بی تردید خرداد و حوادث امسال در طول تاریخ زندگی بسیاری از ما ایرانیان بی نظیر است. مشحون از تجارب جدی و مهم و سرنوشت ساز. باشد که از آن درس ها بیاموزیم. ان شاء الله

این روزها
روزهای سختی است
که بر همگان سخت میگذرد
و جز خداوند فریادرسی نیست

با علی کلایی پس از پایان بازداشت ۵١ روزه ام که از ١٨ اردیبهشت ١٣٨۶ آغاز شده بود آشنا شدم. تا پیش از آن شنیده بودم که یکی از معلم های پسرم را به دلیل فعالیتهای سیاسی اش بازداشت کرده اند.
کلایی جوان فعال و پر انرژی و نسبتا مثبت اندیش به نظر می آمد. تند تند صحبت میکرد و لبخندی همیشگی داشت. نمیدانم دلیل بازداشت و زندان اخیرش چیست ولی اینکه بازداشت وی در بیست اردیبهشت امسال اتفاق افتاده من را به یاد بازداشت خودم انداخت.
دوران بازداشت و انفرادی دوران سختی است. امیدوارم برای کسی اتفاق نیفتد.
دوران انتخابات است و امیدوارم شرایط تغییر کند.

در تحولات دو روز اخیر در عرصه سیاسی به یاد ماجرای چهار سال قبل افتادم که مجمع روحانیون مبارز از آقای کروبی  دبیرکل خود در برابر قالیباف و لاریجانی و احمدی نژاد حمایت نکرد و اینک آن سه ، شهردار و  رئیس دو قوه هستند و در عوض روی عالی رتبه ترین عضو تشکیلات رقیبشان یعنی آیت الله هاشمی رفسنجانی عضو برجسته جامعه روحانیت مبارز سرمایه گذاری کردند.

شاهد اظهار نظرات زیادی در باره مسعود ده نمکی و قضایای کوی دانشگاه و فیلم پر ستاره و پر استقبال اخراجی ها به بهانه رکورد شکنی اخراجی های دو در کسب درآمد گیشه هستیم.  موفقیت یک فیلم جنبه های مختلفی دارد. اینکه از نظر هنری به این فیلم نمره بالایی داده نشده منافاتی با استقبال عمومی از آن ندارد. هر یک از این دو نکته دلایل مستقل و خاص خود را دارد. 
نظر غیر سیاسی (چون با رفتار سیاسی آقای ده نمکی موافق نیستم)
غیر اقتصادی ( از پول درآوردن وی از این راه ناراحت نیستم، تازه از بسیاری از راههای دیگر هم بهتر میدانم)
غیر هنری ( چون اساسا صاحب نظر نیستم )  بنده در باره اخراجی های ١ آن بود که فیلم قابل اعتنایی است و ارزش دیدن دارد و از دیدن آن هم لذت بردم. هم خندیدم. هم گریستم. خنده و گریه ام نیز دلایل مستقل خودش را داشت.
مجموعا از این نوع فیلم ها استقبال میکنم. شاید به خاطر سطحی نگری خودم، یا نیاز به سطحی نگری که احساس میکنم. گاهی در عمیق دیدن دچار یاس میشویم. به هر حال اخراجی های دو حتما به بخشی از نیاز جامعه امروز پاسخ داده که چنین استقبالی از آن میشود.
اگر آقای ده نمکی اصرار نداشته باشند که کارگردانی و اخذ مجوز  اخراجی ها را در راستای ادامه شخصیت دوران پیشین خود ( به عنوان انصار حزب الله و ماجراهای مرتبط با دوران اصلاحات ) ارزیابی کنند، درک موضوع اخراجی ها و حتی فیلم فقر و فحشای وی آسان تر خواهد بود.

یک راننده قدیمی میخندید و میگفت:
این نسل جدیدی ها (احتمالا منظورشون نسل دو و سه و چهارمی هاست)
قاطی پاتی اند
حلال و حرام شون قاطی است
خنده و گریه
شادی و غم شون به هم ریخته
باز هم میخندید

در سالهای سازندگی، انتقادات زیادی از اقدامات آقای هاشمی رفسنجانی و وضعیت عمومی کشور از سوی بخشی از فعالین با سابقه انقلاب که گرایش ضد سرمایه داری داشتند، به عمل می آمد. یکی از دوستان که منتقد بی مهابای وضع موجود و لایه های مختلف حکومت بود، علیرغم سابقه ی طولانی خدمت در عرصه های حساس و تاثیرگذار سیاسی و غیره، ترجیح داده بود حساب زندگی و معیشت اش را جدا کند و تقریبا با رحلت امام ره از امور کناره گیری جدی کرد.
یکبار در گل فروشی که به راه انداخته بود از رویارویی اش با دوست متنفذ دیگری حرف میزد که از حضور شخصیت برجسته ای چون او در یک گل فروشی نسبتا حقیر تعجب میکرد. حاجی ... به شیخ ... گفت: گل فروش بهتر از ... است و به همین جهت انتخاب کرده ام.
... در سالهای اصلاحات به فعالیت اقتصادی اش مشغول بود و توسعه زیادی به امکاناتش داد و همچنان از فعالیتهای دولتی دور بود. در یکی از میهمانیهای دوستانه وی را دیدم که مشغول تبلیغ آقای احمدی نژاد است. باور نمیکردم. او که در نقد وضع موجود چنان بود، چگونه چنین انتخابی داشته باشد. اندکی با او صحبت کردم. قاطعانه در مخالفت با آقای هاشمی و حمایت از احمدی نژاد صحبت میکرد. در میان دوستان فعال و مبارزش او تنها چهره شاخصی بود که چنین انتخابی کرده بود و از این حیث مورد انتقاد شدید آنها بود ولی دوباره به مسیر مشترکی با همان شیخ ... رسیده بود.
امروز حاجی و شیح داوطلبانه و از سر وظیفه  در خدمت دولت احمدی نژاد هستند. تعجب از بازی روزگار تمامی ندارد.
خدا عاقبت آنها و ما را ختم به خیر فرماید.

وقتی استفاده کلمه اومانیسم را در اظهار نظر خانم فاطمه رجبی مدافع جدی آقای احمدی نژاد و منتقد فعال  آقای هاشمی و آقای خاتمی و خیلی های دیگر و همسر آقای دکتر الهام عضو موثر دولت نهم دیدم به یاد این ماجراها افتادم:
1. دکتر شریعتی و بحث اومانیسم وی
2. مباحث اومانیسم در کلاسهای درس مدرسه عالی شهید مطهری در سالهای نخستین پس از پیروزی انقلاب اسلامی
3. دیدگاه و نظرات دکتر محمد رجبی برادر بزرگ خانم رجبی در دهه اول انقلاب
4. دیدگاه دکتر کریم پور ازغدی و سخنرانی های چند سال اخیرشان

و خیلی نظرات پیشینیان که قابل طرح خواهد بود.
جای یک کنگره علمی برای شناخت و معرفی و نقد اومانیسم خالی است.
خدا آقای علی دوانی را نیز رحمت کند.

یکی از دوستان نقل میکرد که دیگری میگفت:
حرفهایم را یا نمیفهمند یا عوضی میفهمند که نفهمند بهتره.

سال ۵٧ بود و انقلاب تازه پیروز شده بود. نزدیک دبیرستان مان مغازه جوشکاری بود که خیلی با شوق و امید از آینده و صنعت و جوانان میگفت. جوشکاری با ذوق و انرژی بود که به ابتکار خودش یا نیمدانم مدرسه، کلاس جوشکاری برگزاری میکرد و در حین کلاس از خودباوری و اینکه ما هر کاری میتوانیم انجام دهیم میگفت.در آن زمان مشهور بود که ما سوزن را نیز از خارج وارد میکنیم و هیچ صنعت مهمی نداریم و مهمترین صنعت کشور صنعت نفت و ذوب آهن بود که انگلیسی ها و شوروی ها راه اندازی کرده بودند و البته صنایع مونتاژ خودرو سازی پیکان انگلیسی و نظامی که آمریکایی ها برعهده داشتند. نقاشی زیبایی نیز از امام خمینی کشیده و به دیوار آویخته بود. فضای فکری او شدیدا جهت گیری سازندگی داشت.

