به نظر می رسد تحولات سریع و عمیق و همه جانبه کشور ما در چند دهه اخیر آبستن حوادثی بزرگتر است. جهان امروز به مسائلی می پردازد که در طول تاریخ گذشته، اگر هم بوده که به تحلیل و تفسیر نبوده، اثری از آن بر جای نمانده و از بسیاری جهات نو و موضوع تفکر انتقادی و اندیشه های پرسشگر نویسندگان تاریخ فردا است.
نقش ما در این بزنگاه تاریخ، هر چه باشد، پر رنگ تر از پیشینیان ثبت و ضبط می گردد.
1. تضعیف بنیه تهاجمی و تدافعی ایران در منطقه
2. جایگزین کردن رقبای ایران در فرصت های اقتصادی موجود
3. به نتیجه رساندن پرونده روابط ایران و غرب
...
در شرایط فعلی
برای کسانی که به خدمت می اندیشند
بسیاری از حوزه ها
پر خطر و چالش است
حوزه دانشجویی، نخبگی، جوانان، زنان، کارگران، خبرنگاری، اطلاع رسانی، اینترنت، دین، سیاست، حقوق، بین الملل، ...
...
حوزه های اقتصادی و کارآفرینی و حوزه کودکان، از جهاتی کم چالش تر هستند هر چند، تهدیدات این حوزه نیز از جنس دیگری است
توسعه حوزه تهدیدات و فرصت ها و تسری به عرصه های جدید منطق خاص خود را دارد
تشخیص ریشه ها و اولویت ها و مکانیزم ها از ضروریات تحرک اقتصادی و اجتماعی و شاید هر نوع ادامه حیات باشد
پیروزی شگفت انگیز ملت ایران در بیست و دوم بهمن ماه یکهزار و سیصد و پنجاه و هفت هجری شمسی، تنها حلقه پایانی از سلسله جدایی های ملت ایران از حکومت شاه بود.
در واقع شاه زمانی که به توصیه نیک خواهان توجه نکرد و بر استبداد و قدرت نظامی و امنیتی اش تکیه کرد، بازی سیاست را باخت. ساز و کارهای سیاست روشن است. با نظامی گری و برخورد امنیتی با مخالفان، شاه به جایی رسید که حتی احزاب سلطنت طلب نیز به اردوگاه مخالفان شاه پیوستند.
از سوی دیگر رمز پیروزی بر شاه، وحدت کلمه مخالفان وی بود. تمرکز روی محمدرضا شاه بود نه نخست وزیر یا فرماندهان ارتش یا حتی سلطنت که می توانست موجب انشقاق در بین مخالفان گردد. روی شاه و علمکرد و اطرافیان و نظرات او متمرکز شدند تا بیشترین انرژی را به دست آورند. اختلاف ها حداقل، توافق ها حداکثر. وحدت کلمه که سخن همیشگی امام بود از همین استراتژی حکایت داشت.
"شاه باید برود"
سخنی که حتی آمریکایی ها و خانواده سلطنت و بعضی حامیان شاه نیز با آن موفق بودند. حداقل به صورت موقت.
لینک مطلب:
به گفته یکی از مدیران سابق برنامهریزی سیاسی وزارت خارجه آمریکا "به همان اندازه که گسترش تسلیحات به قطبی شدن جهان کمک کرد، توسعه و گسترش سریع اطلاعات به غیر قطبی شدن جهان کمک میکند ".
برخی کارشناسان از این روند استقبال میکنند و آن را نشانه افول "مدل کشوری" در عرصه جهان میدانند که از زمان "صلح وستفالی" در سال 1648 میلادی به نهاد حاکم و رایج در جهان تبدیل شد.
این صاحبنظران انتظار دارند، "انقلاب اطلاعات" سلسله بندیهای بروکراتیک را براندازد و "سازمانهای شبکهای" را جایگزین آن کند، در این سیستم بیشتر وظایف حکومتی به عهده بازارهای خصوصی و نهادهای غیرانتفاعی گذاشته میشوند، از سوی دیگر با گسترش "جوامع مجازی" که از مشحصههای توسعه و گسترش استفاده از اینترنت تلقی میشود، قلمروهای سرزمینی حذف کرده و الگوهای حاکمیت جدیدی در جهان شکل خواهد گرفت، در این شرایط دولتها نیز محوریت خود را در زندگی مردم از دست خواهند داد و مردم با قراردادهای داوطلبانه زندگی خواهند کرد و به سادگی یک کلیک به جوامع وارد یا از آنها خارج خواهند شد.
گرچه مذاکره سیاسی نیز بخشی از عمل سیاسی است
ولی هدف از مذاکره معمولا تحقق اعمال و اهداف دیگری است
به عنوان مقدمه
به عنوان همراه
به عنوان نتیجه
...
گاهی یک مذاکره
برای اولتیماتوم است و تعیین آخرین مهلت مشاهده اقدام عملی
و مذاکره بعدی شاید برگزار نشود مگر با تحقق اقدامات عملی مورد درخواست
گاهی اقدامات درخواست شده تنها پوششی برای فریبی بزرگتر هستند
در شرایطی که تفوق حاصل شده است
مذاکره بخشی از خواستها را تحقق می بخشد
و عمل سیاسی و غیرسیاسی بعدی
بخش دیگری را
و داستان تا تطابق صورت واقعی شرایط با صورت رسمی آن
ادامه خواهد داشت
...
با تغییر شرایط هر یک از طرفین
شرایط مورد درخواست و ادعاها نیز تغییر می کند
در شرایط جنگی
دولتها محدودیتهای گسترده تری را اعمال می کنند
و اگر در حال صعود باشند
به صعودشان شتاب می دهند
مانند جنگ های پس از انقلاب چین، شوروی، ایران، ...
و اگر در حال سقوط و سراشیبی باشند
سقوط شان شتاب می یابد
جنگ نرم
جایگزین جنگ غیرنرم می شود
و راه حل های آن نیز
جایگزین راه حل های جنگی قبل
و این جای امیدواری است
برای اخلاق و انسانیت
بسیاری از نخبگان جهان
در تنهایی و فقر دنیا را ترک گفتند
و پس از نبودشان
بودشان درک شد
به جایی می رسیم که چنین اتفاقاتی در تاریخ بشر
به پایان رسد
الیس الصبح بقریب
مذاکرات ایران با غربی ها و ازجمله آمریکا آغاز شده است. خواسته های طرفین چیست؟
ایران تمایل خاصی برای مذاکرات از خود نشان نداده است ولی طرف غربی به کرات اهمیت این مذاکرات را در روابط آینده خود با ایران یادآور شده است. از آنجا که این مذاکرات بر اساس درخواست اولیه غربی ها آغاز شده است و باید دید اهداف آنان چیست؟
هدف آشکار مذاکرات هسته ای، به ظاهر، جلوگیری از دسترسی ایران به توانایی های خاص هسته ای است. در حالیکه ایران حداقل طی پانزده سال گذشته هیچ تخطی روشنی از تعهدات بین المللی در این حوزه انجام نداده است. پس این فشار گسترده و تحریم های وسیع چه هدف یا اهداف دیگری را دنبال می کند؟
ریشه اصلی این فشار، بی گمان، نارضایتی غربی ها از رفتار سیاسی و اقتصادی و فرهنگی جمهوری اسلامی در عرصه های مختلف به ویژه روابط بین الملل و مسائل خاورمیانه است.
این نکته که در مذاکرات سال های قبل آمریکایی ها تمایلی برای حضور نشان نمی دادند و اینک خود طراح و مشوق و راهبر اصلی این نشست ها هستند، به تغییر وزش باد در سیاست خاورمیانه ای آمریکا مربوط است. سیاستی که ایران در آن اهمیت روزافزونی یافته و قابل نادیده گرفتن نیست و باید اذعان کرد که پس از نزدیک به سی سال، پرونده ایران و روابط با آن، در اولویت سیاست خارجی آمریکا قرار گرفته است.
شاید بتوان گفت که حداقل آمریکایی ها به دنبال چهار عنوان و هدف متفاوت هستند:
1. جلوگیری از حضور ایران در عرصه های جهانی و منطقه ای یا به تعبیر غربی ها، ....
نتیجه مطلوب آمریکایی ها در این زمینه کاهش تاثیرگذاری ایران بر روابط منطقه ای به ویژه در لبنان و سوریه است. اسرائیل همچنان موضوع محوری در روابط خاورمیانه ای عرب است و همکاری غرب و ناتو با ترکیه نیز منافی این سیاست نیست. خواست مشخص آمریکایی ها که از اولویت بالایی نیز برخوردار است عبارت است از: کاهش حمایت ایران از جریانات عربی و اسلامی ضد اسرائیل از طریق همکاری برای کناره گیری اسد از قدرت و خلع سلاح حزب الله. این دو مساله فشار حضور ایران در منطقه را از دوش اسرائیل و آمریکا بر میدارد و هدف مهم آمریکایی ها محسوب میگردد.
2. حفظ توازن آمریکایی در خلیج فارس.
کاهش قدرت مصر در منطقه و کم رنگ شدن نقش این کشور در تحولات جهان عرب به جهت مشکلات داخلی اش، خلا قدرتی را ایجاد کرده که بنظر نمی رسد عربستان آسیب پذیر، قادر به پر کردن آن باشد و به همین دلیل افزایش حضور نظامی آمریکایی ها در منطقه و تشدید و تعمیق اختلافات اعضای شورای همکاری خلیج فارس با ایران چشمگیر است.
ایجاد پروتکل هایی که به حضور و نظارت مستمر آمریکایی ها در خلیج فارس می انجامد، با شعار حفاظت از آبراه و تنگه هرمز، هدف دوم آمریکایی ها در مذاکرات با ایران می باشد.
3. ایجاد محدودیت و نظارت غیرمتعارف بر فعالیت های هسته ای ایران
شعار اصلی و موضوع رسمی مذاکرات، مساله هسته ای است و هدف آن ایجاد فشار مستمر و دائمی برای کنترل همیشگی ایران در تمامی مسائل و من جمله توسعه این صنعت است.
شاید افراد غیر مرتبط و عموم ندانند، ولی آمریکایی ها می دانند که ایران هدف ساخت بمب اتمی را در برنامه های جاری اش ندارد ولی وجود ایرانی مستقل و ثروتمند با دانش هسته ای موجود نیز، فاصله چندانی با قدرت اتمی ندارد. مساله اصلی برای آمریکا غیر قابل اعتماد بودن ایران برای غربی ها است وگرنه بهانه جویی در زمینه ای که ایران سالها به دقت قواعد بین المللی مربوطه را رعایت کرده است، ریشه در جای دیگر دارد.
