تصویر بالا بر گرفته از صفحه ۲۲۲ کتاب Forgotten Empire چاپ دانشگاه برکلی، ارابه ای ساخته شده از طلا را نشان می دهد که در موزه بریتانیا (ANE 123908) نگهداری می شود. این ارابه، به طول ۱۸.۸سانتیمتر، از آثار به جا مانده از دوره هخامنشی است که در تاجیکستان پیدا شده است. هر دو فرد درون ارابه لباس مادها را به تن دارند. هر دو دارای کلاه و آستین های چسبیده هستند. در درون ارابه جایگاه نشستنی برای شخصی که جامه بلند تری به تن دارد، تهیه شده. در جلوی ارابه که شکل ذوزنقه دارد (به صورت نا آشنایی بخش بالایی طولانی تر از بخش پایینی است) ، صورتی از نقشهای مصری به چشم میخورد. اسبها کوچک هستند (سایز Pony) و در کل تنها ۹ عدد از پاهای آنها سالم مانده است. این ارابه شباهت زیادی به ارابه داریوش، که در مهرهای نگهداری شده در موزه بریتانیاست، دارد.
دریاچه و سد طبیعی سریز در میان کوهستان بدخشان تاجیکستان در ارتفاع ۳۲۰۰ متری از سطح دریا.
این دریاچه به دنبال زلزله و مسدود شدن مسیر رودخانه مرغاب در اوایل قرن بیستم٬ آبگیری و بیش از هفده میلیون متر مکعب آب در آن ذخیره شده است. مردم تاجیکستان نگران سرازیر شدن آب این دریاچه و وقوع فاجعه اند.
بالاترین حد سرزمین کهن پارسیان به سیر دریا ( رودخانه سیحون ) ختم میشد. ماورای آن ماوراء النهر نام داشت متعلق به اقوام تورانی و ترک و انیرانی دیگر بود.
کشور تاجیکستان بین سیر دریا و آمو دریا ( سیحون / جیحون ) قرار دارد.
رستوران ساحلی با ماهی تازه ....
یکی از دوستان الان زنگ زد گفت کجایی؟ تایلند؟ تاجیکستان؟ تهران؟ آخه هر جا میری اول اسمش ت داره!
گفتم: تبریز! البته به شوخی!
به فکر رفتم. ترکیه!
الله اکبر
رندی خواهد گفت:
تامریکا!
تسرائیل!
تروپا!
===================================
از وبلاگ: تاجیکستان بر فراز جهان
خدا خواهد نصیب باشد بزودی به تاجیکستان می روم. دیدن قله های پر از برف میان راه از دماوند تا پامیر را خاطره انگیز خواهد کرد. راستی موزیک وبلاگ رو هم عوض کردم. اگه نظری دارید بدید.
====================================
دریاچه ای بر بام جهان:
در پامیر به دلیل زلزله ای که سالها پیش بوقوع پیوسته دریاچه ای طبیعی در ارتفاعات شکل گرفته که دیدنش از آرزوهای جهانگردان میتونه باشه.
این عکس در موزه شهر دوشنبه بود.

اگه به دلیلی این سد طبیعی شکسته شود بخش های وسیعی از تاجیکستان و کشورهای همجوارش زیر آب خواهد رفت.
=================================
امامعلی رحمانف
خواننده محترم / دوست عزیز٬ یادداشت های قبلی را در سه یادداشت به این آدرس منتقل کردم.
----------------------
تاجیکان مردمی مهربان هستند. سادگی های بسیار. فقر نتوانسته لبخند رو از صورتشون محو کنه. امروز به دوستان تاجیکم در دوشنبه زنگ زدم. خیلی خوشحال شدم. با آقا ظفر که آماده می شه با خانواده اش برای دیدن ایران به کشور ما بیاد صحبت کردم. آرزوی دیدن ایران آرزویی بزرگ و دست نیافتنی برای اکثر تاجیکان است. ما در ایران قدر کشورمون رو کم می دانیم.
امروز سال نو روسی / سال نو مسیحی / عید قربان رو با هم تبریک گفتم.
..........................
راستی گفتم تاجیکان. میدونید .... دارم تلاش میکنم یه سایت برای تاجیکستان درست کنم. توی اورکات که درست کردم. ولی هنوز یک نفره است. بنام .... مهدی.... اگه به اورکات دسترسی داشتید عضو بشید ممنون میشم.
بعدش هم این سایت رو درست کردم. البته امروز فقط آدرس رو ثبت کردم.
tajikan.com
اینو میخوام بعنوان پورتال تاجیکستان استفاده کنم.
تاجیکستان ارزشهای زیادی داره. اگه بتونم حتما تا قبل از نوروز یه سری می رم اونجا. شما هم می آیید؟
---------------------------------
امروز عید غدیر است. بنام علی است. خواستم از جناب آقای امام علی رحمان اف هم یادی بکنیم. ایشان رئیس جمهور تاجیکستان هستند. پیش از ریاست جمهوری رئیس یک مجتمع اقتصادی (کالخوز ـ سالخوز) بودند.
طی چند سال گذشته ایشان تلاش زیادی برای پیشرفت کشورشان کرده اند. عبور از دوران جنگ داخلی و اثرات آن کار دشواری است بخصوص برای جمهوری تاجیکستان که از سوی روسیه هم حمایت جدی از آنها نمیشود.
آقای رحمانف به امیر اسماعیل سامانی عنایت خاصی دارند و تاکید بر وجوه ملی تاجیکان از سیاستهای اساسی دولت ایشان است.
این بنای استثنایی در ایالت لنین آباد( خجند ـ ایالت سغد) بدست معماران هنرمند تاجیکی ساخته شده است که تصویر امیر اسماعیل سامانی و امامعلی رحمانف در دو گوشه آن به چشم میخورد.