١٣۵٧ - ١٣۵۶
گفت: بزرگ شدی چه کاره میشی؟
گفتم: نخست  وزیر
گفت : ولی من میخوام رئیس جمهور بشم که بالاتره
گفتم :‌‌ آخه کشور که شاه داره
گفت : آره ولی من میخوام رئیس جمهور بشم

لینک مطلب از وبلاگستان:

 

با یادداشت قبلی که یک عکس زمستانی است، پنج هزارمین یادداشت وبلاگ اکرنه را در پنجمین  سال فعالیتش منتشر کردم.
مبارکم باشد ان شاء الله

لینک مطلب:

پنج شنبه فرصتی دست داد که برای نخستین بار سفری سریع و کوتاه به کرمان داشته باشم. در جشنواره وبلاگهای کرمان که به همت هفته نامه  "پایان هفته" برگزار شده بود، شرکت کردم و با وبلاگنویسان کرمانی از نزدیک آشنا شدم. فرصت خیلی خوبی بود. دوستان خوب تری هم پیدا کردم. از آقایان نگینی و شهابی و دیگر دوستان واقعا متشکرم.
خدا را شکر

گاهی یک چیز عمیقا رنج میدهد
و پذیرش اش مشکل است
ولی
با تغییر شرایط
و با اندکی صبر و درونی کردن واقعیات
می پذیریم
خیلی راحت
و بی درد

نگاه کردن به خورشد همیشه دست نمیدهد
اونهم در تهران آلوده با دیوارهای بلند
این پنجره ی بزرگ
روزهای تعطیل که پیش از طلوع بیرون نمیروم
خورشید باران است
امروز قرص خورشید کامل بود
مثل هر روز
دیدمش

در منزل جدید
یا نسبتا جدید
طلوع آفتاب را از پنجره
هر روز تجربه میکنم
پشت میز
روی مبل
هنگام وبلاگنویسی
خورشید طلوع میکند

دیشب خیلی زود خوابیدم
خسته بودم
صبح با صدایی شبیه گلوله هفت تیر
از خواب بیدار شدم
نه ناگهانی
اندک اندک
پنج یا شش تیر شلیک شد
فاصله ی تیرها کمتر میشد
و به صدای دیگری پیوند میخورد
وقتی که کاملا بیدار شدم
صدای تیک تیک ساعت را میشنیدم

همانگونه که انسان ها را در برابر یکدیگر قرار میدهند یا خود قرار میگیرند، مسجد در برابر مسجد، حزب در برابر حزب، دعا در برابر دعا قرار میگیرد. در گذشته و در بعضی شرایط، دعای کمیل در برابر دعای ندبه قرار میگرفت. عجیب بود. شور و شوق جوانان به دعای کمیل بیش از دعای ندبه بود و توجه مسن تر ها بیشتر به دعای ندبه بود تا دعای کمیل. دعای توسل در این میانه بی طرف و پذیرای همگان بود.

منزل ما در خیابان آیزنهاور  و نزدیک میدان شهیاد ( هر دو امروز : آزادی ) بود و به همین جهت در جریان راه پیمایی های بزرگ و تجمعاتی که به میدان ختم میشد قرار میگرفتیم. روز یازدهم بهمن شایع شده بود که امام می آید. به همین دلیل جمعیت زیادی در خیابانها حاضر بودند. بعد که گفتند امام نمی آید، مردم خشمگین شدند و دولت شاپور بختیار را تهدید میکردند که ساکت نمی نشینند ولی کم کم رفتند. منم که همراه بعضی از خویشان ام به میدان شهیاد آمده بودم، رفتم.


شعار مردم این بود:

وای به حالت بختیار
اگر امام فردا نیاد

فردای آن روز امام آمد. جمعیتی عظیم گردآمده بودند. تصور نمیکنم جز در مراسم رحلت امام، چنین جمعیتی جمع شده باشند.

قریحه شاعری در ایرانیان زیاد دیده میشود. به خصوص پس از شکست قالب های سنتی شعر کلاسیک و گسترش امکان نشر ایده و اندیشه و احساس از طریق اینترنت، شعر و شعرگونه بازار گسترده ای دارد.
از بعضی دوستان ادبیاتی شنیدم که میگفتند وقتی محفوظات شعری انسان از حدی بیشتر شد، قریحه شاعری انسان تحریک میشود و به نوعی خاص از شاعری میرسد.
ظاهرا قریحه شاعری از کودکی تکلیف انسان را روشن میکند. بعضی ها هم تکلیف قریحه شاعری شان را در کودکی و نوجوانی روشن میکنند.

خانه های قدیمی تقریبا بدون استثناء زیر زمین داشتند. زیر زمین هایی برای انبار لوازم اضافی. در تابستان های گرم محلی خنک برای استراحت بود و گاهی موقعیتی برای فرزندان که برای خود اتاقی داشته باشند و لوازم خودشان را در آنجا نگهداری کنند.
 کلاس چهارم یا سوم دبستان بودم. یک روز که به مدرسه میرفتم، یک جعبه مقوایی بزرگ را دیدم که در عمق آن پنج شش تا بچه گربه ی رنگارنگ ونگ ونگ میکردند. خیلی برایم جالب بود.
رفتگری که کنار جعبه ایستاده بود فوری پیشنهاد کرد که این ها را میخوای؟! منم بدون فکر فوری گفتم آره و جعبه را گرفتم. مغزم کار نمیکرد. باید مدرسه میرفتم. فوری برگشتم خانه و جعبه را بردم زیر زمین گذاشتم و سریع برگشتم و رفتم مدرسه.
فکر کنم اصلا نفهمیدم مدرسه چه گذشت و تا برگشتم خانه کلی فکر و خیال کردم که جواب پدر و مادر و برادر بزرگترم که معمولا از جک و جونور خوششون نمیاد چی بدهم. داستان گربه های منزل ما از اینجا شروع شد.
عکس این گربه ها را که دیدم یادشان کردم.



عکس از اینترنت

خداداد عزیزی و علی دایی هر دو از چهره های شجاع و فعالی هستند که در دوره ای خاص از فوتبال ایران خلق شدند. زمانی که فوتبال جهانی شد، آنها نیز جهانی شدند. همانگونه که از نسل پیش علی پروین و حسن روشن و عده ای دیگر چنین بودند. خداداد شانس و فرصت علی دایی را نیافت. شاید به دلیل آنکه حاشیه هایش بیش از علی دایی بود و شاید به همین دلیل که علی دایی زودتر و از مسیری متفاوت با فوتبال رابطه برقرار کرد.



خداداد سعی کرد از حوزه بخش خصوصی و متکی به نسل جوان به فوتبال نزدیک شود. بخش خصوصی در فوتبال واقعا بی چاره و مستاصل است و همچنان بخش دولتی و روابط مرتبط با آن حرف اول و آخر فوتبال را میزند. روابط قدیمی در فوتبال نیز مجال زیادی برای نسل جوان نگذاشته است. به خصوص در زمینه باشگاه داری. حتی امثال آقای هدایتی با میلیاردها سرمایه گذاری نیز وضعیت باثباتی ندارند.
خداداد بارها سر بر این سنگ کوبیده و آسیب دیده ولی همچنان با این قد کوتاه سر زنی میکند. جای تحسین دارد.

======================

با خداداد یکبار در سالهای اوج اش در دفتر شرکت ملاقاتی داشتم. شجاعت و پرخاشگری و زرنگی اش قابل توجه بود. حرف بی ربط نمیزد و موقعیت خودش را تشخیص میداد و اعتماد به نفس بالایی هم داشت. خودش بود.

زمانی که قرار بود مراسمی در دانشگاه پلی تکنیک به مناسبت فوت آقای مهندس مهدی بازرگان برگزار شود، دانشگاه یه کم ملتهب بود. پیام رهبری را یکی از دوستان مسئول دانشگاه دیده بود و برایم نقل کرد که منم متعجب شدم از تعبیراتی که رهبری در باره مهندس بازرگان به کار برده بود.
تا الان که متن تسلیت را در وبلاگستان دیدم، متن را ندیده بودم.

لینک مطلب از وبلاگستان:

                

نه
سنگ پا نیست
کشف و اختراعی نیست
موسیقی است
موسیقی خونم کم شده
وقت کردید یک سری به این وبلاگ بزنید
حجم موسیقی اش  برای دانلود زیاد است ولی می ارزد

http://sultan.persianblog.ir

سی سال پیش، زمانی که شاه رفت، مردم خیلی شاد شدند. بزرگتر ها نگران کودتا بودند، چون شاه قبلا نیز رفته بود و با کودتا بازگشته بود و جوان تر ها آماده ی جانفشانی بیشتر در برابر ستمکاران میشدند

در زمستان ها
یکی از بهترین بازیهای کودکانه
برف بازی است
در شرایطی که چنین فرصتی نیست
به یاد گذشته ها
روی شیشه های بخار کرده
نقاشی میکنیم
چشم چشم دو ابرو
نقش کف دست
...
اگر رطوبت کم بود
خودمان ها میکنیم
بعد نقاشی میکنیم
چشم چشم دو ابرو
...