4. طرح مسائل حقوق بشر
آخرین اولویت غربی ها که همچون هدف سوم، عمدتا ابزار فشار برای اهداف دیگر است، مساله حقوق بشر و آزادی های سیاسی و اجتماعی است. غربی ها نشان داده اند که اولویتی برای این مساله قائل نیستند و در صورتیکه با دولتی چون عربستان سعودی، رابطه خوب داشته باشند، از تمامی حداقل های آزادی اجتماعی و سیاسی عدول می کنند و به منافع اقتصادی و سیاسی خود وفادارند.
می توان نتیجه گرفت، فشارهای آمریکا و غربی ها در ایران، ریشه در نارضایتی های آمریکا، عدم تطابق رفتار دولت های ایران با خواست های این دولت و شرکایش می باشد. همانطور که حمایت های رقبای غربی ها نیز ناشی از سیاست های منفعت طلبانه خود آنان است و موضوع اخلاقیات و ارزش های انسانی در مناسبات سیاسی جهانی هنوز جایگاه تعیین کننده ای پیدا نکرده است.
اگر بپذیریم که آمریکایی ها در پی آن هستند ت به اهداف خود با کمترین هزینه ممکن دست پیدا کنند و حتی ممکن است بخشی را نیز خارج از میز مذاکره جستجو کنند، درک بهتری از شرایط فعلی به دست می آوریم. عامل تعیین کننده در رفتار آمریکا، اخلاقیات نیست. رعایت حقوق بشر و انصاف نیست، تنها و تنها منافع آمریکاست که شامل منافع ملی و منافع شرکت های بزرگ آمریکایی است که در سیاست آمریکا نقش بازی می کنند و بی تردید در مسیر تصمیم گیری های آمریکایی ها، نقش لابی صهیونیسم و همچنین لابی عرب که در دستور کار اخیر آمریکا، متفق هستند، بسیار تاثیرگذار است.
این نکته که اوباما بدون برخورد تند با ایران، انتخابات راحتی را در ماههای آینده تجربه نخواهد کردو اینکه خواسته های آمریکا عمدتا برای ایران غیرقابل قبول است، مزید بر علت گشته و موجب می شود که شرایط به سوی رویارویی های خطرناکتری پیش رود. نقش روس ها و چینی ها نیز کمافی السابق کاملا روشن است....
مسیر دولت ها و جوامع، در سیاست و اقتصاد و فرهنگ، تغییراتی می کنند، ولی طبایع نیز کار خود را می کنند.
روزی خواهد آمد
خیلی زود
که از رفتارهای این روزگار و روزگار پیشین
بخندیم
بازی دو سر برد!
مذاکره کنیم و به نتیجه دلخواه برسیم: تاخیر باشد یا توافق
...
اوبامان برای پیروزی در انتخاباتش نیازمند آرامش است؟ یا جنگ؟ یا توافق؟ یا ...؟
...
پیام رفتار غیرعادی امارات چیست؟
گاهی عکس العمل ها با تاخیر است
گاهی فوری
در بسیاری از موارد عکس العمل های فوری احساسی است
طبقات فرودست معمولا نسبت به مسائل فوری تر، عکس العمل های فوری تری نشان می دهند.
طبقات متوسط معمولا با احتیاط مبتنی بر محاسبات بلند مدت تصمیم میگیرند
مشروعیت سیاسی گرچه توسط عموم پذیرفته می شود ولی نقش طبقه متوسط در شکل گیری آن به دلیل نقش مرجعیت آن بیشتر است
خواست طبقه متوسط جهانی چیست؟
بعضی مقایسه ها
برای بعضی ها
ویرانگر بعضی چیزها
می باشد
...
مثلا
مقایسه بین دارا و ندار،
از نظر برخورداری
یکی از مهمترین مقایسه های ویرانگر است
هر کس به نوعی
و در هر روند، چیزی
شاه و سلطنت اش چه زمانی رفتند؟
که همه نیز نسبی هستند:
زمانی که با حمایت ستمگران داخلی و استعمار خارجی به قدرت رسید؟
زمانی که ارتباط اش را با منافع واقعی ملت قطع کرد؟
زمانی که در مقابل نخبگان و فرهیختگان جامعه ایستاد؟
زمانی که به زندان و کشتن مخالفان روی آورد؟
زمانی که مجلس های فرمایشی به راه انداخت؟
زمانی که فراقانونی اختیارات را در با اشکال به ظاهر قانونی تصاحب کرد؟
زمانی که مستقیم بر مردم و بی خواست آنها حکومت کرد؟
زمانی که قوه مجریه و دیگر قوا را تحت تاثیر قرار داد؟
زمانی که احزاب مستقل و مخالفش را سرکوب کرد؟
زمانی که کیش شخصیت اش به اوج رسید؟
زمانی که قانون اساسی را به خواست خودش تفسیر و اجرا کرد؟
زمانی که در مقابلش یک گروه متحد شکل گرفت؟
زمانی که از ایران رفت؟
22 بهمن 57
12 فروردینن 58
زمانی که ریشه های استبداد در جامعه خشکانده شود
...
فیلسوفان تاریخ از افق های بلند می گوید
...
انقلابیون که با امید و ارزش در شب تاریک صدای پای صبح را می شنوند و نویسندگان تاریخ فردا هستند
فرهیختگان فردا بین
خبرنگاران که به روز ثبت می کند
...
مورخ که با تاخیر ثبت و ضبط می کند
...
جامعه شناسانی که پس از سقوط سلطنت به یافتن ریشه های بجا مانده می اندیشند که بازتولید استبداد ...
انباشت امور بلاتکلیف از بزرگترین بلایای مدیریتی و راهبری است
به همین جهت تمرکز زدایی از اهم اهداف سالم سازی جامعه است
در سیستم های سلطنتی
امور به نام شاه و سلطان
و در واقع در دربار
متمرکز می شوند
در حالیکه به واقع چنین تمرکزی موجب کاهش مشارکت و رشد می گردد و با کاهش توانایی های فردی و گروهی در دربار، بلاتکلیفی ها انباشت می گردند و گره بر گره می افتد
داشته های امروز ما
رضایت درونی از عملکرد چند سال اخیر
وحدت در خویش و با دیگران
احتیاط در مصرف منابع و شجاعت در عمل
تشخیص اهمیت زمان و زمانه
قدردانی از دانش و عشق و عقل
آشکاری گذشته، روشنی راه ، امید آینده
لطف خدا که در همه جا حتی زندان بوده و هست و خواهد بود
امید به آینده خوب است
گاهی منشا این امید خارج از واقعیت دیدنی و موجود است
گاهی در واقعیت ها نیز می توان فردا را دید
فجر
آغاز واقعی فردایی بهتر و برتر است
یکی از بزرگترین هنرها که آثار مفید آن تنها به حوزه روان و فکر، باز نمی گردد و عرصه عمل و جامعه را نیز در بر می گیرد، فراموشی آگاهانه و شجاعانه ستم و ستمکاران است.
اگر بتوانیم ستم و ستمکاران را آگاهانه، نه بر اساس نادانی، و شجاعانه، نه بر اساس ترس از مواجهه، فراموش کنیم، وحدتی عمیق و آگاهانه در جهان به وجود می آید که راه را تنها فریاد نمی زند که طی خواهد کرد.
در بازی حق و حق طلبان
باطل و ستمکاران تنها بازندگان واقعی اند
روابط میان کشورها و افراد
بر اساس خواسته هایشان شکل می گیرد
ایران و آمریکا در روابط بین خود به دنبال چه هستند؟
روابط دوستانه یا خصمانه؟
ابزارهای هر یک؟
شعار و عمل؟
دقت و بی دقتی؟
تدبیر و بی تدبیری؟
وحدت و تفرقه؟
قدرت و ضعف؟
رویارویی تا کجا؟
شعار و عمل؟
نتیجه
به نظر می رسد که طرفین برای رویارویی خواسته از آن سو و نخواسته از این سو، آماده می شوند.
گذشت زمان درمان بسیاری از مشکلات است
تحمل را بالا می برد
بازسازی می کند
اعضا و جوارح آسیب دیده را دوباره ایجاد می کند
ولی این اعضا و جوارح جدید
خواست های جدید دارند
تبدیل زیبایی به پول
یا پول به زیبایی
شاید ممکن باشد
ولی هر دو رفتنی اند
شخصیت توانمند و موفق و سالم انسان
تنها چیزی است که باقی می ماند
گاهی چیزی را احساس می کنیم که خواهد شد یا باید بشود یا چرا نمی شود
به حساب لحظات تنهایی ... و اتممناها بعشر ... که از برای امر نیکو است
و از برای غم جانکاه
دعای فرج می خوانیم
به قول آن اندیشه ورز سیاست پیشه
سال انتشار
سی و شش است
اینکه افق بالندگی باشد
آنگونه که می خواهیم
یا بروز پارگی عالم و آدم
آنگونه که نمی خواهیم
الله اعلم
فرزندانمان را بهتر از خود تربیت می کنیم
بعد آنها ما را انکار می کنند
این حلقه ها تنها با اخلاق قوام می یابند
به ویژه در دوره گذارهای سریع
که بیشتر به آن نیازمندیم
دانش نو
ثروت و قدرت نو
و نظم نوین و تازه به همراه می آورد
اگر بخواهیم همه مراحل آینده را تا آخرین نقطه و با ذکر جزئیات بدونیم
نه تحمل تغییرات را خواهیم داشت و نه حق انتخاب و تغییر برای خویش قائل می شویم
شجاعت و انعطافمان کاهش می یابد
چرخاندن فرمان
یک ضرورت همیشگی است
ریل های آینده نیز به دست خودمان چیده می شود
پس از طرح تفصیلی آینده بگذریم ...
دوستان و رفقای خوب
نعمتی بزرگ اند
همراه و حامی اند
در مخاطرات
گاهی می بخشیم
ولی رفیق مان نمی بخشد و غیرت می ورزد
شاید در مقیاس انسانی به خطا نیز می روند
...
رفقا نیز معمولا می بخشد
اگر رفیق مان بخشنده ترین ها و رفیق اعلی باشد
بیش از دیگران می بخشد
مگر در مواردی خاص چون بی کسی ها نزد ناکسان
که خشم برانگیز است
گاهی خشم منتقمانه رفیق اعلی
دودمان ستمگران را در همین دنیا بر باد می دهد
...
بخشایش او را انتظاریم و می دانیم که باید ببخشیم تا بخشوده شویم
و در پی انتقام از ستمگران نیستیم
هر چند خداوند در کمین آنها است
گاهی کاهش ها
از جنس کمی هستند
یعنی عناصر اضافی و نامناسب
در مسیر و راه به کنار می روند
و ظاهر بین ها تصور می کنند با این کاهش،
نتیجه حاصل نمی شود
کم فئه قلیله غلبت فئه کثیره
...