مجسمه های لنین هنوز در گوشه و کنار شهر خجند و نواحی اطراف آن به چشم میخورد. لنین آباد یا خجند همان ایالت باستانی سغد است که حد شمالی امپراطوری هخامنشیان محسوب میشده است.

------------------------------
خدا خواهد نصیب باشد(همون انشاءالله خودمون) تا سه هفته دیگه یه سفر به تاجیکستان خواهم داشت. برای یک هفته. در فصل زمستان و آستانه بهار به دوشنبه پرواز میکنم.
کسی نیست باهام میاد؟
توصیه ای؟ نصیحتی؟ راهنمایی؟ آرزوی موفقیتی؟ چیزی ؟
-----------------------------------------------------
خجند در شمال جمهوری تاجیکستان سمبل سنت کهن تاجیکان است. پس از مرزبندی های دوران شوروی سابق٬ بخش بزرگی از قلمرو جغرافیایی و بافت قومی تاجیکان در قلمرو کشور ازبکستان قرار گرفت. جمهوری های سابق به گونه ای مرزبندی شدند که به کشورهای خارجی و جمهوری های عضو اتحاد شوروی ارتباط داشته باشند.
خجند علاوه بر قدمت تاریخی از نظر اقتصادی نیز ناحیه ای پیشرفته محسوب میشود. اکثر روسای دولتهای تاجیک در زمان سابق از این منطقه انتخاب میشدند.
این درخت کهنسال( به قولی: ۱۲۰۰ ساله) در گوشه ای فراموش شده است.

رودخانه ها در تاریخ ایران نقش زیادی بازی کرده اند. فقدان دریاچه های بزرگ داخلی و اهمیت آب در حیات اجتماعی مردم ایران موجب گشت که رودخانه های پر آب اطراف فلات ایران مورد توجه خاص قرار گیرد و عملا مرزهای باستانی سرزمین ایران از شرق و غرب و جنوب و شمال به این رودخانه ها منتهی شود.
کشور دوست و برادر ایران تاجیکستان از این نعمت برخوردار است که بین دو رودخانه ی سیحون و جیحون قرار دارد. همانگونه که سرزمین عراف نیز در تاریخ جهان به میان دورود و بین النهرین شناخته شده است.
=========================
از وبلاگ: تاجیکستان بر فراز جهان
شاید چیزی که در اولین نگاه به جامعه تاجیکان در تاجیکستان جلب توجه میکند. عاطفه دوستانه و تحصیلات نسبتا بالای تاجیکان است. تا همین چند سال پیش در تاجیکستان بی سواد وجود نداشت. ولی مشکلات اخیر تاجیکستان فرصت تحصیل را از بسیاری گرفته است.
دوران گذار تاجیکستان آغاز شده است. امیدوارم که این دوره خیلی زود تمام شود و شرایط مناسب زندگی برای دوستان تاجیک فراهم بیاد.
زندگی با درامد سرانه فعلی برای ایرانیان سخت است. حالا مقایسه کنید با تاجیکان که حدود یک هفتم درامد ایرانیان رو دارند. و هزینه های اولیه زندگی آنان در بعضی موارد از ما هم بیشتر است. فکر نمیکنید مشکلات رفتاری در تاجیکستان با این فقری که موجود است به نسبت بسیار کمتر از جامعه ماست؟ اگه ما دچار چنین فقری می بودیم خدا میداند اوضاع چقدر بدتر از الان میشد.
سفره تاجیکی: دسترخان Dastarkhan