The Matrix I, Written and Directed By:Andy Wachowski Larry Wachowski  

بخش عمده ای  از مطالب این فیلم با تعالیم علم و ادیان  و بخشی نیز با اساطیر و سنتها تطابق دارد و عمدتا ترویج اندیشه های دینی و منطقی است

مطلب کامل را در ادامه بخوانید

اینجا را هم میتوانید ببیند

ساعات نخستین آزادی
کاملا متفاوت و تعیین کننده است
خیلی خیلی زیاد

بارها ورق هایی را پاره کرده ایم
آیا ورق پاره هایی را به هم چسبانیده ایم
و دوباره آن ها را پاره کنیم‌‌ ؟!

معمولا به دلیل مشکل دید کمتر اس ام اس ها را میخوانم ولی گاهی نیز میخوانم. تا حالا اس ام اس های توهین آمیز زیادی دریافت نکرده ام. جهت استحضار فحاشان. یکی از این موارد نادر را برایتان نقل میکنم.

 ژانویه 2007 یعنی دو سال پیش:

To Kheili adame kesafati hasti. To goh mikhori be digaran tohmat mizani, Olagh, khodam be hesabet miresam avazi

ترجمه فینگلیش:
تو خیلی آدم کثافتی هستی. تو ...  میخوری به دیگران تهمت میزنی، الاغ، خودم به حسابت میرسم عوضی

============================

خدایی اش خیلی خندیدم. تا حالا این اس ام اس را به خیلی ها نشان داده ام. عکس العمل های متفاوتی نیز دیده ام.

=================

روایتی دیگر:

یکبار اس ام اسی از یک خبرنگار جنجالی و جویای نام که به اندیشه های ضد ملی اش در میان جمع وبلاگنویسان افتخار میکرد، دریافت کردم که هیچ دلیل منطقی برای ارسال آن نیافتم. اخیرا شنیدم که از دولت سر: آتش زدن ها و ورود های غیر مجاز به سفارتخانه خارجی و توهین و درگیری فیزیکی و خوش خدمتی که انجام داده اند، غیر از نام و موقعیت به ثروتی نیز رسیده است. خدا عاقبت ما را ختم به خیر فرماید. ان شاء‌ الله

حدود پانزده سال پیش بود
تلفن زنگ زد ...  مامور اومده ... زود بیایید
ظرف ده دقیقه به فروشگاه صوتی تصویری رسیدم ... وارد مغازه فروش فیلم ویدئویی میشوم ... جو ملتهب است ... فردی که ظاهرا بازرس وزارت ارشاد است هی راه میرود و با چشمان اش مواخذه میکند ... یک مشتری داخل مغازه مشغول خرید است
فروشنده جواب مشتری را میدهد
می پرسم  ایشان بازرس ارشاد هستند
فروشنده: بله
سلام میکنم
جواب سلام نمیدهد
انگشتر طلا را در انگشتش می بینم ... پس ... و متاهل هم هست ...
تعجب میکنم ... بازرس .. ارشاد ...
خب بفرمایید در خدمتم
: با فریاد میگوید که آقا اینجا فیلم غیر مجاز دارید
: کدوم فیلم غیر مجاز؟!
:با صدای بلند اونجاست

آن طرف تر در دهنه دوم مغازه که هیچ فیلم ویدئویی و مسیری برای ارائه خدمت به مشتریان ندارد، یک کامپیوتر و تعدادی دیسکت و یک حلقه فیلم کنار کامپیوتر با برچسب "گرافیک کامپیوتری" به چشم میخورد.  یکی از دانشجویان مهندسی طراحی صنعتی مشغول طراحی و تولید انیمیشن است و میگوید به فیلم من گیر داده است.

تازه متوجه شدم ... بازرس فکر کرده که این فیلم یواشکی به مشتری داده میشود و یا فکر نکرده، بهانه کرده و به اصطلاح گیر داده ... فیلم انیمیشن آموزشی عبور یک ببر  از یک محوطه بزرگ شبیه معبد یا آثار تاریخی ...

با آرامش میگویم:‌ اگر ممکن است یه کم آرامتر من در خدمت شما هستم بفرمایید بنشینید تا موضوع را حل کنیم
: فریاد میزند نخیر همینجا ایستاده ام
: پس لطفا آرام صحبت کنید اینجا مشتری هست خوب نیست
: نخیر شما تخلف کرده اید
نگاهی به نگاه پر سوال مشتری و چهره ی نگران فروشنده و طراح گرافیک شرمنده انداختم و فکر کردم که نکند مشغول قاچاق مواد مخدر در مغازه هستند که این بازرس اینکارها را میکند ... بعد خطاب به بازرس محترم وزارت ارشاد و فرهنگ اسلامی گفتم: برو بیرون تا ننداختمت بیرون
بازرس که گویا شوکه شده پرسید: چی؟
گفتم :‌ شنیدی. برو بیرون
گفت: به بازرس ارشاد میگی برو بیرون. پدرت رو در می آورم. الان مامور میارم مغازه رو می بندم
گفتم: برو بیرون‌ هر غلطی میخواهی بکن. هر موقع یاد گرفتی جواب سلام واجب است و مودب شدی و احترام محیط کسب و کار مردم را داشته باشی حرف بزن. برو بیرون.
تا بیرون فروشگاه مشایعتش کردم. البته بدون تماس فیزیکی ولی از فاصله ای نزدیک.

====================

از وزارت ارشاد زنگ زدند: فلانی؟
: بله
:زود بیا ارشاد.
: کجای ارشاد
: ارشاد دیگه
: دفتر وزیر؟ معاونت مطبوعاتی؟ معاونت فرهنگی؟ اداره کل استان؟ موسسه رسانه های تصویری؟ کجا؟
: معلومه همانجا که مجوز گرفته اید
: موسسه فرهنگی حنفا چند مجوز دارد از کدام قسمت تماس میگیرید
خودش را جمع و جور میکند و صدایش آرامتر میشود و میگوید: اداره کل نظارت و ارزشیابی ...

وقتی مدیرکل نظارت و ارزشیابی را دیدم، یاد دراویش افتادم. سبیل های روی لب و موهای ژولیده و هیکلی عظیم شبیه هیکل امروزی خودم. خدا رحمت کند دایی پدرم را.
با تعجب گفت: شما هم؟!
گفتم: بله ما هم
: ما مجوز فروشگاه را داده ایم و شما مامور ما را بیرون میکنید.
گفتم: بازرس بی ادبی که حتی جواب سلام نمیدهد و داد و فریاد میکند پاسخ نمیخواهد. بعلاوه در متن قرارداد وزارت ارشاد تصریح شده که شما یا هیچ قسمت دیگر در وزارت ارشاد حق ندارد مراجعه کند و پاسخ بخواهد.
وقتی قرارداد را دید ... منفجر شد ...
بد و بیراهی بود که نثار همکاران وزارت ارشادی اش میکرد

بهار اینترنت ... تولد پرشین بلاگ
تابستان ...  تولد عمو پورنگ
پاییز ... شب یلدا
زمستان ... دهه فجر
امسال که روز جهانی وبلاگ و انتخاب بانوان برتر وبلاگنویس را نیز داشتیم

لبخند و آرامش اش
مثال زدنی بود
اهل اندیشه بود
دور از حرکات تند و تیز
آرام
با لبخندی درخشان

ساکت بود و آرام
گاهی که به زبان می آمد
می غرید
ولی معمولا حتی نمیخندید
آرام و ساکت
مشغول بود
و به درس خواندن
اهمیت میداد

لینک مطلب از وبلاگستان:

از رسومات دوران جهاد این بود که دوستان علاوه بر حلالیت از یکدیگر تلاش میکردند تا از رزمندگان برگزیده ی اخلاقی طلب شفاعت کنند. رسم قشنگی بود.
یاد شهید مصطفی پالیزوانی بخیر.

سالهاست که آقای قرائتی را در تلویزیون می بینیم. گویش دوستانه و مهربان او را و می شنویم. به همین اندازه و به اندازه ی چیزهایی که از او یاد گرفته ام، متشکرم.
شاید از خیلی جهات با افراد ایده آل دیگری که میشناسیم متفاوت باشد ولی ویژگیهای منحصر به فردی نیز دارد و البته ویژگیهای مثبت غیر منحصر به فردی که شایسته ی یادآوری است.