گاهی کاهش کیفی است
علیرغم سیاست جذب گسترده از پایین هرم
نیروهای کیفی از دست داده می شوند
...
گاهی کاهش هم کیفی و هم کمی است
...
کاهش کمی را گاهی می توان به واقع افزایش کیفی نشان داد
کاهش کیفی را گاهی می توان به واقع افزایش کمی نشان داد
کاهش کمی و کیفی را هیچگاه نمی توان افزایش نشان داد مگر نه به واقع
در جهان، توجه به واقع و واقعیت شرط حیات و بقا است
و توجه به واقعیت و حقیقت شرط بقای جاودان
بعضی ها موقع تحلیل سیاسی، جانب عدل و انصاف را می گیرند، نه از آن جهت که در روش ها و ابزارها و محتوا و امثال آن منصف باشند تا به نتیجه صحیحی برسند، بلکه طرفی را که عادل می دانند پیروز ماجرا می دانند و یا در پی ارائه یک راه حل منصفانه و عادلانه به طرفین معادله سیاسی هستند در حالیکه در جریان واقعیت سیاسی، جمع جبری و میانگین گیری و معدل سازی و امثال آن جایی ندارند
زمانی که یک معادله سیاسی شکل می گیرد که منافع زیادی برای آغاز جنگ از سوی یک طرف وجود دارد، رفتار دومی حتی داد و بیداد کردن هایش و رجز خوانی هایش و یا برعکس کوتاه آمدن هایش فایده ندارد چرا که منافع یک طرف بر جنگ قرار گرفته است و برای آغاز جنگ، خواست یک طرف کافی است. بر خلاف دوستی که خواست دو طرف را لازم دارد و البته خواست یک طرف با منطق مناسب می تواند به خواست طرف دیگر منجر شود
کودکی هدیه ای از آن خود یا دیگر را به کودکی دیگر می دهد
اولی مدتی مهمان دومی می شود و تحمل می شود
و از زمانی دیگر تحمل نمی شود
و دومی زیر پای اولی می زند
و گذشته را فراموش می کند
و بلکه انکار می کند
و آنگاه که ماجرا به گیس و گیس کشی برسد
مداخله بزرگتر ها ضروری است
در شرایطی که شاهد ادغام عجیب و غریب فرهنگی هستیم
چهار راهی از فرهنگها در پشت سر داریم
در معدنی از تخمیر قرار داریم
آینده ای واحد و تعیین و تکلیف شده در پیش داریم
موضوع جانشینی رهبران سیاسی موضوعی است که از ابتدای شکل گیری حکومت در تاریخ، از اهم موضوعات سیاسی حکومت ها محسوب می شده تا آنجا که نابودی بسیاری از حکومت ها از مسیر همین بحران جانشینی صورت گرفته است.
در تاریخ ایران ماجرای قتل خسرو پرویز به دست شیرویه فرزندش و قتل فرزندان و نوه ها به دلیل خواب نما شدن و یا مشاوره و عزم جریان حامی جانشینان دیگر، موضوعی متعارف است که مکرر توسط تاریخ نویسان ثبت و نشر شده است و این ماجرا آنقدر پیش رفت که در سالهای پایانی حکومت ساسانی، از فرزندان شاهان اثری باقی نماند.
ماجرای پدریان و پسریان که در دولت غزنوی و در جریان رقابت بین محمود غزنوی و پسر ارشدش مسعود شکل گرفت نیز از آن جمله است.
رقابت های دربارهای سلطنتی تا همین آخرین سلطنت ایران یعنی دوران پهلوی در جریان بود و کشته شدن برادر محمدرضا شاه آخرین شاه ایران نیز موضوع شایعات رقابت های سلطنتی برای جانشینی بود.
سنت های پادشاهی مشکل کمتری در جانشینی فرزند به جای پدر دارند ولی در دوران جدید که سنت های شاهی خود را در برابر افکار عمومی و اخیرا افکار عموم می بینند، راه حل گماشتن فرزند به جای پدر، راه حلی به دور از ساز و کار دمکراتیک و غیرقابل قبول است. حتی اگر فرزند رهبر یک جامعه فرد شایسته ای باشد، ذهنیت جوامع مردم سالار حاضر به قبول سجایای برتر او نیستند و از ترس استبداد حاضر نیستند فرصتی به بروز این شایستگی در مقام رهبری جامعه بدهند.
البته حکومت های دیکتاتوری جمهوری مانند سوریه و مصر عصر حسنی مبارک و یا حکومت های ایدئولوژیک دیکتاتور چون کره شمالی، این سنت جانشینی فرزند را با زور اعمال می کنند و به نظر می رسد که علیرغم اعمال به ظاهر موفق آن در بعضی موارد، چالش های پیش روی جانشین آنقدر عظیم است که نمی گذارد آب خوش از گلوی فرزند جانشین پایین رود.
بحران های جانشینی که پیش از مرگ رهبر آغاز می شود، آنقدر سهمگین و متاثر از شهوت قدرت است که همه منافع و مصالح کشور را تحت الشعاع می دهد به طوری که تصور عقلانیت از بازیگران اصلی آن داشتن نیز حماقت است. شاید روند سقوط حسنی مبارک از زمانی شدت گرفت که مشخص شد وی به دنبال جانشینی فرزندش است!
ایده های نو ولی گام های کوچک و محافظه کارانه
ورزش بیشتر برای قلب و عروق و پرهیز از استرس
برای انرژی های مثبت این سال باید راههای مناسبی ساخته شود تا جریان یابد
زمانی که موقع رفتن است
می رویم
گاهی دسته جمعی می رویم
...
تاکتیک نظامی بستن پای نیروها به یکدیگر
در جنگ ایرانیان و عربهای مسلمان در صدر اسلام و اواخر حکومت ساسانی
از کارآمدی و تحرک آنان کاست
ترس را توسعه داد
و سرعت شکست را افزایش داد
اهداف:
تنگه هرمز / موضوع اصلی فشار غربی ها بر ایران است که مستقیما به توان نظامی ایران مرتبط می شود و هدف مهاجمان تضعیف اقتدار نظامی ایران است
جزایر سه گانه و دعاوی عربی علیه ایران و اشغال توسط بیگانگان ماجرای حکمیت سازمان ملل
تروریسم و تحرک در منطقه که بهانه اصلی غرب برای حمایت تمام عیار از اسرائیل است
هسته ای و موضوع کاهش توان هسته ای کشور که در اولویت بعدی قرار دارد
حقوق بشر در آخرین مرحله از اولویت های سیاست تهاجمی غرب قرار دارد
موضوع رقابت های جهانی روسیه و چین و آمریکا و اروپا نیز حائز اهمیت است. نقش ایران در این ساختار قدرت جهانی و اردوگاه ها و اعضای آنها.
مباحث بعدی است
...
در گذشته نیز رویارویی غرب و ایران به نقاط خطرناک و جدی و حتی رویارویی نظامی رسیده است.
حجم و جهت گیری و مقدمات، نشان دهنده میزان عزم طرفین در رویارویی است.
برای رویارویی، تمایل یک طرف کافی است
ایران در این زمینه تمایلی به درگیری نظامی ندارد ولی به نظر می رسد آمریکا به افزایش اصطکاک و نزدیکی خصمانه به ایران تمایل جدی دارد
عامل تصادف در آغاز درگیری ها اندک است ولی معمولا بخشی از یک سناریوی ساختگی است
اسرائیل بارها حساسیت خود را نشان داده ولی جرئت رویارویی و بلکه توان آن را به تنهایی ندارد. به نظر می رسد که نقش اسرائیل محدود به تصمیم سازی برای آمریکا و یگان احتیاط و حتی نگران و در حال دفاع است تا آغاز عملیات نظامی تهاجمی.
افزایش آمادگی های نظامی و اظهار نظرات مقامات سیاسی و نظامی کشور نیز نشان از جدی گرفتن تهدیدات است.
تهدید در برابر تهدید در دو وضعیت ممکن است:
1. وضعیت تحت فشار. که قابل تغییر نیست مگر با عقب نشینی های سنگین یکی از طرفین و معمولا طرف تحت فشار
2. وضعیت بالنده که با رویکردهای تهاجمی همراه است و ترسی از رویارویی وجود ندارد و طرف تحت فشار بازی را در صحنه و به پشتوانه قدرت های زیرساختی در بزنگاه تاریخ تغییر می دهد
...
استراتژی تهدید در برابر تهدید، حرکتی یک طرفه به سمت تصادم و برخورد است. اگر طرف مقابل ایران نیز همین سیاست را دنبال کند، ضربه اول در اولیت قرار می گیرد.
انرژی ذخیره شده و متمرکز شده در لبه جلویی منطقه تماس می تواند به دلایلی دیگر نیز شرایط ناپایدار را دستخوش تحولات سریعتر کند. مخصوصا که هر دو طرف در یک نفطه متمرکز شده باشند.
دو اتومبیلی که در مسیر تقابل قرار گرفته اند، در صورت برخورد چه وضعی پیدا میکنند؟
سابقه کنار کشیدن کدامیک را داریم؟
منافع ملی و منطقه دو طرف رویارویی را تایید می کند یا مصالحه را؟ و اگر هر کدام را تایید و دیکته کند، آیا عناصر سوم و تاثیرگذاری هستند که مانع تحقق حرکت در مسیر مناقع شوند؟
عواقب و مراحل رویارویی چیست؟
گویا بهار 91 بهاری متفاوت است
مجالس قانونگذاری در کشورها جایگاههای مختلفی دارند.
بعضی در راس نظام و امور هستند و بعضی نماینده رهبر یا رهبران جامعه برای تنظیم امور بر اساس رویکرد کلان ترسیم شده از سوی آنان هستند
متناسب با نوع مجلس، نظارت مجلس بر نهادهای دیگر و نظارت نهادهای دیگر بر مجلس که سیستم های کنترلی محسوب می شوند، متفاوت است
بعضی نظارت مجلس ها را فراتر از هر نظارتی می دانند
بعضی نظارت بر مجلس را تقویت می کنند
بعضی مجلس را نماینده مردم می دانند و بعضی آنان را مجریان حوزه قانونگذاری می دانند
در میان ساز و کارهای کنترل مجلس، ساز و کار نظارت مردم تقریبا دیده نشده است و شاید دلیل آن نگاه یک طرفه نظام سیاسی از مردم به غیر مردم است. یعنی ساز و کاری برای نظارت مستمر و دخالت و عزل توسط مردم در دنیای واقع وجود نداشته است که به صورت قانون و نظام نامه درآید.
