رئیس جمهور پاکستان دیروز به ساختار دوگانه قدرت و حرکت موازی ارتش (که بخش امنیتی آن بازیگر اصلی سیاست و خالق طالبان و حرکات ارتجاعی پر هزینه برای پاکستان و منطقه بوده است) در برابر دولت اعتراض و بر لزوم تعیین و تکلیف این تعارض تاکید کرده است
در مصر نیز رویارویی با دیکتاتور وابسته به غرب، وارد موج دوم آن یعنی مواجهه با پشتیبان نظامی - امنیتی آن یعنی ژنرال های مصری شده است
ظاهرا موضوع عادی و متعارف در کشورهای جهان سوم یعنی اقتدار نظامیان و امنیتی ها و تسلط آن بر حوزه های اقتصاد و سیاست، عمیقا به چالش کشیده شده است
ریشه های این چالش در افراط و تفریط ها و خروج شی از موضع اش یعنی بی عدالتی نهفته است. نظامیان که سالها قبل نقش مهمی را در جنگ های اعراب و اسرائیل و یا حفظ هویت ملی ایفا کرده بودند، با پایان یافتن این جنگها حاضر به واگذاری مدیریت جامعه به نخبگان و نمایندگان اجتماعی و سیاسی جامعه نشدند. عدم وقوع جنگ های منطقه ای و به کار گیری نظامیان و توسعه دانش عمومی، مسیر بروز و عقب نشینی نهایی نظامیان نتیجه حتمی چنین چالشی است که در منطقه شاهدیم
اصولا نظامیان و امنیتی های این کشورها با مردم سالاری میانه خوشی ندارند و سامان دادن امور یک کشور بر اساس دو مکانیزم از بالا به پایین و از پایین به بالا، ممکن نیست و این دو نگاه و عمل به تعارض طبیعی می انجامد
درگیری های تایلند میان احزاب اکثریت و نظامیان و سلطنت از دیگر نمونه های این چالش ها است که در نهایت به پیروزی نسبی مردم سالاری و شکست نظامیان انجامیده است
در ترکیه نیز همین روند سالها ادامه داشت و سرکوب جریان اسلامی ترکیه توسط نظامیان و امنیتی های ارشد، تنها ظهور دولت غیرنظامی با گرایش اسلامی را به تاخیر انداخت و بر قدرت و نفوذ آن افزود
در مصر نیز گروههای اسلامی که بیشترین سرکوب را در سالهای اخیر شاهد بودند، بیشترین سهم از حکومت را به دست آوردند
در تونس نیز شاهد به قدرت رسیدن جریان های مردم سالار و معتدل با گرایش اسلامی هستیم
به نظر میرسد که موج اول اعتراضات مردمی متوجه دیکتاتورها بود و موج دوم متوجه ساختارهای پیشین که عمیقا در اختیار نظامیان و امنیتی ها قرار داشته است.
در لیبی این اعتراضات توامان و با مداخله خارجی صورت گرفت
در سودان و پاکستان نظامیان با جریان اسلامی نزدیک شده اند ولی این مانع از عقب نشینی های سنگین آنان در عرصه سیاست نشده است