عکس از اینترنت

==============

به یاد می آورم که سال شصت و یک در دوره مربی گری نهضت سوادآموزی شرکت کردم و اول شدم و علیرغم توصیه ی دوستان در این زمینه فعالیتی نکردم.
گاهی افسوس میخورم که چرا از آرزوی دوران دبیرستانم که دبیری در مدارس بود، فاصله گرفتم و مسیر دیگری را انتخاب کردم. ولی هیچگاه از اینکه از ابتدا مسیر بخش خصوصی را انتخاب کردم، پشیمان نشدم. خدا را شکر

دیشب در خواب دیدم که آمده ای
در میان خانواده ات هستی
دو سال از رفتن ات گذشته
ولی تقریبا هر روز به یادت هستیم
خوابهای زیادی دیده ام
ولی تقریبا هیچکدام را معنایی جز
یاد دوستان نکرده ام

ماجرای سید و حاجی رو از بعضی ها شنیده بودم. تعجب میکردند که به صحبتهای آنان عکس العمل مناسب نشان نمیدهم. بعدا  ... دیدم که از عبارات سید و حاجی استفاده های کاربردی تری هم میشود. برای نام نبردن از افراد.

یکی از سرگرمی های جالب دوران نوجوانی ام، جمع آوری اسکناس های قدیمی و تمبر بود. نوعی صندوق ذخیره ی جذاب که به وقت ضرورت به کار می آمد و به کار آمد.

لینک مطلب:

اسکناس های قدیمی کشورمان ایران

اسکناس های قدیمی کشورمان ایران

چند ماهی است که روزنامه خراسان از طریق اس ام اس برایم یکی از خبرهای روزانه اش را راس ساعتی خاص ارسال میکند. تقریبا عادت کرده ام. البته هیچگاه متن را نمیخوانم و احیانا اندکی ناسزا نثار بانی آن میکنم.
اینگونه رفتارها از نظر شکلی کار ناشایستی هستند و از نظر محتوا نیز معمولا بی فایده و غیر موثر هستند. فقدان عقلانیت و ادب معمولا ملازمند.

خیلی ها بهم میگویند:
اگر شما نباشید چی میشه؟
بجای شما کی؟
کسی به ذهنمان نمیاد؟

واقعیت این است که اگر برای پذیرش کاری
شخصی به ذهنمان نمی آید
قاعدتا مشکل از ذهن ماست
اگر ذهن مان آماده تغییر باشد
و درک کند
همانگونه که متولد شدیم
بزرگ میشویم
و بعد
از این دنیا می رویم
این تغییرات شغلی یا موقعیتی که دیگر مساله ای نیست
و همانگونه که ما روزی به کاری مشغول شدیم
دیگران نیز میتوانند
و معمولا بهتر هم میتوانند

خبرگزاری فارس: مدیر سایت پرشین بلاگ گفت: بعد از پنج سال مدیریت این سایت در مراسم جشن شب یلدا از این جایگاه خداحافظی می‌کنم

لینک خبر:

مهدی بوترابی مدیر سایت پرشین بلاگ امروز در گفت‌وگو با خبرنگار سرویس فضای مجازی خبرگزاری فارس با بیان اینکه مدیریت جدید سایت پرشین بلاگ، رسماً در مراسم جشن شب یلدا معرفی می‌شود، گفت: بعداز پنج سال مدیریت سایت به این نتیجه رسیدیم که ادامه مدیریت آن را به نیروهای جوان واگذار کنیم.
بوترابی افزود: وظیفه ما این است که به جوانان اعتماد کنیم تا وقتی مدیریت عرصه‌های مختلف بعد از ما به جوانان واگذار می‌شود با بحران مواجه نشویم.
وی با اشاره به اینکه کماکان شخصاً مدیرعامل شرکت خصوصی پشتیبان پرشین‌بلاگ و سهام‌دار عمده آن خواهد بود، اظهار داشت: پرشین‌بلاگ دوران بحران و استرس‌های آغازین خود را پشت سر گذاشته و در وضعیت مطلوبی به سر می‌برد.
بوترابی در پایان گفت: سایت پرشین‌بلاگ دوران تثبیت خود را می‌گذراند و از ترافیک و استقبال بسیار بالایی برخوردار است.

امروز صبح در مسیر دفتر کارم، چند ده اطلاعیه تبلیغی مربوط به ... (از ذکر تعابیر معذورم)  ابراهیم میرزایی را روی زمین  دیدم. یکی را برداشتم و دیدم  تقریبا همان محتوای ایمیل های تبلیغاتی وی است. واقعا بعضی از ما چگونه می اندیشیم و در باره مخاطبان ایرانی چگونه فکر میکنیم و میکنند؟
...
اوایل پیروزی انقلاب، باشگاه  آموزش کونگ فوی ابراهیم میرزایی(بعدها دکتر و پروفسور) برو بیایی داشت و به همین جهت یا جهات دیگر بود که وی سودای ریاست جمهوری ایران را در سر داشت که به آرزویش نرسید بعدها شنیدم که در یک درگیری میان وی و بادیگاردهایش از یکسو و مامورین از سوی دیگر، زخمی شده است و بعد نیز به خارج از کشور رفت.
سالها گذشت تا با رواج اینترنت دیدم که از ایمیل های تبلیغی به صورت هرزنامه (اسپم) برای تبلیغ استفاده میکند و اخیرا نیز به صورت کاغذی تبلیغ کرده بود.
جای تاسف است ولی تعجب ندارد که چنین بازار خرافه گرایی مذهبی گشوده است جای شکر آن باقی است که جریان عمومی حرکت جامعه ایرانی به سوی آگاهی و عقلانیت است.

ذوب شده ها
نوشته ها را نیز بر نتابیدند
چه برسه به گفته ها
یا ضمیر ها
یا ذوب ذوب نبوده
یا نوشته و سخن و ضمیر چنان نبوده
یا هر دو

از جلسه دیروز موسسه باران، میتوان احتمال داد که سوال اصلی بسیاری از شرکت کنندگان در نشست، کاندیدا شدن یا نشدن خاتمی است. سوالی که خاتمی در آخرین فرازهای سخنانش به صورت نگرانی های خودش پاسخ داد.
آقای خاتمی از انتخاب شدن نگران نبود. مطمئنا حضور خاتمی مساوی است با انتخاب ایشان. ان شاء الله. اما مساله اصلی وی این بود که آیا میتوان همه ی توانها را بسیج کرد و کشور را حداقل به جایی که چهار سال پیش بود بازگرداند یا نه؟!
وی نگران بود که مردم و نخبگان با توجه به انتظاراتی که دارند، آمادگی شرایط اصلاحات را نداشته باشند و ناراضی شوند. میتوان نتیجه گرفت که افزایش هوشیاری و حضور و مقاومت مردم و نخبگان، خواست اصلی خاتمی است. البته به صراحت نیز به مخالفت دستگاههایی که تحت نظر رئیس جمهور نیستند اشاره کرد و گفت اگر ضمنانتی برای مخالفت آن دستگاهها نباشد، کاری نمیشود کرد.
برداشت عمومی از سخنان خاتمی را نمیدانم ولی سخنان امیدوار کننده ای برای شرکت در انتخابات بعدی نمیگفت. تبیین مبانی اصلاحات و اصرار بر لزوم تغییر و تکیه بر قانون اساسی فعلی همگی نشانه ی فعال تر شدن خاتمی در عرصه سیاست کشور است که الزاما به معنای کاندیداتوری نیست.
بی تردید خاتمی محبوبترین چهره ی سیاسی کشور است.

ظاهرا
زمان تغییر رسیده است
امروز عصر
تغییر مدیریتی در پرشین بلاگ
کلید خورد

رد یا پذیرش پیشنهادات دیگران، تجربه ای است که مانند ریسمان بخش مهمی از خاطرات گذشته ی ما را به یادمان می آورد.

بسیج که تشکیل شد٬ در امور اقتصادی زیر نظر مساجد یعنی توزیع کوپنی اجناس مختلف نیز فعالیت میکرد ولی خیلی زود٬ این حوزه مستقل شد و عنوان بسیج اقتصادی پیدا کرد و نهایتا فعالیتهای آن به وزارتخانه های اقتصادی واگذار شد.

ماشین جیپ پدرم یک هندل داشت. یعنی یک میله بود که دسته ی آن برای چرخاندن در جلوی اتومبیل قرار میگرفت و با چرخاندن آن راننده میتوانست ماشین را روشن کند. چیزی شبیه استارت بود.
قدیم ندیم ها با هندل Hendel  ماشین را روشن میکردیم. شاید در فیلم های کمدی کلاسیک، هندل  را دیده باشید.