شاید در جهان امروز و به واسطه پیشرفت های فناوری و فرهنگ، چنین فرصتی فراهم شده باشد
بستن راههای تبادل اطلاعات و دانش و سرمایه و خدمات و اندیشه و افکار و ... موجب رکود و سستی و اضمحلال است
توسعه تبادل و تعامل موجب رشد و شکوفایی و پیشرفت می شود
رخدادها و استانداردها در مقیاس جهانی متفاوت هستند
گاهی یک حادثه ای که مثلا در قرون وسطی در اروپا اتفاق افتاده است، دوباره در یک کشور دیگر در قرن بیست و یکم اتفاق می افتد
این به معنای تشابه کامل نیست و به انسان حق نمی دهد که شبیه سازی تمام عیار کند و تعمیم همه جانبه دهد
گاهی رخدادی که در یک کشور یا قاره سیصد سال طول میکشد، در کشور و قاره ای دیگر، ظرف مدت اندکی مثلا چهل سال اتفاق می افتد
گاهی چهار ثانیه هم زیاد است گاهی تغییرات چند ده ساله، کوتاه به نظر می آیند
موضوع مقیاس و استاندارد اهمیت زیادی در شناخت حقیقت دارد
لبخند بزنیم چرا که هنوز زنده ایم و فرصت جبران و اصلاح و بهبود و بهتر شدن و بهتر کردن داریم
اخم کنیم چرا که دشواری ها زحمت ایجاد می کنند
بیشتر لبخند بزنیم چون:
زندگی اصل است و ابدی
سختی مقدمه و متن و نتیجه هم باشد، رفتنی است
برای دیدن جهان
جام های جهان بین بسیاری داریم
از درون انسان تا اینترنت
فجر یادآور روشنایی پس از تاریکی است
در دوران مبارزه با استبداد و استعمار و استثمار و استحمار
صبر کلید خودسازی و دگرسازی است
تا آنجا که به صورت نمادین می گوییم:
اندکی صبر سحر نزدیک است
...
گاهی اندکی صبر
نیاز به مناقشه و بحث و حتی درگیری را از میان می برد
در مباحثات خانوادگی
در مناظرات و مجادلات و مناقشات غیر خانوادگی
در برابر زیاده روی ها
در برابر کوتاهی ها
...
صبر و حفظ اندیشه و موقعیت و احساس و دیگر درونی ها
در شرایط تغییر طوفانی بیرونی ها
اگر فراتر از خود محوری و محافظه کاری باشد
نشان از تکامل شخصیت و هویت فردی و اجتماعی دارد
...
اندکی صبر!
بلندقامتان عرصه اندیشه
از فراز کوته اندیشان
فجر را می بینند
و در جام های جهان نما
به ما می نمایند
با گذشت زمان
شرایط بهتری حاصل می شود
نه از آن جنس که شرایط خوب و روند تدریجی بهبود در جریان است
بلکه متکی به نوسانات همیشگی:
فواره هایی که بالا می روند و پایین می آیند
پایان شب سیه سفید است
...
پس هر چه می خواهد دل تنگ ات بگو و بکن
مگر کور و کرها نبینند و نشوند
تفاوت ها و تمایزات توان سایبری دو طرف
نقش رسانه های خبری
نقش رسانه های اجتماعی
نقش افکار عمومی و افکار عموم
نقش حق و باطل
مهاجرت های اجباری و الزامی
آسیب ها
نتایج
حق و باطل و باطل با باطل همیشه رویارویی دارند
حق با حق رویارویی ندارند
...
همه چیز حکایت از یک رویارویی شدید و جدی با وجوه گسترده تر از قبل دارد
خروج از مناطق بحران خیز شرق(افغانستان) و غرب(عراق)
تشدید حضور نظامی در جنوب
تشدید تحریم ها
بهانه جویی های غیرمتعارف در سازمان های جهانی و روابط دو جانبه
تشدید فشار بر متحدان ایران
تحریک منفعلان و مخالفان منطقه ای
تحریک همسایگان برای تحرک مرزی و امنیتی نگران کننده
ابراز نگرانی حامیان جهانی چون روسیه و چین
اعلام آمادگی متحدان تهاجم چون انگلیس و فرانسه
...
بعضی می توانند و آماده می شوند
بعضی می توانند و آماده نمی شوند
بعضی نمی توانند و آماده نمی شوند
...
برای یک رویارویی و جنگ به نتیجه رسیدن یک طرف کافی است
...
مذاکرات و امتیاز دادن های لحظات آخر موجب تغییر شرایط واقعی صحنه نمی شود و در اکثر موارد نقش تاخیری هم ندارند
...
تغییرات مبتنی بر نظامی گری، پایدار و عمیق و نتیجه بخش نیست
...
نقش تسریع کننده و متکی به روندهای جاری و عمقی، هدف است
...
وقتی زبان منافع آشکار می شود
دیپلماسی پنهای تر می شود
وقتی بوی خون به مشام می رسد
گرگ ها حریص تر و تهاجمی تر می شوند
...
در زمانی که موازنه بین قدرتها پدیدار می شود، اندکی تغییر در موازنه بین رقبای جدی، به جنگ منجر می شود
در زمانی که این تغییر بسیار فاحش باشد، شاهد کشتار و نه جنگی برابر خواهیم بود
...
اهداف اولیه
اهداف ثانویه
...
عواقب اولیه
عواقب ثانویه
...
مدت ها بود که منتظر عکس العمل جدی قدرتهای سیاسی مسلط جهانی در برابر توسعه روز افزون افتصادی و اجتماعی فضای مجازی بودم
به نظر می رسد که تلاش گسترده آمریکا برای گسترش قوانین سنتی کپی رایت به فضای مجازی بخشی از اقدامات پسگیرانه ( و نه پیشگیرانه) نظام مسلط سیاسی جهان برای حفظ اقتدار سابق خود و محدود ساختن توسعه و اقتدار فضای مجازی است
تاسیس نهاد های بین المللی مجازی برای صیانت حقوقی و سیاسی از فضای مجازی یک ضرورت جدی است
به نظر می رسد در دوران جدید
عصر نظرسنجی به پایان می رسد
دورانی که عده ای نظرشان، نظر دیگران تلقی شود(دیکتاتوری)، یا نظر مردم از تعمیم نظرات دیگران کشف شود(نظرسنجی) به پایان رسیده است
دوران حضور است و ظهور
ایران بخش مهمی از ملاحظات ژئوپولیتیک و سیاست و اقتصاد منطقه و جهان است
ایران میتواند نقش مستقل و موثری بر تحولات داشته باشد و میتواند بخشی از استراتژی های ابرقدرت ها باشد. نقشی که ایران در پی آن باید باشد کدامست و در کجای این نقشه هستیم؟
منابع و مراکز تصمیم گیری و تصمیم سازی در جهت گیری های کلان کشور مانند نه شرقی و نه غربی و امثال آن چیست؟
هدف قدرت های جهانی(ابرقدرت ها) در تغییر توازن داخلی و خارجی و قراردادن ایران در نقشه و یا حوزه امنیت ملی خودشان چیست؟
در نظر چه می خواهیم و چه می گوییم و در عمل چه در جریان است؟
توازن قوای جهانی و منطقه ای به کدام سو است؟
نقشه آینده جهان چگونه نقشه ای است؟
انجام اصلاحات اقتصادی و سیاسی در شوروی از مهمترین دلایل اضمحلال اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی شمرده شده است.
چین نیز دست به اصلاحاتی عمدتا با ماهیت اقتصادی زده است و به سرعت به موقعیت اول قدرتهای اقتصادی جهان نزدیک می شود
تفاوت در چیست؟
در اصلاحات سیاسی؟
در همبستگی اجتماعی و سیاسی؟
در شرایط دیگر؟
...
اگر گورباچفی در شوروی نبود و گلاسنوست و پروستریکا در حوزه سیاست و اقتصاد و جامعه شکل نمی گرفت، شوروی در چه وضعیتی قرار داشت؟
دنیای خوبی داریم و دنیای خوب تری در پیش داریم
همیشه منطق و عقلانیت در مناسبات حاکم نیست
بیش از منطق، طبیعت حاکم است
طبیعت تهاجمی و تجاوزکارانه نیز جزو قاعده هایی است که باید دید از این جهت آمریکا در منطقه به دنبال چیست و چه خواهد کرد
...
1. حزب الله در لبنان و مرز اسرائیل.
1. سوریه تحت فشار ترکیه و داخل
1. ایران در خط تماس و درگیری مستقیم و بهانه جویی آمریکا
...
واکنش عربی به مداخله اسرائیل
حساسیت های جهانی
...
تاکیدهای ظاهری غرب:
انرژی هسته ای
حقوق بشر
حساسیت های اصلی آنها: موقعیت برتر نظامی ایران
...
تاکیدهای ظاهری شرق:
دفاع از ایران در برابر توسعه طلبی غرب
حساسیت اصلی آنها: جلوگیری از تسلط غرب و ارزش های غربی و کسب منافع
...
حساسیت های آمریکا:
نیروی نظامی ایران و پتانسیل هسته ای
...
آمریکا، تعضیف و تغییر نظام و تقلیل اعتبار و اقتدار نظامی و به ویژه توان موشکی ایران را هدف قرار داده است و مستقیما در منطقه به دنبال بهانه جویی و درگیری مستقیم است.
...
تفاوت امکان چانه زنی در نظام بوروکراتیک و نظام متکی به تصمیم فردی
جریانات سیاسی منطقه:
1. جریان انقلاب اسلامی ایران با گرایش شیعه
2. جریان اخوان المسلمین با مشرب های مختلف
3. جریان القاعده با گرایش افراطی
4. جریان های لائیک
5. ...