یکی از دوستان دیروز در رستورانی که جلسه وبلاگ نویس ها بود میگفت که خاطرات بدی از تاجیکستان داره و ثمره دو سال و نیم زندگی در اونجا رو منفی میدونست. ازش پرسیدم در زمینه تجارت مشغول بودی؟ گفت: آره.
بهش گفتم مشکلات تجارت در اونجا زیاد است و .....
هر کشوری زیبایی هایی و زشتی هایی رو داره. میشه هم از زشتی ها گفت و هم از زیبایی ها. با زشتی های تاجیکستان زیاد آشنا نیستم شاید هم زیاد باشد. ولی ترجیح میدهم اینجا از زیبایی ها بگویم. بهر حال جامعه تاجیکستان در حال تحولی عمیق و گسترده است. از هر نظر. امیدوارم آینده تاجیکستان بهتر از حال اون باشه و با یادآوری زیبایی های تاجیکستان کمک کنیم انرژی مثبتی بوجود بیاد.
بیش از ۹۰ درصد تاجیکستان کوهستان است. پامیر یعنی بام جهان در تاجیکستان هم خودنمایی میکنه. دو ارتفاع در تاجیکستان هست که از قله دماوند ما هم بلند تر است. واسه همین گفتم تاجیکستان بر فراز جهان.
راستی دوستان تاجیک رو اگه دیدید بگید بیان یه کم برامون حرف بزنن. ارادتمندیم
دوشنبه پایتخت کشور تاجیکستان در واقع روزگاری بازاری برای روستاهای اطراف بود و بعدها پادگان ها نظامی و سیاست روسها اون رو به شهری با جمعیتی اکثرا روس تبدیل کرد. بعد از فروپاشی شوروی و جنگهای داخلی اکثر اهالی غیر تاجیک از این شهر گریختند. از ترس وضع موجود و به امید آینده ای بهتر. بعضی از اونها دارن بر میگردن ولی فرصت ها رو از دست داده اند. زندگی سخت تر شده و فرصت ها برای بسیاری کمتر.
ورزاب Varzab منطقه ییلاقی شبیه جاده کرج تا کندوان است با رودخانه ای به همین نام:

اما در شمال شهر بزرگ خجند وضعیت متفاوتی داره. شهری با سابقه طولانی تاریخی و فرهنگ عمیق تر. اونجا تجدد در میان مردم ریشه ای طبیعی تر و طولانی تر داره. خجند مرکز ایالت باستانی سغد است. درختی دارد که بیش از هزار سال عمر کرده . زیبایی های طبیعی خجند بیش از دوشنبه است ولی سیاست بر آن است که دوشنبه بزرگتر و بزرگتر و آبادتر شود.
بازار بزرگ مرکزی و سنتی خجند Khujand / Khojand :

لباسهای تمیز و مرتب اهالی و رفتار دوستانه بخصوص در میان تاجیک تبارهای تاجیکستان مثال زدنیه. ممکنه گرسنه باشند ولی به ظاهر خود میرسند. لبخند ساده و محبت تاجیک تباران هر گردشگری رو دوباره به تاجیکستان فرا میخواند. ولی نباید نادیده گرفت که تاجیکستان از شرایط استاندارد زندگی سالم محروم است. آب سالم آشامیدنی/ برق مناسب/ گاز و شغل و بسیاری چیزهای دیگر. ولی همت تاجیکان بلندتر میشود. سخت کوش تر میشوند و به آینده کشورشون بیشتر فکر میکنن. بزودی تاجیکان هم ترقی خواهند کرد. چون میخواهند ترقی کنند و خواستن توانستن است.
دوشنبه از بالای پارک مشرف به شهر که محل یادبود شهدای جنگ ضد آلمان تاجیکان است:

این متن از وبلاگ تاجیکستان بر فراز جهان نقل میشود که قدیما در مورد تاجیکستان در آن مینوشتم.
اسم وبلاگ رو به دلیل پیوندهای سرزمین های پامیر و ایران٬ پامیران گذاردم. اکثریت پارسی زبانان جهان در این دو سرزمین زندگی میکنند و تاجیکستان در میاندورود افسانه ای سیحون و جیحون سرزمینی خاطره انگیز است....
به انجمن تاجیکستان در پرشین بلاگ و اورکات سری بزنید و عضو بشوید.
السلام! دوستان تاجیک و تاجیک دوست خوش آمدید.
اول از بلندی های زیبای کشور تاجیکستان میگویم.
این هم ارتفاعات پامیر که بام جهان است:





به انجمن تاجیکستان در پرشین بلاگ و اورکات سری بزنید و عضو بشوید.
---------------------------------------------------
سرزمین تاجیکستان خاطره انگیز و افسانه است. بین دو رود بزرگ جیحون و سیحون/ آمودریا و سیر دریا/ بر فراز بام جهان(پامیر) و با مردمی که به زبان فارسی سخن میگویند. با قومیت تاجیک که از گروه اقوام آریایی (ایرانی) است.
خاطره قرنها و هزاره های مشترک فرهنگ پارسی زبانان در محیط اینترنت و با مدد فن آوری های نوین زنده میشود. من خیلی خوشحالم.
این هم تصاویری از سیحون (سیردریا) که از وسط شهر خجند میگذرد. البته پیشترها از شمال شهر میگذشت و مرزی هم محسوب میشد در برابر هجوم اقوام غیر آریایی به قلمرو اصلی آریایی ها که از اینجا شروع میشد به سمت جنوب و تا خلیج فارس ادامه پیدا میکرد.