 بارها فرصت و دلیل نوشتن در باره حسین درخشان یا بعضی دیگر بوده ولی ننوشتم. ادبیات ویژه و رفتار و نظراتش از دیدگاه بعضی من جمله بنده نامطلوب بود و لذا سعی داشتم از ماجراهای او و امثال او پرهیز کنم. امروز مینویسم. چرا که فکر میکنم موقع نوشتن است.
نخست بعنوان مقدمه:

ظاهرا بی خبری از وبلاگنویسی که هر روز مینویسد، مساوی است با خبر یا احتمال بازداشت وی.

افراد جنجالی نیز به این امر واقفند و گاهی از آن برای جنجال استفاده میکنند ولی در مورد حسین درخشان با سوابق رفتاری اش و شرایط حاضر بعید بنظر میرسد.
او در سراشیب مسیر جنجال قرار دارد. نوعی خستگی در رفتار او مشاهده میشد. به قول وبلاگنویس معارض اش: ابوذر منتظر القائم مدیر وبلاگ پاسداران٬ از هفته ها قبل بوی آمدن میداد.
او بعد از آن همه ماجرا و صحبت و حکایت و سفر که داشت دوباره به ایران آمد ....

چند شاید و ولی:

شاید نقش پیشگامی در وبلاگنویسی که به نوعی از دست داد یا نقش ترویجی اش او را آرام نکرد ولی مسیر پر سر و صدا و خطرناکی را برای فعالیت رسانه ای برگزید

شاید شرایط بی توجهی وبلاگستان به وی برای کسی که  ریشه ها و پیوندهایش را (چه ریشه های حق و اصیل و چه ریشه های باطل و دروغین) سوزانده طبیعی باشد٬ ولی نقش او در ترویج وبلاگنویسی همچنان در تاریخ وبلاگستان ثبت است

شاید منازعات و جنجال آفرینی هایش سالهاست جای ویژه ای در وبلاگستان ندارد ولی وی و یارانش و حتی مخالفانش٬! بخشی از سرگذشت و عبرت وبلاگستان هستند

شاید شخصیت جذابی ندارد و تغییر دیدگاه و اصرار در اقرار به آنچه هست و نیست٬ او را در مظان اتهام قرار دهد٬ ولی شهرت وی بعنوان یک وبلاگنویس دست مایه ی احترامی ناخواسته است

شاید خیلی زود از خبرنگاری به خودنگاری رسیده و در پی نفی گذشته ی خویش و گرفتن حال دیگران برآمده است٬ ولی زمان به او درسهای سخت را آموخته است

شاید چرخش های فکری شدیدی را نشان داده اس٬ ولی نه آن زمان و نه این زمان نباید زیاد جدی گرفت

شاید تفاوتهای وی با ابوذر و دیگران٬ مبنای شناخت امروز ما از وی باشد٬ ولی مشترکات وی با دیگران را نیز برای تکمیل شناخت می توان دید

شاید مهمترین اتهامی که متوجه درخشان باشد، آن بود که بی قاعده و بی ویرایش هر چه را میخواست و مفید شهرت و تاثیر می انگاشت٬ می نگاشت ولی همین کافی است که انسانهای با قاعده از وی رویگردان شوند

شاید اگر تلاشی برای سردبیر خودم نمیکرد٬ و زیر دست سردبیران با قاعده٬ قاعده ها را می آموخت٬ شرایط بهتری داشت ولی امروز باید از امروز گفت

شاید او الگوی وبلاگنویسان امروزی نباشد ولی روزگاری الگوی بعضی وبلاگنویسان نخستین بوده است. سایه ی روش و ادبیات وی هنوز بر سر بعضی ها  خودنمایی میکند

شاید امروز تنهاست ولی روزگاری تنها نبود

شاید در باره حسین درخشان به اختصار و سرسری نوشتن٬ اشتباه باشد٬ ولی نوشتم

در یک قضاوت شتابزده و کلی و شاید ساده انگارانه٬ درخشان در دوران گذار خود٬ نیازمند فرصت است. فرصتی که از خودش گرفته بود و امروز به آن از همیشه نیازمندتر است

و ستایش مخصوص خداست

یادش بخیر




این عکس کمی پیش از جشن شب یلدای سال گذشته چلچراغ توسط عکاس برجسته و چلچراغی کشور، آقای حجت سپهوند گرفته شد.

این عکس نیز توسط بنده از عکاس محترم، حین هنرنمایی گرفته شد:

از دست دادن خویشان و دوستان سخت است. به میزانی که به آنها محبت داشته باشیم، سخت تر است. گاهی این محبت در لایه های سطحی تر بارز شده است و گاهی لایه های عمیق ترش نیز بارز شده است. هر چه محبت بارز نشده تر و عمیق تر، درد از دست دادن عزیزان سخت تر است.

============

به مناسبت فوت یکی دیگر از خویشان نزدیک، دو روز به مشهد رفتم. یادآوری فوت وحید کودک بازیگوش و داود جوان و نیرومنددر کنار افراد مسن و فرتوت، یادآور حکایت نوبتی نبودن مرگ است. حساب و کتاب مرگ و عبور از این دنیا، با حساب و کتاب ما تفاوت دارد.

=============

شرکت کنندگان در مجالس ختم و عزاداری در مشهد٬ هنگام برگزاری مراسم٬ معمولا دو تا دو تا می ایستند و با صدای بلند به صاحبان عزا که کنار درب اصلی مسجد ایستاده اند٬ تسلیت میگویند و می نشینند. رسم جالبی است.
 
======

پذیرش مرگ و اینکه موقع رفتن است، ظاهرا در رفتن افراد موثر است

============

مشهور است که فرشته ی مرگ بر هر کس متناسب با عمل او ظاهر میشود

===============

فراموشی مرگ نیز داستانی است به بزرگی مرگ

شاید نوبت ما امروز باشد

پدرم بیش از ١٢ سال در بستر بیماری بود. چند سکته قلبی و مغزی داشت که به فلج شدن یک  طرف بدنش انجامید. همیشه آرزو میکرد که زمین گیر و محتاج یاری دیگران نشود، ولی شد. حضورش، ولو با بیماری سختی که داشت، شادی بخش بود.

امام با شعار همه با هم، همراهی خود با مردم و همراه مردم با خود را به نمایش میگذارد. توصیه های اخلاقی امام متوجه مسئولین حکومت بود و آنها را از دنیاگرایی و خود محوری نهی میکرد. به آنها توصیه میکرد که با مردم همراه و به فکر نیازمندان باشند.

اوایل سال شصت، درگیری های خیابانی بین گروههای مختلف که پشتوانه نظامی نیز داشتند، توسعه یافت. از یک طرف سازمان مجاهدین خلق و گروههای کمونیستی محور مخالفین نظام بودند و در مقابل آنها، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و گروههای همسو با آن. مجاهدین خلق که به همکاری با دولت عراق و همکاری اطلاعاتی با شوروی متهم بودند، در خرداد ۶٠ با صدور اطلاعیه ای وارد فاز نظامی شدند.

====================

سی خرداد شصت به چهارراه مصدق (ولیعصر امروزی عج) رفته بودم که تیراندازی شروع شد. عده ای شعار به نفع مجاهدین خلق دادند و عده ای در مقابل شعار حزب فقط حزب الله، صدای تیراندازی که آمد شرایط تغییر کرد. عجیب بود. اکثر افرادی که در خیابان بودند٬انتظار تیراندازی را نداشتند. همراه عابران پیاده رو وارد یک داروخانه شدیم. کرکره فلزی را هم پایین کشید. درگیری خیابانی شروع شده بود ... چند دقیقه بعد که شرایط آرام تر بود بیرون آمدم و به سرعت به سوی مغازه پدرم برگشتم که با چهره ی عصبی و نگران وی روبرو شدم.
با تاسف و ناراحتی توضیح میداد که چطور دو نفر مسلح که احتمالا مجاهد (عضو مجاهدین خلق) بودند٬ جلوی یک تاکسی را گرفتند تا فرار کنند، راننده تاکسی اول متوجه نشد و پیاده شد ولی بعد برای حفظ تاکسی به درب طرف راننده آویزان شد که با شلیک گلوله تفنگ ژ س (دسته کوتاه) از فاصله ی نزدیک  مواجه میشود. پدرم شاهد جان دادن او بود و برای همین خیلی متاسف و عصبی بود.
مرحوم پدرم میگفت که یک پاسدار از بالای خیابان به طرف اینها شلیک میکرد و اینها برای فرار، یک تاکسی را متوقف کرده بودند که داستان اینجوری شد. در تصور پدرم٬ فارغ از مسائل سیاسی٬ آن دو نفر بجای کشتن راننده تاکسی و ربودن ماشین او٬ راههای دیگری هم برای مبارزه یا فرار داشتند.
شاید بتوان گفت:
نفرت عمومی از مجاهدین خلق از رفتار دوگانه آنها ریشه و  با ترورهای خیابانی و  همکاری مخفی و علنی با دولت عراق و صدام حسین شکل نهایی گرفت.