سخن از قدرت های پنهان در عالم بسیار است
گاهی در حد سوپر توهم
ولی واقعیت این است که مافیای پنهان جهان در عرصه های مختلف و بدون تمرکز در نقاط مختلف گیتی مشغول فعالیت است
گاهی امور ماهیت پنهان و آشکار دارند. گاهی سازمان ها و موسسات و یا بخشی از آنها ماهیت آشکار یا پنهان دارند
همانگونه که دولت ها ماهیت آشکار دارند
مافیا و قدرت پنهان نیز ماهیت پنهان دارد
در جهان: گاهی شاهد پنهان کاری دولت ها و آشکارسازی مافیاها هستیم
زوال زودهنگام ثمره این جابجایی نابخردانه است
جهان چون خط و خال و چشم و ابروست
که هر چیزی به جای خویش نیکوست
رئیس جمهور پاکستان دیروز به ساختار دوگانه قدرت و حرکت موازی ارتش (که بخش امنیتی آن بازیگر اصلی سیاست و خالق طالبان و حرکات ارتجاعی پر هزینه برای پاکستان و منطقه بوده است) در برابر دولت اعتراض و بر لزوم تعیین و تکلیف این تعارض تاکید کرده است
در مصر نیز رویارویی با دیکتاتور وابسته به غرب، وارد موج دوم آن یعنی مواجهه با پشتیبان نظامی - امنیتی آن یعنی ژنرال های مصری شده است
ظاهرا موضوع عادی و متعارف در کشورهای جهان سوم یعنی اقتدار نظامیان و امنیتی ها و تسلط آن بر حوزه های اقتصاد و سیاست، عمیقا به چالش کشیده شده است
ریشه های این چالش در افراط و تفریط ها و خروج شی از موضع اش یعنی بی عدالتی نهفته است. نظامیان که سالها قبل نقش مهمی را در جنگ های اعراب و اسرائیل و یا حفظ هویت ملی ایفا کرده بودند، با پایان یافتن این جنگها حاضر به واگذاری مدیریت جامعه به نخبگان و نمایندگان اجتماعی و سیاسی جامعه نشدند. عدم وقوع جنگ های منطقه ای و به کار گیری نظامیان و توسعه دانش عمومی، مسیر بروز و عقب نشینی نهایی نظامیان نتیجه حتمی چنین چالشی است که در منطقه شاهدیم
اصولا نظامیان و امنیتی های این کشورها با مردم سالاری میانه خوشی ندارند و سامان دادن امور یک کشور بر اساس دو مکانیزم از بالا به پایین و از پایین به بالا، ممکن نیست و این دو نگاه و عمل به تعارض طبیعی می انجامد
درگیری های تایلند میان احزاب اکثریت و نظامیان و سلطنت از دیگر نمونه های این چالش ها است که در نهایت به پیروزی نسبی مردم سالاری و شکست نظامیان انجامیده است
در ترکیه نیز همین روند سالها ادامه داشت و سرکوب جریان اسلامی ترکیه توسط نظامیان و امنیتی های ارشد، تنها ظهور دولت غیرنظامی با گرایش اسلامی را به تاخیر انداخت و بر قدرت و نفوذ آن افزود
در مصر نیز گروههای اسلامی که بیشترین سرکوب را در سالهای اخیر شاهد بودند، بیشترین سهم از حکومت را به دست آوردند
در تونس نیز شاهد به قدرت رسیدن جریان های مردم سالار و معتدل با گرایش اسلامی هستیم
به نظر میرسد که موج اول اعتراضات مردمی متوجه دیکتاتورها بود و موج دوم متوجه ساختارهای پیشین که عمیقا در اختیار نظامیان و امنیتی ها قرار داشته است.
در لیبی این اعتراضات توامان و با مداخله خارجی صورت گرفت
در سودان و پاکستان نظامیان با جریان اسلامی نزدیک شده اند ولی این مانع از عقب نشینی های سنگین آنان در عرصه سیاست نشده است
عصر ما
همین سالهایی که ما تجربه میکنیم
دستاوردهای بسیاری دارد که در تاریخ ثبت می شود
بسیاری از گفته هایی که امروز می شنویم
در تاریخ بارها و بارها تکرار خواهد شد
و مایه عبرت دیگران خواهند بود
اگر ما از دیگران عبرت نگیریم
دیگرانی خواهند بود که از سرگذشت و سرنوشت ما درس بگیرند
جامعه توسط جامعه اداره می شود
مکانیزم های داخلی جامعه در لایه های بالاتر بسیار موثر و تاثیر گذار است
در دوره گذار شاهد عدم تطابق این لایه های درونی و بیرونی هستیم
دوره گذار گذراست
بر سر جانشینان دیکتاتورها چه می آید؟
بزرگترین شکست ها را تجربه می کنند
تا کمتر از ده سال دیگر
شاهد به نتیجه رسیدن اعتراضات جهانی خواهیم بود
به نظر می رسد که همه چیز برای دنیایی بهتر
آماده است
و مقاومت ها
جز آبروبری و هزینه های اضافی به همگان
نتیجه ای نخواهد داشت
پیروزی دلنشین جهانیان نزدیک است
ان شاء الله
به نظرم در میان مدت دلار آمریکا نسبت به دلار استرالیا و کانادا تقویت میشود و اتفاق بدی هم برای یورو نمی افتد
اگر عکس این اتفاق افتاد هم به پیش بینی ها ایمان بیاورید D:
با ناکارآمد شدن روشهای مخفی کاری و گسترش آگاهی ها، شرایط انتخاباتی در کشورهای جهان تغییر کرده است. در گذشته اعلام پیروزی نماینده حکومت آسان بود و مشکل آشکار و موثری نیز به وجود نمی آمد ولی در شرایط فعلی حتی بازندگان واقعی انتخابات با فشار بر ساختارهای غیردمکراتیک حکومت ها، مدعی پیروزی می شوند. شاید هم بتوانند به راحتی ادعای خود را ثابت کنند چرا که تغییر موازنه در حال تغییر به سود مخالفان حکومت ها است و آمار آینده به سود آنان تغییر خواهد کرد. تازه این ماجرا فراتر از ضایع شدن مستقیم حقوق انتخاباتی رقبای دولتی است و متوجه سوء استفاده های غیرمستقیم از قدرت است. به عنوان نمونه شاید بتوان انتخاب اخیر روسیه را مطرح کرد. بعید است که واقعا نیروی انتخاباتی مخالفان پوتین در سطح شکست وی بوده باشد ولی همین ساختار مافیایی قدرت بهانه مخالفان خواهد بود
به نظر میرسد در جهان امروز و در بسیاری از کشورها، با دوره ای از هرج و مرج روبرو خواهیم بود
بسترهای مقایسه کالا و خدمات و به طور کلی محتوا و ارتباطات ممکن:
1. اینترنت
2. ماهواره
3. رادیو دو موج به بالا
4. سفرهای خارجی
5. کالاهای خارجی
6. تاریخچه مکتوب و شفاهی متربط با موارد بالا
به همراه فرصتی طولانی برای خواب کردن
و فقدان یک تاریخ و فرهنگ و تمدن قابل تکیه در سطح جهانی
همه آنچیزی است که در کره شمالی برای حفظ وضع موجود
حیاتی است و بکار گرفته شده است
و با این همه تمهیدات
مشکلی که فکر میکردند باید حل شود،
حل نشده است
و هر زلزله، سیل، قحطی و مرگ مسئولان ارشد،
قلب وضعیت موجود را هدف قرار میدهد
چرا؟
چون انسان اصل است
اختیار انسان شرط رشد و تعالی فرد و جامعه است
اگر اختیار انسان به زور یا به جهل محدود شود،
نتیجه اش ناکارآمدی مفرطی است که به سقوط می انجامد
و کره شمالی نیز از این سرنوشت گریزی ندارد
دفاع کردن از بسیاری از دیدگاهها و نظرات سخت شده است و سخت تر خواهد شد ولی همچنان با صدایی نه چندان بلند، از آنچه هستیم و می خواهیم، از هر آنچه هست و باید می گوییم. از آزادگی، از امید، از ایمان، از اراده، از شهادت. از خدا می گوییم
همچنان می گوییم چون همچنان هستیم و می اندیشیم
زمانی که زشتی ها به شدت آشکار می شوند
در واقع امید دو زیبایی را به همراه می آورند
نخست امید به پایان زشتی که همراه با هر فرازی، فرودی است
دیگر امید به قدرت تشخیص و بصیرتی که زنده تر و عمومی تر از همیشه است
و نمادی از رسوایی و زوال زشتی است
جمهوری ها و آزادی های انتخاب مردم
به میزانی که واقعی تر باشند و به مشارکت بیشتر مردم بینجامد
موجب آزادی انرژی بیشتری می شوند که البته همیشه به نوعی آنارشیسم منجر می شود
ولی آنچه موجب تسلط آنارشیسم می شود
ضعف بنیه جامعه در نظام دادن به انرژی ها است
و آنچه تحت عنوان دیکتاتوری پس از آنارشیسم می بینیم
گاهی دیکتاتوری واقعی و استبداد و نتیجه ضعف قوه هاضمه جامعه و حکومت است
و گاهی تنها یک اتهام کوتاه مدت به حکومتی منضبط است که از پس آنارشیسم به قدرت می رسد
و در هر دو مسیر، رنسانس و تجدید حیاتی عظیم رخ می دهد. در نوع دوم آن، پایداری و عمق بیشتری در نهادهای اجتماعی می یابد
زمانی که دولت آمریکا به عراق حمله مستقیم نظامی کرد، تصور چنین حماقت پرهزینه ای را نمیکردم. به ویژه که سازمان ملل متحد و اکثر متحدان غربی آمریکا مخالفت خود را اعلام کرده بودند و حتی روسیه و چین به طور آشکار جلوی تایید این اقدام را در شورای امنیت می گرفتند. کشورهای عربی نیز که حداقل جرئت حمایت از آمریکا را نداشتند. در چنان شرایطی آمریکا تحت زمامداری جمهوریخواهان جنگی پرهزینه را آغاز کرد که شاید مشکلات اخیر اقتصادی آمریکا تا حد زیادی مربوط به سیاست های جمهوریخواهان مهاجم بود.
دولت دمکرات اوباما در شرایط متفاوتی قرار دارد. تجربه یک پیروزی قاطع بر قذافی رهبر سابق لیبی و یاران و حامیان داخلی و خارجی اش، وجود اقلیت قومی و سیاسی فعال و معارض در داخل سوریه، همراهی اکثریت مطلق دولتهای عضو مجمع عمومی سازمان ملل متحد، پیشتاز بودن دولتهای عربی و اتحادیه عرب در محکومیت دولت سوریه، غیرفعال شدن چین و شاید به زودی روسیه که هر دو به ملاحظات اقتصادی شان بیش از عدالت و حق و انصاف و توافقات قبلی می اندیشند.
شرایط فعلی برای بشار اسد بسیار خطرناک است ولی هنوز به نظر میرسد که در سوریه شانس حفظ حزب بعث، در صورت حذف بشار اسد وجود دارد و این نکته را از انتقادات و بعضی انعطاف هایی که شنیده میشود میتوان فهمید ولی بعید است که قدرتهای جهانی دست از سر بازماندگان حکومت اسد نیز بردارد و شاید به همین دلیل است که بشار اسد در عمل کوتاه نمی آید.
تحولات بزرگ جهانی به یک مقیاس در کشورها بروز پیدا نمیکنند. حتی از نظر زمانی نیز با تقدم و تاخیر رویدادها و تغییر ضروری ترین سنت ها مواجه هستیم
با یکپارچه شدن زیرساخت های جهانی و متکی به نزدیک شدن انسان ها به یکدیگر، تحول های نیمه تمام کشورهای عقب افتاده یا عقب نگهداشته شده همگام با تحولات جوامع پیشرو، یکجا به انجام می رسد و همگی در تعاملی جهانی، پا به دنیای جدید میگذارند.