یکی از کارهای خوبی که داریم انجام می دهیم راه اندازی یه سایت برای فارسی زبانان تاجیک است.
با خط روسی و فارسی. فرصتی برای همکاری های فارسی زبانان ایران و تاجیکستان.
از دوشنبه پریروز اومدن دوشنبه(پایتخت تاجیکستان). هوا ابری و بارانی است. ماهها است که خورشید را اهالی شهر کم دیده یا ندیده اند.
اینجا قطعه ای از سرزمین پارسی گویان است. به یاد ایران موزیک سایت رو عوض کردم.
در باره ایران هر چه بگوییم و بشنویم کم است. اینجا هم تاجیکان مهربان عاشق ایران هستند. احساس خویش و تباری برای مردمان اینجا دلگرمی است. مخصوصا که ایران را بزرگ و نیرومند و علاقمند به تاجیکستان میدانند.
روابط مردم و دولت ایران با مردم و دولت تاجیکستان روابط خوبی است. امیدوارم هر روز بهتر بشود.
------------------------------------------
دیروز یه چیز جالب بنظرم رسید. میدونید وقتی آدم یه کم از مسائل فاصله می گیره حرارت موضوعات رو کمتر احساس میکنه ولی امکان دیدن از دور و جمع بندی رو بهتر پیدا میکنه. با همین مکانیزم به نظرم رسید که:
مردمی که در طول بیست و پنج سال گذشته در کشور ما با سختی ها و سوء مدیریت ها و کمبودها و مخالفتهای خارجی و ضعفهای داخلی و نامردمیها ساخته اند و لحظه ای از ساختن کشورشون کوتاهی نکرده اند از سوی بعضی از خارج نشین های بی مروت متهم میشوند به سنت گرایی / نادانی / دوری از تحولات جهانی / ندانستن مصالح خودشون و کشور. نمیخوام بگم که خارج نشین ها حق ندارند از مردم ایران انتقاد نکنند. اونها هم حق دارند حتی بیشتر از رقبا. چرا که آنها هم ایرانی هستند. مشکلاتی هم داشته و دارند که ما باید آنها را بیشتر درک کنیم. حتی میخواهم بگم که انتقادات آنها به ما ممکنه تا حد زیادی درست باشه. ولی برای اینکه واقعا بفهمیم و بفهمانیم راهی جز مفاهمه و دیالوگ وجود نداره. به اندازه کافی از همدیگر دور بوده ایم. نوبت آنست که از تخیلات جدا کننده به تعقل همراه کننده رو کنیم.
الان که اقتصاد کشور به گواهی دوست و رقیب(این کلمه را بجای دشمن میگذارم. ما در جهان رقبای سیاسی٬ اقتصادی٬ فرهنگی داریم. در منطقه این رقابتها محسوس تر است.) در حال رشد بیسابقه ای است. قیمت بالای نفت. سرمایه گذاری خارجی توسط ایرانیان خارج از کشور و شرکتهای خارجی. توسعه زیر ساخت های کشور. باز بودن نسبی فضای سیاسی کشور به مدد تلاش نخبگان مردمسالار و دیندار و ایراندوست و حمایت ۸۰ درصدی مردم از آنها. رفع خطر همسایگان خطرناکی مانند طالبان در شرق و صدام در غرب با روی کار آمدن دولتهای معتدل و حتی هوادار ایران. کاهش حس برتری جویی پاکستان و ترکیه نسبت به ایران. همه اینها میتواند بستر مناسب موفقیت های ملت ایران باشد. بیاییم و به زندگی بهتر و آزاد تر فکر کنیم و با همدلی و همفکری در پی موفقیت کشورمون باشیم. یعنی میشه؟ من که خیلی امیدوارم. اگر ملاحظات عینی مورد توجه بعضی نخبگان قرار نگیرد. گروه دیگری از نخبگان به این مهم قیام خواهند کردند و در ساختن کشور بر یکدیگر سبقت خواهند گرفت. و این سنتی است همیشگی و پایدار.
الان تاجیکستان هستم. از دیروز که رسیدم هوا هنوز ابری است. ظاهرا سه ماهی هست که هوا گرفته است. مردم هم شاکی هستند.
اینجا وقت دارم تعهدم در مورد ماتریکس رو انجام بدهم. امیدوارم حاضر بشه. اینجا اگه سفارشی دارید بفرمایید. نایب الزیاره هستیم.