پدرم در خیابان ابوریحان که نزدیک دانشگاه تهران بود، فروشگاه لوازم خانگی داشت. زمستان ۵٧ تظاهرات ضد شاه گسترش یافته بود و دانش آموزان و دانشجویان در خیابانهای اطراف دانشگاه، با نیروهای نظامی و گارد جاویدان، موش و گربه بازی میکردند. گرچه صدای تیراندازی گاهی شنیده میشد ولی معمولا درگیری نزدیکی اتفاق نمی افتاد یا اگر می افتاد زیاد مطلع نبودیم. اعتصاب ها در جریان و حکومت نظامی نیز از فردای کشتار هفده شهریور ۵٧، شروع شده بود.
مدارس که تعطیل میشد، پاتوق ما مغازه پدر بود. هوا سرد بود. برای خرید نفت جیره بندی شده، راهی جز صف نبود.

===========================

بازی فوتبال در کوچه عنصری سرگرمی تابستانی ما بود

=================

بازی شطرنج کنار پیاده رو مکمل جذاب ترین سرگرمی عصرها که از مدرسه می آمدیم بود.

============

شنیدن اخبار سیاسی روز از رادیو بی بی سی سرگرمی عمومی در شبهای زمستان ۵٧ بود. بعضی هم رادیوهای دیگر را گوش میکردند. مثل رادیو دوشنبه از تاجیکستان.

=============

شاه از کشور رفت و ملت کلی شادی کردند. جشن گرفته بودند. شبیه جشن پیروزی تیم فوتبال ایران بر استرالیا. گویا قدرت افسانه ای شاه، با رفتن او رفته بود. مردم احساس موفقیت و  آزادی میکردند.
پدرم به حوادث دوران مصدق اشاره میکند که شاه رفته بود ولی بازگشت. نگران بود. میگفت نمیگذارند مردم پیروز شوند. اگر هیچ کاری نتوانند انجام دهند، کودتا میکنند. همانگونه که دکتر مصدق را با کودتا ساقط کردند.

برای نسل جدید، خاطره ی حوض های قدیمی، حداکثر در قصه ها و خاطرات بزرگترها معنی پیدا میکند. برای من خاطره ی حوض های منزل پدر بزرگ و خاله بزرگ و حتی حوض کوچک خانه ی خودمان، دل انگیز است.
وقتی کوچولوتر از امروز بودم، خیلی کوچک تر، آب تنی تابستانی در حوض یک سرگرمی خوب بود.
مزه ی انجیر و زیبایی مرواریدهای بته ای یا درختی خانه ی خاله جان ...زیر زمین خنک و قرآن خواندن آقای انصاری و خاطره های خاله جان از زندگی نسبتا کوتاهش با آقای انصاری ... سی سال زندگی شادمانه با خاطره ات گذشته هنر بزرگی است. خدا رحمتش کند.

به دلیل سکته مغزی در آی سی یو بستری بود
صبح که برای دیدنش رفتیم میخندید و میگفت
دیشب در آی سی یو
دو نفر مردند
از سمت درب شروع شده بود
به بغل دستی ام گفتم
بعد از اون دو تا نوبت شماست و بعد من
بنده خدا ناراحت شد و گفت
منو ببرید بخش!

شکستن یخ استخر باغ خانوادگی و شنا در آب یخ
کار ساده ای نبود ولی پدرم از اینکارها میکرد
البته من خودم ندیدم ولی شنا در زمستان
در آب یخ نزده را دیدم
حتی وقتی حدود شصت سال سن داشت
از اینکارها میکرد
شاید دلیل اینکه سن اش به هشتاد و پنج سال رسید
ورزش و روحیه اش بود

پدرم گردش را خیلی دوست داشت
بخصوص سر زدن به خانواده و فامیل را فراموش نمیکرد
از لحظه لحظه فرصتهایش استفاده میکرد
بذله گو بود و معمولا همه را میخنداند

تا سلامت بود
هر روز پیاده روی میکرد
روزهای جمعه از مسیر تجریش و دربند
میرفت سربند و کوه
کوه پیمایی را دوست داشت و بعد از کوه
برای دیدار خواهر کوچک و خانواده اش به منزل آنها در دربند میرفت

پدرم از بیکاری گریزان بود
هیچوقت بیکار نبود
حتی زمانی که شغلی نداشت
سر خودش را گرم میکرد
و البته اینکار براش خیلی سخت بود
همیشه تحرک داشت
برایش کار خانه و غیر خانه نداشت
وقتی مهمان هم بود
کار میکرد
خرید
انجام تعمیرات
کمک در کارهای آشپزخانه
بچه نگهداشتن
خلاصه هر کاری میتوانست انجام میداد

آنقدر سریع و قشنگ یک دسته اسکناس را میشمرد
که به اصرار ازش میخواستیم که
باز هم بشمارد تا یاد بگیریم
این مهارت را زمانی که کارمند شعبه بانک پارس بود
آموخته بود

خیلی از جوانهای خانواده
رانندگی را از پدرم آموختند
پدرم رانندگی کمتر کسی را قبول داشت
خودش راننده پایه یک قدیم بود
و معمولا حواس اش خیلی در رانندگی جمع بود
و مهارت ویژه ای داشت
عاشق اتومبیل بود
شاید اولین اتومبیلش رو در نوزده سالگی سوار شد
یعنی حدود سالهای 1321
بعد از اشغال ایران توسط متفقین
وقتی برای رانندگی مجبور به استفاده از عینک شد
خیلی خوشحال بود
میگفت مدتی بود خوب نمیدید
و حالا با عینک انگار همه جا روشن شده است 
رانندگی من رو که اصلا قبول نداشت
حق هم داشت
خیلی عالی رانندگی میکرد
میگفت مسافران باید هنگام رانندگی
احساس آرامش کنند

از خاطرات جوانی پدرم
داستان اسب سواری اش بود
بلد نبود اسب سواری
اسبی را بهش دادند که
یهو یورتمه میره
و خلاصه به زور نگهش میداره
ولی حیوان بیچاره از ناحیه صورت آسیب می بینه
میگفت خیلی ترسیده بودم

از زمانی میگفت که
پدرش در غورخانه با سمت سلطانی فعالیت میکرد
و چرم و یراق اسب درست میکردند
روزی رضا شاه برای بازدید آمده بود
و او را دیده بودند
این از خاطرات کودکی پدرم بود
پدر مادرم : مرحوم محمد تقی هم در پامنار تهران
در زمینه چرم سازی و تولید کمربند و کیف فعالیت میکرد
بعدها که مهاجرت کرد به مشهد
همچنان به همین کار ادامه میداد
دستهای نیرومندی داشت
اخلاق فوق العاده خوبی هم داشت
به اصطلاح مرد خدا بود
چندین سال پیش به رحمت خدا رفت
خدا رحمتش کند

پدرم علاقه ویژه ای به مادر و خواهرانش داشت
بخصوص به عزیز خواهر بزرگش علاقه ی ویژه ای داشت
مادرم تعریف میکرد که هر شب منزل مادر پدرم میرفتند
و به یاد دارم که هفته ای چند شب را در کودکی منزل عمه هایم میرفتیم
عمه ی بزرگم که چند سالی از پدرم بزرگتر ند الان بیمارند
خدا شفا دهد

حدود بیست سال پیش
روزی پدرم با افسوس میگفت
رفته بودم مغازه فتوکپی همسایه
جوانی آنجا بود که به افراد مسن میگفت
شما ها زودتر می میرید
ولی من جوانم و هستم
بعد از مدت کوتاهی خبر مرگ جوان را
که آشنای مغازه دار همسایه بود آوردند
پدرم نسبت به مرگ جوان ها
خیلی حساس بود
خیلی
به من تاکید میکرد
هیچوقت به این فکر نکن که
اگر کسی پیر است
زودتر می میرد