اگر کشوری در تجارب گذشته خود، برای تحقق مبانی جامعه مدنی و یا کنار گذاردن خرافات و جهالت و ستم و استبداد، شکست خورده باشد، این بار، فرصتی دوباره و تخلف ناپذیر می یابد تا همراه با دیگر مردم جهان و متکی بر آگاهی و اختیار، حق را انتخاب کند
رنسانس و تجدید حیات پیش روی بشریت، بر آزادی و حق انتخاب آگاهانه بشر بنا می شود و لاجرم از حق و حقیقت دفاع خواهد کرد
رخدادهای عجیب این روزها
حکایت از آخرالزمان دارد؟
یا نشان از برزخی دیگر؟
آینده :
آینده جهان، کشور، شهر، قبیله، گروه، جماعت، فامیل، آدم، اندیشه، روند، سنت، محصول و ...
روشن است یا مبهم؟
باید تک تک نگاه کرد و دانه دانه چید تا نقشه کامل شود و بتوان فهمید کجاییم و از کجا آمده ایم و به کجا می رود و می رویم
در عصر جدید نیز خون بر شمشیر و هر نوع سلاح دیگر پیروز است
هر چه خون الهی تر
پیروزی اش بزرگتر
نیازهای انسان واحد است ولی به دلیل شرایط جغرافیایی و سنت های اجتماعی اختصاصی، اختلافات بسیار و نسبتا بنیادین پدید آمده است. به تدریج با کاهش فاصله ها، نیازها و در نتیجه راه حل های رفع نیازها یکسان می شود و جامعه جهانی از مسیر همین روند تحقق می یابد
آزادی تمدن ساز است، فرهنگ ساز است این آزادی در طول تاریخ هرچه بیشتر بوده است آثار تمدنی و فرهنگی بیشتری در بر داشته است و هر چه لایه استبداد گسترش بیشتری داشته است، محدودیت برای تمدن و فرهنگ بیشتر شده است
حکومت های استبدادی کهن آزادی را سلب می کردند ولی نه همه آزادی ها را. حکومت های توتالیتر یا استبدادی عصر جدید، استبداد را به حد اعلا می رسانند و در واقع نوع پیشرفته و نوین کاربرد زور در جامعه و سیاست هستند و به دلیل تمامیت خواهی شان فرصت های سنتی آزادی اجتماعی را مختل می کنند و در مناسبات درونی و کهن جامعه که حتی آزادی در آن لایه ها در استبدادهای بزرگ کهن به رسمیت شناخته شده بود و اساسا خارج از موضوع ستم مستقیم قرار داشت، مداخله می کنندو در واقع نظم اجتماعی را از اساس به هم می ریزند. در هویت انسان خدشه وارد می کنند. این که از کدام لایه این خدشه را ایجاد میکنند و به کدامیک از عناصر اصلی زر و زور و تزویر متکی اند، در نتیجه فرق زیادی نمیکند. با زر جامعه و انسان را از خود بیخود کنند یا با زور یا با تزویر. یکی از دیگری سست بنیان تر است و همگی محکوم به شکست
حکومت های توتالیتر تلاش می کنند در لایه های درونی انسان و جامعه نفوذ کنند تا سیستم را بهتر کنترل کنند و همین امر به اختلال اجتماعی و تغییر و در نهایت نابودی شان منجر می شود
سقوط سریع حکومت های استبدادی عصر جدید و عمر کوتاه آنان شاید تا حدی به این امر مربوط باشد
تمدن های گذشته با استبداد کنار می آمدند ولی تمدن کنونی امکان همراهی با استبدادهای عصر جدید(توتالیتر) را ندارند و به همین دلیل انتخاب بین استبداد و تمدن ضروری است و البته نتیجه این انتخاب نیز روشن و ضروری است. تمدن جدید در حال شکل گیری است و استبداد رفتنی است
گاهی میخواهیم رویارویی داشته باشیم
و گاهی ناخواسته به رویارویی کشیده می شویم
در شکننده ترین شرایط یا در بهترین شرایط
فرقی ندارد
رویارویی نزدیک است و نتیجه آن
در نهایت به سود ملت ها است
چرا که دوران زور و ستم
به پایان رسیده است
سیاست های جدید جهانی
در گذشته
تنها از سوی قدرتهای جهانی دیکته می شد
و در شرایطی که این اقتدار
به تدریج از آنها نیز سلب می شود
سخن گفتن از قدرت های منطقه ای و محلی
احمقانه تر از گذشته است
زمانی که میان دو قدرت ناهمطراز
رابطه برقرار میگردد و ارتباطات توسعه می یابد
موفقیت می تواند از آن دو طرف باشد
یا یکی از طرف ها
و حتی هیچکدام
ارتباطات گسترده
موجب تعیین و تکلیف نهایی است
و آنچه سمت و سو و نتیجه را مشخص می کند
بستر و مکانیزم های تعامل و نسبت آنها با ظرفیت ها و رویکردهای طرفین است
و تحلیل جامع نتایج چنین تعاملی
نیازمند دانش های میان رشته ای فراوان
...
زمانی که از دانش رشته های سنتی مان بی بهره ایم
سخن از دانش های میان رشته ای
به خرافه گرایی می انجامد
...
دیگر
وکیل بی سوادی من نیستی
وکیل بی توجهی من نیستی
وکیل نبودن من نیستی
تو نیستی
اصلا وکیل نیستی
حکومت ها برای حکومت کردن
باید از مردم مجوز بگیرند
نه اینکه مردم برای زندگی کردن
از حکومت ها مجوز بگیرند
جنبش وال استریت هر چند به انتهای زودهنگامی می رسد ولی مقدمه ای خواهد بود بر مطالبات جهانی مردم از حکومت ها، برای به رسمیت شناختن حق زندگی آنها و انطباق حکومت ها با شرایط دلخواه مردم که توسط فرهیختگان جامعه جهانی و از طریق فضای مجازی، کلید خواهد خورد
اهمیت انتقال مفاهیم با صدا و لحن و موزیک و نه سخن
اهمیت تصویر متحرک
اهمیت عکس
همین عکس که به سادگی از کنارش می گذریم
در صد سال پیش یک انسان چند عکس را می دید و در باره آن فکر میکرد؟
چند عکس از انسان تولید میشد؟
...
این تعامل گسترده از مسیر رسانه های کهنه و نو
تا کجا پیش خواهد رفت؟
قذافی رفت
فراری و منفور و مقتول به دست مخالفان و معترضانی که به هیچ میگرفت و موش و غیره میخواند
امام موسی صدر نیز رفت ولی با احترام و اعتبار و آخرتی آبادتر از دنیایش ان شاء الله
زمانی که قذافی در قدرت بود و از موضع تکبر با مستکبران می جنگید و یا زمانی که با آنها می ساخت و در هر دو حال با دستوراتش جان مردم بیگناه را می گرفت چنین روزی را باور نمی کرد
نتیجه ستمگری در دنیا و آخرت جز این نیست. بی آبرویی در دنیا و عاقبتی بدتر از آن
مستبدین از مردم خود رویگردان می شوند تا به اهداف بزک کرده شخصی شان برسند
و چه تجارت زیانباری!
...
ما نیز خواهیم رفت
چگونه رفتار کرده ایم؟
چگونه با ما رفتار خواهد شد؟
و جز خدا فریادرسی نیست
تصمیم اقشار مختلف چیست و وجه تمایز و مشترکاتشان چیست؟
کارگران / کشاورزان / معلمان / دانشگاهیان / کارمندان / دانش آموزان / روحانیون / نظامیان / مدیران / روزنامه نگاران / حقوقدانان / طبقات پایین / طبقات بالا / طبقات متوسط
تصمیم محبت محور / دانش محور / سرمایه محور /اندیشه محور
تصمیم قومیت ها / ملت ها
تصمیم آینده محور / گذشته محور
تصمیمات مشترک و نامشترک
تخریب ساختمان فرسوده
تخریب آثار باستانی
تخریب مبانی اخلاقی
تخریب اقتصاد
تخریب فرهنگ
تخریب گذشته خوب
تخریب گذشته بد
تخریب آینده
...
