از خویشاوندانش کرده مجازات کرد و مجازات برادر گناهکار و...ممنوع است و اگر یک فرد از خانواده یا طایفه ای مرتکب تقصیر می شود فقط مقصر باید مجازات گردد نه دیگران.من تا روزی که به یاری مزدا زنده هستم و سلطنت می کنم نخواهم گذاشت که مردان و زنان را به عنوان غلام و کنیز بفروشند و حکام و زیردستان من مکلف هستند که در حوزه حکومت و مأموریت خود مانع از فروش و خرید مردان و زنان به عنوان غلام و کنیز شوند و رسم بردگی باید به کلی از جهان برافتد.
از مزدا خواهانم که مرا در راه اجرای تعهداتی که نسبت به ملتهای ایران و بابل و ملتهای ممالک چهارگانه بر عهده گرفته ام موفق گرداند.