معمولا هر روز تو مغازه کتابفروشی پدرم
بساط کته پزی برقرار بود
برنج اعلای ایرانی با ماست و تخم مرغ یا کنسرو ماهی و خورشت یا کباب
و تقریبا همیشه مهمان داشتیم
اگر هم کسی نبود
حتما میرفت سراغ یکی از همسایه ها
دعوتش میکرد بیاد
کته های پدرم
عجب عطری داشت

یادمه
وقتی خیلی کوچک بودم
یک کت کلاه دار
با پرز های بلند سفید
مثل پشم گوسفند
تنم میکردند
و میرفتیم خانه فامیل
برای اینکه پشت شیشه عقب ماشین بخوابم
اصرار داشتم
شایدم عادت کرده بودم
خیلی کوچک بودم
ولی هنوز یادمه
گرمای آفتاب را در سرمای زمستان
پشت شیشه فولکس قورباغه ا
اون وقت ها
منزل مان خیابان کارون بود

هنوز یادمه که تابستان ها
با پدرم میرفتیم کارخانه مقوا سازی
گشت و گذار بین کاغذهایی که باید خمیر میشد
و در بین شون همه چیز پیدا میشد
سرگرمی جالبی بود
از کنار استخرهای رد میشدیم
که پر از قورباغه بود
سرمون گرم بود
خیلی جالب و سرگرم کننده
شبها موقع برگشتن
آسمان پر ستاره را نگاه میکردیم
تا خوابمان ببرد
زیبایی آسمان شب های تابستان
برای من
از آنجا آغاز شد

در زمانی که درد میکشید
و خسته شده بود

گفت و گفتم:

آخ
چیه بابا؟
میخوام برم
کجا بری؟
برم دیگه
میخوای بری بهشت؟
آره
بهشت رو دوست داری؟
خیلی
خیلی؟
آره خیلی
خوبه؟
آره خوبه

و دیگه از درد شکایت نکرد
گویا دردش ساکت شده بود

خاطرات حاج اصغر آقا
برای کسانی که او را میشناسند
خاطره انگیز و شادی بخش است

انا لله و انا الیه راجعون

چند دقیقه قبل خبر مرگ پدرم را شنیدم ...
خدا رحمت اش کند

وقتی که متهمی به بازداشتگاه میرود، آسیب ذهنی زیادی می بیند. بخشی از این آسیب ناشی از روندی است که در ذهن وی برای تعیین نسبت اش با جرم و اتهام صورت میگیرد. حفظ انصاف و عدالت در چنین شرایطی بسیار دشوار است.
پذیرش اتهام توسط بازپرس و بازجو و قاضی یک چیز است و پذیرش اتهام توسط متهم چیز دیگر. 
متهم تحت فشار بازداشت، اگر بیگناه باشد، یا گناهکار، در هر دو صورت درگیر تلاش نیرومند ذهن وی برای تعیین نسبت همه جانبه اش با اتهام میشود. پاسخ این تلاش به من مجرم هستم یا بی گناه ختم نمیشود. تقریبا تمام وجوه زندگی متهم در این تلاش ذهنی دوباره تعریف و ترسیم میشود. هر چه اتهام بزرگتر باشد، دایره این تاثیر و تاثر بیشتر است.

لینک  یادداشت یکسال قبل اکرنه:

قیصر امین پور شاعر شهدا بود. شاعر انقلاب بود. شاعر عشق نیز بود.
به دلایل بالا:
شاعر قدرتمندان نبود.
شاعر ثروتمندان نبود.
....

یکی از دوستان نزدیکش نقل میکرد:
که در دوران تحصیل آثار احمد شاملو را میخواند.
برای امام در زمان حیات امام شعر میگفت و در برابر سوال اینکه چرا برای دیگران نمیگویید٬ اشاره میکردند که به خودسازی ویژه امام که شاعر را نگران نمیکرد از ....

===================

مدتی بود که با بیماری دست به گریبان بود و به این دلیل دعوت بزرگان را برای شرکت در جلسات سنواتی شعرخوانی رد میکرد.
با همه بیماری اش٬ فرصت دیدار علاقمندان و دوستانش چون آقای خاتمی را از دست نمیداد.
به اقای خاتمی علاقه ای ویژه داشت. علاقه ای متقابل. 

================

شاعری منتقد بود.
ساده شعر میگفت.
به سنت ادبی کهن ایران عشق می ورزید و آشکارا از آن در اشعارش سود می جست.

========================

یکشنبه قرار بود آقای قیصر امین پور را در بین تعدادی از اهل اندیشه و هنر در جلسه ای ببینم که اجل او به من مهلت نداد. چه زود دیر شد.

سال قبل در بازداشت پنجاه و یک روزه بودم و توفیق شرکت در نمایشگاه رسانه های دیجیتال را نداشتم ولی رفتار نامناسبی با پرشین بلاگ شد. نام آن از فهرست حامیان و شرکت کنندگان حذف شد.
در مراسم اختتامیه توانستم شرکت کنم و دیدم که چگونه وبلاگ سرویس تازه تاسیسی که منسوب به بعضی دست اندرکاران جشنواره بود٬ بالاترین از وبلاگ سرویس های برتر و قدیمی مطرح میشود.
این رفتار در شرایطی که پرشین بلاگ نقش فعالی در معرفی جشنواره بر عهده داشت غیرقابل قبول بود و امسال علیرغم صحبتهایی که از مسئولان جشنواره حضوری یا تلفنی شنیدم٬ اقدام عملی برای حضور پرشین بلاگ ندیدم. با توجه به عدم شرکت بقیه وبلاگ سرویس ها٬ احتمالا تمایل جدی به حضور سرویس دهندگان بزرگ وبلاگ نیز نبوده است. در عین حال تعدادی از مدیران گروه سایتهای پرشین بلاگ به دعوت بعضی مدیران میانی جشنواره٬ در برگزاری کارگاههای آموزشی فعال بودند.
امیدوارم بازدیدکنندگان تصور نکرده باشند که نمایشگاه رسانه های دیجیتال نسبت قابل قبولی با  وضعیت رسانه های دیجیتال کشور دارد که در این صورت به خطا رفته اند. وضعیت رسانه های دیجیتال کشور بسیار بهتر و متفاوت تر از آنچیزی است که در نمایشگاه شاهد آن هستیم.
امیدوارم سال آینده٬ شرایط کشور تغییر کرده باشد و مدیریت اصولگرایان از صحنه اجرایی کشور دور شده باشد.
ان شاء الله

در زندگی ماشینی امروز، خرید روزانه نان داغ برای بنده و ظاهرا خیلی ها مقدور نیست. نه اینکه ممکن نباشد ولی قاعده ها طوری چیده میشوند که عملی نباشد.
برای خرید نان کمی زودتر بیرون آمدم. دیدن صف طولانی و مایوس کننده نانوایی ها، هوس نان داغ را از سر پراند.

پرشین بلاگ از جهتی دیگر نیز استثنایی است.
مدیران متعددی دارد که به صورت جدی وبلاگنویس ند و در وب فارسی حضور فعال دارند.
 دلیل این موضوع را باید در سلیقه فردی، روحیه فرهنگی، فضای محیط کار، شرایط امروز یا حتی سن و سال و تحصیلات جستجو کرد.
به هر دلیلی که باشد، برای من که با این تیم همکاری میکنم، جای افتخار دارد.
پیدا کردن وبلاگهای مدیران سایت از طریق پروفایل شان در پرشین بلاگ چندان سخت نیست.
 امتحان کنید.

لینک مطلب از وبلاگ سید عطاء الله مهاجرانی:


سرفه کردم. باز هم پک بزن. زدم. سرفه کردم. دهانم تلخ شده بود. پک بزن! نمی توانم. باید بکشی پک بزن! سرم داشت گیج می رفت. سرفه می کردم. پک بزن!


مطلب کامل را در ادامه بخوانید

یادش بخیر در کوچه های خاکی و آسفالت تهران یا در حیاط مدرسه فوتبال بازی میکردیم. وقتی شیشه ای میشکست، قبل از فرار دسته جمعی٬ صدای شی شی شیشه شکست سر میدادیم.
البته همیشه پدر و مادر ها خسارت میدادند.