تخریب گاهی خوب است گاهی بد
ولی همیشه مقدمه تغییر است
لایه لایه شدن جوامع بشری که لازمه تکامل آن ها بوده موجب فاصله میان میان منبع قدرت و ثروت و دانش یعنی مردم با حکومت ها شده است. با توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات و تعاملات فکری و اقتصادی و اجتماعی در فضای مجازی، آگاهی و ارتباطات، لایه های مسدود را به همگان نشان می دهد و احساس محدودیت در جوامع مردم سالار و خفقان در جوامع استبدادی را فراگیر می کند. به همین دلیل فشار اجتماعی موجود برای بازگشت قدرت به مردم، جنبشی جهانی و مبتنی بر تغییر شرایط عمومی جوامع متمدن و لاجرم بی بازگشت است
تثلیث شیطان(سه گانه زر و زور و تزویر) بار دیگر در برابر انسان(معنویت، آزادی، آگاهی) تسلیم می شود. تسلیم اخیر شاید طلیعه برتری نهایی عقلانیت و معنویت بر سرنوشت بشر باشد. تحقق وعده های الهی برای راستگویان و درستکاران عالم را نظاره گریم. ان شاء الله
یاری از سوی خداست
و پیروزی نزدیک است
حکومت ها به هر ترتیب دارای قوای اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی و امنیتی و نظامی هستند و در واقع تمشیت و تدبیر امور جامعه را در وجوه مختلف بر عهده دارند. معمر قذافی رهبر پیشین لیبی نیز در زمان حکومت اش چنین امکانات و ابزارهایی را در دست داشت. وی از جمله رهبران نظامی بود که با زور به قدرت رسید و در اداره کشور نیز به نظامیان و زور تکیه کرد و کارکردهای امنیتی نظامی را مورد توجه خاص خود قرار داد
وی پس از تسلط بر قدرت دو راه را می توانست دنبال کند که البته قابل جمع نیز هست. نخست توسعه ارضی و تقویت نقش ارتش یا حداقل حفظ سایه جنگ و در صحنه نگهداشتن نیروی نظامی و دیگر تقویت هویت امنیتی دستگاه نظامی و استفاده از تجربه و قدرت آن در عرصه داخلی. قذافی و تقریبا همه دولتهای مشابه، همین راه را برگزیدند چرا که دوران جنگهای مرزی محدود پایان یافته است و ریسک چنین جنگهایی بسیار شده است. قدرتهای جهانی اعم از دولت ها یا افکار عمومی، بر خلاف گذشته خیلی زود به نتیجه می رسند و در منازعات دخالت میکنند و نتیجه بازی را به سود خود به هم میزنند و چنین است که دولت های ضعیف تر چنین ریسکی را نمیکنند
در شرایطی که جنگی برای توسعه نیروی نظامی وجود ندارد، سایه جنگ نیز میتواند موجب حفظ اقتدار نیروهای نظامی شود ولی در واقع عناصر پشت صحنه نظامی و امنیتی به اداره جامعه و تقسیم ثروت و قدرت جامعه رو می کنند و امور کشور را با رویکردی زور محور برعهده می گیرند
جامعه لیبی در دوران دیکتاتوری قذافی، همچنان رشد می کرد ولی این رشد عمیقا به درآمد نفتی و ساختارهای تحت تسلط نگاه امنیتی وابسته بود و بخش خصوصی محلی از اعراب نداشت و شاید بتوان این نوع رشد اجتماعی را نوعی رشد مصنوعی نامید. در واقع با گسترش فضای امنیتی، شرایط مصنوعی برای رشد اجتماعی فراهم میشود و ارتباط عناصر بالادستی جامعه با عناصر مولد قدرت در جامعه کمتر می شود و همین امر در میان مدت یا دراز مدت به گسست میان حاکمیت و مردم و سقوط بی بازگشت می انجامد
حکومت قذافی در سالهای پایانی خود، یک حکومت نظامی به معنای اولیه آن نبود. قذافی هیچ سیاست توسعه طلبانه میلیتاریستی را در کشورهای همسایه دنبال نکرد و نیروی نظامی آن کاربردی امنیتی و آن هم عمدتا در سطح داخل داشت و در خارج از کشور نیز اگر اقدامات خاصی انجام داد، در سطح فعالیت های امنیتی فرامرزی تعریف می شود و نه نظامی گری
وضعیت پاکستان و ترکیه نیز شاید به همین شکل باشد یعنی نیروی نظامی آنها که روزگاری موجب حفظ تمامیت ارضی کشورشان بود، با کاهش نقش نظامیان در تغییر مرزهای جهان، به عناصری امنیتی تبدیل می شوند. نقش اطلاعات ارتش پاکستان در شکل گیری و بقای طالبان و همکاری با القاعده، زبانزد رسانه های جهان است و شاید این موضوع نیز از مظاهر طبیعی استفاده از قدرت نیروهای نظامی در عرصه داخلی است که عملا کارکردهای امنیتی و یا فرامرزی پیدا میکنند و حتی قلمرو دستگاههای سنتی موازی چون وزارت کشورشان را نیز تحت تاثیر قرار میدهند
در پرده آخر، به دلیل ظهور طبقه نظامیان درجه دو و سه(در مقایسه با دوران طلایی نظامیان) و تقویت رویکرد امنیتی، نیروهای نظامی بی سابقه موثر نظامی یا به اصطلاح نظام ندیده یا جنگ ندیده، متکی به درجه های سیاسی روی دوش خود، مانند محمد رضا پهلوی آخرین شاه ایران، امور را قبضه می کنند. نسل جدید فاقد عصبیت نسل پیشین است و شاید به روایتی ابن خلدونی بتوان گفت با گذشت زمان نیروهای امنیتی بدون سابقه نظامی عهده دار امور شدند و این گروه که دوران امنیتی و رفاه ناشی از آن را تجربه کرده اند، توانایی و تدبیر مواجهه با بحران ها را ندارند.
اگر در لیبی همچنان شاهد مقاومت عناصر پیشین هستیم به دلیل علقه های رهبری بجا مانده از دوران اول یعنی شخص قذافی است. اگر چنین وضعی برای بشار اسد پیش می آمد یا بیاید، امکان مقابله ای نداشت و خیلی زود کنار میرفت. در مورد لیبی مداخله خارجی نیز مزیت علت شد و توازن قوا را در غیاب عناصر طبیعی مولد قدرت یعنی مردم، بر هم زد
اینکه وزیر دادگستری قذافی که خود در حلقه امنیتی و قضایی سیستم نقش داشته، در سقوط قذافی نقش جدی بازی میکند نشان دیگری بر پوسیدگی حلقه نظامی سابق و امنیتی - قضائی جدید و گواه نقش احتمالی بخشی از عناصر آن در روند انتقالی است
در عصری که دیگر جنگ های بین کشورهای هم طراز معنی ندارد، تعریف نقش جدید برای نیروهای نظامی کشورهایی چون سوریه و عربستان یک مساله است
دوران نظرسنجی های درست و غلط و نظرسازی ها ی رسانه های سنتی و مدرن
در جهانی که شاهد شکل گیری آن هستیم
پایان یافته است
وجه شاخصه فضای افکار عمومی در جوامع مردم سالار و شبه مردم سالار پیشین
کارکرد خویش را از دست می دهد
صاحب عله
خود حاضر است
بعضی امور را هر روز و گاهی به دفعات تجربه می کنیم
این نیز بخشی از زندگی است
همانطور که بعضی امور را در دوره های طولانی تر تجربه می کنیم
و بعضی امور را به ندرت تجربه می کنیم و یا اصلا تجربه نمی کنیم
...
روزمره گی آنجا که مردم در صحنه مشارکت می کنند امری متعارف و غیرقابل اجتناب است و چنین است که در جامعه شاهد آن هستیم
سنت ها ثمره همین روزمره گی ها و تجمیع و ارتقای تجارب است. از خط مقدم ارتباطات اجتماعی و انسانی به عمق استراتژیک تدوین راهبردها راه می یابند
انتظار شلوغی و بی نظمی خط مقدم یک انتظار طبیعی است همانگونه که انتظار انضباط و مدیریت و مرزبندی در ستادها طبیعی است
روزمره شدن یک حرکت سیاسی، آن را به منازعات جدلی و سرمایه گذاری روی ضعف های رقیب متمرکز می کند. خط مقدم رویارویی ها وقتی به عرصه عموم می رسد از چنین وضعیتی گریزی نیست
در یک بحث فلسفی عمیق، عده اندکی مشارکت می کنند و انتظار نزول بحث به سطح روشنفکران و خبرنگاران و مردم را نباید داشت.
در واقع روزمره گی با روزمرگی متفاوت است
در دوران گذار این مرزها بیش از پیش خدشه دار می شود و برنده ماجرا در هر حالت مردم خواهند بود و این یک قاعده تخلف ناپذیر است، هر چند بخشی از این مردم در همین مسیر آسیب خواهند دید. آینده روشن است و هزینه ها دادنی و درآمدها گرفتنی. گاهی عده ای از مردم هزینه را به نمایندگی از مردم می دهند و گروهی درآمدها را کسب می کنند و عدالت و انتخاب قاعده است و اگر در سطحی از مناسبت به ظاهر عدالت و انتخاب حاکم نباشد ولی در سطوح بالاتر، این معادله به حکمت و عدالت حل می شود
از اختلال هویت ها در عصر امتزاج ها نباید ترسید
به رسمیت شناختن لایه ها و تقسیم کار و مدیریت و رهبری در هر اقدام و امری یک ضرورت است وگرنه اختلال هویت ها مانع کارآمدی می شود
میگویند اگر در این زندگی
به تحقق امری باور نداشته باشید
برایتان محقق نمی شود
عجیب و غریب است اگر بخواهیم
بدون باور به بهشت
به آن برسیم
و البته در هستی
عجیب و غریب بسیار است
یادش بخیر سرمون گرم بود به گذشته و تاریخ
حالا را که از دست می دهیم
پس به آینده می اندیشیم و از آینده می گوییم
آزادی انسان محصول تکامل انسان و جامعه است و در مسیری با فراز و نشیب در حرکت صعودی و تکاملی است
گاهی شاهد هستیم که بخشی از آزادی ها کاهش می یابد ولی این موقتی است و در گام های بعدی آزادی در سطحی بالاتر قرار می گیرد
اگر جبری باشد که در سطحی بسیار عام و فراگیر و پایدار، حق اختیار انسان را محدود کند، همین اختیار نداشتن اختیار است
تصور کنید که با دانش امروز به چند سال برگردید
چه میکنید؟
چه نمیکنید؟
حالا اگر بخواهید دیگران را راهنمایی کنید فکر میکنید آنها چه میگویند و چه میکنند؟
سرنوشت روشنفکران قرون وسطی
بخشی از این سناریو بوده است
و شاید همین گفتن ها و نشنیدن ها
بخش مهمی از روند تحولات باشد
برای همین است که بعضی از آینده می ترسند
و چه چیزی بدتر از ترس از آینده؟!
زمانی از رسانه می ترسیم
که پیامی نداشته باشیم
و پیامی نیرومند تر در برابرمان باشد
گاهی اگر در مسیر گذشته باشیم
بی آینده می شویم
"چه باید کرد؟" از جمله نخستین و شاید بالاترین سطوح پرسش هاست که پاسخ آن درحوزه های مختلف و در مجموع، به ترسیم نقشه راه و زندگی می انجامد
معمولا تصور می کنیم که می دانیم و کمتر به دنبال عقل و دانش و احساس مناسب هستیم و شاید کمبود آن را کمتر حس می کنیم
"چه نباید کرد" را زودتر می فهمیم یا به ما می فهمانند
"چه باید کرد؟" را در گوگل جستجو کنیم و ببینیم چه کتاب ها و نکاتی در باره آنها نوشته شده است
در مقیاس تاریخی جهش بزرگی کرده ایم
حرکت اصلی و جهت عمومی جامعه ایرانی رو به پیشرفت و تجدد و نوگرایی و دانش محوری و اخلاق مداری و دیگر وجوه تکامل یافته جوامع بشری است.
به دلیل شتاب موجود، که خود ناشی از احساس عقب ماندگی و منابع عظیم موجود برای حرکت است، میزان اصطکاک با لایه های مقابل و حاشیه ها زیاد است و گرما و شدت و التهاب و هزینه هایی که تجربه می کنیم ناشی از این اصطکاک است.
در مقیاس جزئی، دردناک و نگران کننده
در مقیاس کلی، آسان و امیدوار کننده
و جای شکر بسیار دارد
آنچه که امروزه در تمامی کشورهای جهان که صدایی برای برآوردن دارند، شنیده میشود، صدای اعتراضات و مطالبات گسترده اجتماعی است. این اعتراضات نتیجه ارتقای مطالبات جامعه انسانی و در واقع تکامل اجتماعی است
آگاهی روزافزون مردم جهان موجب افزایش مطالبات آنهاست. در کشورهای وابسته به بیگانه، هدف مقدماتی، استقلال است. در کشورهای استبدادی، این مطالبات متوجه بدست آوردن آزادی است و در کشورهای دیگر که استقلال و آزادی اجتماعی دارند، متوجه بهبود شرایط عمومی زندگی است
نیروهای تولید محتوا و خالق روابط
تغییر جهت داده می شوند
چرا که انسان ها تغییر جهت داده اند
و اولویت هایشان تغییر کرده است
د تغییر فضای افکار عمومی ناشی از تغییرات اجتماعی است
در جامعه عادی و زیر بار سنت ها و قاعده ها این تغییرات دیده نمی شود
ولی در فضای مجازی به راحتی دیده می شوند
به خصوص در مراحل اولیه شکل گیری جامعه مجازی
و چنین است که می توانیم آینده جامعه عادی را در حال فضای مجازی ببینیم
قلمرو سیاسی و نظامی و اقتصادی جهان
از نظر حاکمیتی
در اختیار آمریکا و متحدان غربی آن است
ولی موازنه به سود جامعه جهانی در حال تغییر است
در گذشته جوامع هویت محلی داشتند
و دولت های محلی آنها در چارچوب مناسبت محلی شکل میگرفتند
و در چارچوب مناسبت جهانی و در تعامل با دولتهای دیگر عمل میکردند
اکنون با شکل گیری جامعه جهانی
دولت های محلی هر چند چون آمریکا قدرتمند باشند
قدرت کافی برای اداره جهان را ندارند
و چنین قدرتی به آنها واگذار نشده است
قلمروهای ثانوی شکل گرفته
و به دلیل ماهیت انسان محور عصر جدید
فرصت اشغال جهان
توسط جریانات غیرانسانی را محدودتر میکند
تغییر فرمانروایان جهان
نزدیک است
تصور کنید در آینده ای نزدیک
شرایط بازار کسب و کار داخل ایران و خارج از ایران
به هر دلیل
این همانی یا اون همینی
مشابه شوند
یعنی قواعد و سیستم های مشابه و استانداردی بر آنها
حکومت کند
آیا برای چنین شرایط آماده ایم؟
روند افزایش راه کارهای حقوقی نظارت و مداخلات جهانی در سطوح ملی و منطقه ای
نشانگر شکل گیری تصمیم جهانی است
جا ماندن از این روند
با انکار آن و منزوی شدن
خطرناک است
خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار
این شعاری بود که پس از رحلت امام
تبدیل شد به
خدایا خدایا تا انقلاب مهدی از نهضت خمینی محافظت بفرما
...
یکی از علاقمندان حضرت امام ره به نام مقدم (شاید محمد مقدم) را میشناختم
خودش میگفت که رفتن امام خمینی ره را پییش از ظهور باور نداشت و برای همین رحلت امام بر او بسیار سخت گذشته بود و لطمه سنگین روحی خورده بود و پس از مدتی نیز فوت کرد
نام بزرگ و شکست بزرگتر
گوگل نام بزرگی است که به راحتی نمی شود در معرض نقد قرارش داد ولی سابقه شرکت ها و افراد بزرگ حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات (فاوا) نشان داده است که زیر نام بزرگان نیز اشتباهات فاحشی اتفاق می افتد. از آن جمله است رقابت اولیه بیل گیتس و مایکروسافت با اینترنت و آن هم متکی به قدرت و مقبولیت بلامنازع خود در دهه نود میلادی و امیدی که به MSN داشتند. از نکته فوق می توان امکان شکست بزرگانی چون گوگل و فیس بوک را پذیرفت. رسم جهان چنین است و اگر چنین نبود هنوز اقوام ابتدایی بر جهان حکومت می کردند.
در واقع تغییر بازیگران اصلی در فضای مجازی و جابجایی های صدر جدول رقابت های آی تی و کاهش درآمدها نشان می دهد که گروههای اصلی پیشرو، حداقل در پیش بینی مسیر بازار، اشتباهات فاحشی کرده اند و به همین دلیل نتوانسته اند در مرحله های بعدی، موقعیت پیشین خود را حفظ کنند و با نوآوری های پیش بینی نشده و در نتیجه موفقیت های چشمگیر رقبای ناشناخته مواجه شده اند. شاید این موضوع را بتوان برای بازیگران نوآور، امیدبخش دانست تا در تغییرات آینده فرصت خود را بیازمایند ولی در اینجا باید اذعان کرد که چنین فرصت هایی اندک است و استفاده کنندگان از آن نیازمند منابع و هوشیاری ویژه هستند.
شروعی دیر و شتابزده
فیس بوک بزودی مرز هشتصد میلیون کاربر را تجربه می کند و سوال آن است که آیا گوگل پلاس خواهد توانست بازار بزرگ فیس بوک را به مخاطره اندازد؟
پروژه گوگل پلاس یکسال و نیم پیش شروع شد. شروعی که می توان آن را برای گوگل خیلی دیر دانست. گویا گوگل در خواب بوده و تازه بیدار شده و با شتاب وارد بازار سطح بالای شبکه های اجتماعی مجازی شده است. این تاخیر عظیم به فیس بوک کمک کرده تا فاصله ای عظیم تر با رقبا پیدا کند و شتابزده از آن جهت که به نظر میرسد تلاش گوگل به موفقیت های جدی در برابر فیس بوک نخواهد رسید و علیرغم قابل توجه بودن تلاش گوگل، موفقیت قاطعی محسوب نمی شود و حتی شاید بتوان آن را شکست نخست گوگل در این حوزه دانست. ولی به هر حال گوگل با گوگل پلاس می تواند در آینده جدی ترین تهدید برای فیس بوک تلقی شود، چرا که گوگل با تمامی منابع و سرویس هایش به عرصه رقابت وارد خواهد شد.
از سوی دیگر، حداقل تا یکسال آینده، فیس بوک از موقعیت برتر فعلی خود به راحتی دفاع خواهد کرد و برای تجربه نوآوری های جدید وجا گذاردن رقبا و حفظ فاصله، فرصت خواهد داشت و منتظر نخواهد ماند تا گوگل از مزایای نسبی خود در حوزه های دیگر به سود رقابت با فیس بوک استفاده کند. در این چارچوب شاهد ارائه سرویس های مکمل در فیس بوک خواهیم بود. در واقع رقابت با فیس بوک، موقعیت سرویس های دیگر گوگل را به شدت تهدید خواهد کرد.
تجمیع سرویس ها
گوگل با سرویس های متنوعش در تلاش است تا گوگل پلاس را در یکی از بزنگاههای آینده، در برابر فیس بوک علم کند. شاید بتوان گفت که هدف گوگلی آن است که در قدم یا نسل بعدی نوآوری ها بتواند با تجمیع سرویس های متنوع خود، قدرت واقعی گوگل را نشان دهد. چیزی شبیه الگوی یاهو در گذشته، الگویی که از نظر تئوریک بسیار جلوتر از شرایط بازار بود و شاید دلیل شکست آن در همین نکته نهفته باشد که تجمیع سرویس ها بدون یک زیرساخت شبکه اجتماعی مجازی، مزیت خاصی نبود و گوگل پلاس این ضعف را جبران خواهد کرد.
سرویس و سرعت گوگل پلاس جذابیت های زیادی دارد. بازی هایی مانند پرندگان خشمگین نیز به گوگل پلاس راه می یابند ولی سوال اصلی آن است که چرا کاربران فیس بوک که اکثریت کاربران فعال اینترنت را شامل میشوند، باید به جای فیس بوک از یک شبکه موازی اجتماعی استفاده کنند؟ پاسخی که گوگل برای یافتن آن همه تلاش خود را خواهد کرد و پذیرفتن آن از سوی کاربران مساله ای دیگر خواهد بود.
«گوگل پلاس» علاوه بر صفحهی شخصی، اجازه انتشار عکس و یادداشت و لینک و ارسال پیغام و استفاده از آرشیو غنی نقشه ها و عکس ها و دیگر سرویس های گوگل را می دهد. توانایی بالای گوگل برای ارائه محتوای دسته بندی شده به کاربران مزیت دیگری است که حوزه محتوای اینترنت را در خدمت سرویس های گوگل قرار میدهد و گوگل از این فرصت استفاده خواهد کرد.
رشد طوفانی!
بعضی به خطا تصور کرده اند که رشد گوگل پلاس طوفانی بوده است در حالیکه حتی در مرحله اولیه شروع این سرویس، اتفاق فوق العاده ای در عرصه رقابت نیفتاده است. از زمانی که که سرویس گوگل شروعی کرده، فیس بوک بیش از یکصد میلیون کاربر جذب کرده است و گوگل همچنان باید منتظر فرصت های بعدی باشد تا شاید با سرویس های مکمل خود و یا اشتباهات فاحش فیس بوک، بازار اصلی شبکه اجتماعی مجازی را بدست آورد.
آیا این تجربه گوگل به شکستی مشابه شکست گوگل باز می انجامد؟ به نظر نمیرسد که چنین باشد. اعتبار گوگل و وجود بازار رو به رشد شبکه های اجتماعی مجازی این فرصت را به گوگل خواهد داد که یکی از دو بازیگر این عرصه باشد ولی بعید است فاصله خود را بتواند با فیس بوک آنقدر کم کند که موقعیت برتر فیس بوک به مخاطره افتد و موفقیت قطعی گوگل پلاس نیازمند اتفاقات دیگری از جنس نوآوری های شگفت انگیز گوگل یا خطاهای بزرگ فیس بوک است.
جنجال ها:
بخشی از شلوغی اولیه در گوگل پلاس که آن هم در سطح قابل رقابت با وضعیت فعلی فیس بوک نبود، ناشی از آینده ای است که کاربران پیشرو برای محصولات گوگل قائل هستند و این احتیاط را میکنند که جای خود را در این سرویس محفوظ دارند. بعضی افراد پیشرو در استفاده از فناوری که معمولا جوگیر هم می شوند، از نو بودن اقدام گوگل و نام گوگل، انرژی خوبی گرفته اند ولی واقعیت در جای دیگری رقم می خورد
ایجاد محدودیت برای تبلیغات شرکت رقیبت در فیس بوک یک اقدام عادی است و جنجال متعارفی است.
از سوی دیگر تصور اینکه اتفاق ویژه ای موقعیت فیس بوک را تهدید میکند، حداقل فعلا یک توهم است. چه توهم پیشگامان فناوری و چه پسگامان. واقعیت آن است که فیس بوک می رود تا نماینده جامعه جهانی شود و این نمایندگی ربطی به مدیریت آن ندارد. جامعه مجازی خلق شده در فیس بوک خیلی زود مالک آن خواهد شد و شاید چالش عظیمی که پیش روی فیس بوک است به این موضوع و البته چالش های قومی و سرویس های مکمل مربوط می شود
بارها بر اهمیت قدرت یکپارچه سازی سرویس های گوگل به عنوان یک نوآوری برجسته اشاره کرده ایم ولی در عمل باید دید که چگونه این اتفاق خواهد افتاد و آیا این پروژه موفق خواهد بود و یا برعکس این فیس بوک است که وارد عرصه های جدیدی میشود که گوگل پیش از این تصرف کرده بود