قدیم ندیما، برای من یعنی حدود سی و چند سال پیش، داستانهای طنز نویس ترک، عزیز نسین، در بین نوجوانان محبوبیت داشت. طنز او به نوعی با فرهنگ آن روز ما عجین بود. قطع کتابها جیبی و بعضی از آنها نسبتا حجیم بود.
یکی از داستانهای عزیز نسین را در وبلاگی دیدم. گفتم شما نیز شریک لذت خواندن شوید:

 پیشتازان فضا سریال محبوبی بود. فضایی تخیلی که بسیاری از محدودیتها چون رنگ و ملیت و نژاد نیست و بجای آنها تکیه بر منطق و عقلانیت و احساس و رفتار انسانی به وفور دیده میشد. هر قسمت از سریال نتیجه ای منطقی و فکری داشت.
سریال های تاثیر گذار  کم اند و سریال هایی با چندین ورژن کمتر. نسخه یا نسل های بعدی این سریال نیز محبوب و مطرح شدند ولی سادگی و شفافیت و عقلانیت سریال اصلی چیز دیگری بود.

حدود پانزه سال پیش وقتی با امکان Hypertext  آشنا شدم، خیلی ذوق زده شدم. گویا وارد هزار تویی از دریچه های دانش شده ام. از هر طرف که میرفتیم راهی جدید برویم گشوده میشد و البته در آن روزگار اینترنتی با ابعاد امروزی وجود نداشت که بتواند خروارها اطلاعات بر ذهن و فکر شما خالی کند ولی در حد خودش اقناع کننده بود.
 وقتی این امکان را در راهنمای نرم افزارهای تولیدی در شرکت پیاده شد،احساس ویژه ای داشتم.
چند روزی است که فرصت بیشتری برای مطالعات وب و وبلاگ اختصاص میدهم و این خاطره به ذهنم رسید و گفتم یادداشت کنم.

همین دیروز بود. ساعت هفت بعد از ظهر. از خوابی بی موقع پریدم. تنم درد میکرد. با یک دستم گلوی یکی رو فشار میدادم و با دست دیگه تو سر خودم می کوبیدم. قلبم تیر میکشید. عصبی بودم. اگر هوا طوفانی نبود، از حرکات عجیبم همه ی روستا خبردار میشدند و برایم دست میگرفتند که فلانی کابوس دیده. جنی شده.

سنگ قبر خان محمد خان بلوک باشی گازرسنگ متوفی به سال 1303 هجری شمسی
قبرستان قدیمی روستای گازرسنگ تغییر کاربری پیدا کرد و این هم سهم خانواده ی خان مرحوم شد.

در بازداشتگاهها و زندانهای انفرادی یکی از سرگرمی های متداول خط کشیدن به در و دیوار است. گاهی برای ایجاد یادگاری. گاهی برای محاسبه روزهای مانده از بازداشت یا روزهای سپری شده ....
رنگ زدن سلول یا گچ کاری مکرر نیز چندان مفید نیست مگر آنکه در فواصل خیلی کوتاه انجام شود که معمولا پر هزینه است.

صحبت با موجودات زنده ی ریز و درست در بازداشتگاه و زندان یک سرگرمی جالب است ولی دیدن قاصدک در حال پرواز یه چیز دیگه است.

لینک مصاحبه:

تدوین قوانین در بخش فاوا مهمترین چالش ICT است ... بخش اول مصاحبه با اکو نیوز

تهران - خبرگزاری اقتصادی ایران
اکونیوز: مدیرعامل پرشین بلاگ گفت: تدوین قوانین در بخش فاوا مهمترین چالش ICT است

 مهدی بوترابی مدیرعامل سایت پرشین بلاگ (ارائه کننده سرویس وبلاگ) در گفتگوی اختصاصی با خبرگزاری اقتصادی ایران به پرسشهای مختلف در زمینه فناوری اطلاعات پاسخ گفت که بخش اول آن را مشاهده می کنید

 مهمترین چالشهای موجود حوزه ICT چیست؟

تدوین قوانین و برنامه های توسعه ای در بخش فاوا (فناوری اطلاعات و ارتباطات) به نحوی که در هماهنگی و ارتباط کامل با برنامه های توسعه سیاسی و اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی کشور باشد.

بعلاوه  به این بخش در بهترین حالت بصورت انتزاعی و با گرایش به حوزه های مخابراتی توجه شده است در حالیکه فاوا در تمامی عرصه های جامعه و توسعه آن موثرند.

  ایران در زمره کشورهای پرکاربر اینترنت در آسیاست و در منطقه رتبه نخست را داراست. ولی ضریب نفوذ دسترسی به اینترنت عملا از ضریب نفوذ بسیاری از کشورهای همجوار خود پایین تر است چرا و به چه دلیل؟ راهکار رفع آن چیست؟

آن بخش از اینترنت که به کاربران و مردم مربوط است، شاهد پیشرفت و رقابت موفق در سطح جهان است و آنچه که به دولت و برنامه ریزی دولت مربوط است، شاهد عقب افتادگی نسبت به کشورهای دیگر هستیم. دلیل این امر نیز تصدی گری دولت در بخش فناوری اطلاعات است که امیدوارم با تصویب سیاستهای عمومی اصل 44 و اجرای واقعی آن شاهد کاهش مداخلات دولت باشیم.

از لحاط زیرساخت با استانداردها چقدر فاصله داریم؟

اگر بخواهیم دقیقا فاصله ها را در تمامی حوزه ها مشخص کرد، از عهده بنده خارج است. بدون آمار و جداول مقایسه ای مناسب نمیتوانم در این زمینه اظهار نظر کنم. البته میتوان گفت که مهمترین نکته در این زمینه استفاده از تخصص و مدیریت کارآمد است. این شرط نخست است.

شعار دولت الکترونیک چه زمانی محقق می شود؟

زمانی که در طرحهای مرتبط با دولت الکترونیک به رفع نیاز کاربران عمومی اولویت داده شود و طرح ها دقیقا مرتبط با نقش تعریف شده دولت در برنامه های پنج ساله توسعه کشور باشد. شاید دو اقدام مهم در این زمینه که انجام شده است، صدور کارتهای سوخت و خدمات کارتهای الکترونیکی بانکها در مقیاس چند میلیونی است. البته اتوماسیون فعالیتهای اداری سازمانهای دولتی نیز بخشی از فعالیت های قابل ذکر است. موضوعی که از نظر مجریان طرح دولت الکترونیک اولویت نیز داشته است.

بیشترین تاثیر ICT در کدام حوزه بوده؟

فناوری اطلاعات و ارتباطات بیش از همه بر گسترش جهان بینی و اندیشه جوانان ایرانی تاثیر گذاشته است. این تاثیر  با وبلاگستان فارسی و جوامع مجازی ایرانیان و وبگردی  ارتباط مستقیم دارد.

توسعه شبکه های مخابراتی شاید موفق ترین بخش از فعالیتهای فناوری اطلاعات و ارتباطات در دولت های سازندگی و اصلاحات و نهم محسوب میگردد.

 به گفته وزیر مخابرات سرعت 128k برای کاربران کافیست. به نظر شما اهداف ما با این سرعت تحقق پیدا می کند؟ و از گردونه رقابت جهانی حذف نمی شویم؟ ( با این توصیف که در سطح جهان دسترسی به اینترنت پرسرعت و باند پهنای بالا جزو طرحهای زیرساخت به حساب می آید)

این نکته که وزیر محترم فناوری ارتباطات گفته اند موضوعی غیرقابل دفاع و مغایر با برنامه توسعه پنجساله کشور و مصوبات دولتهای پیشین  است که توسط کارشناسان پاسخ داده شده است.

 بطور نمونه مصرف پهنای باند اینترنت برای کودکان و نوجوانان به جهت لزوم استفاده از  فیلم و کلیپ و صوت و  تصویر و گرافیک حجیم تر ، بیش از مصرف متعارف اساتید دانشگاه است که از اینترنت برای دانلود فایلهای متنی استفاده می کنند. این استدلال که چون اساتید به پهنای باند زیادی نیاز ندارند پس دیگران نیز ندارند، نوعی تمثیل خطاست. بعلاوه حتی اساتید و محققان از سرعت پایین و عدم دسترسی مناسب به اینترنت راضی نیستند.

 وضعیت و بستر ICT و اینترنت با توجه به مسایل فرهنگی و جامعه سنتی ایران چگونه ارزیابی می کنید و استراتژی مناسب در این زمینه چیست؟ برای رسیدن به ایده الها چه راهکاری ارایه می کنید؟

در مجموع و در مقایسه با بخش های دیگری که در اختیار دولت است، فناوری اطلاعات رشد بهتری داشته است. بخصوص در بخش مخابرات و زیر ساخت ارتباطی. این رشد در مقایسه با نیاز کشور و یا رقبای خارجی مناسب نبوده است ولی به نسبت دیگر فعالیتهای دولت ها قابل قبول تر است.

شاید مهمترین استراتژی در فاوا(ICT)   تلفیق خردمندانه و دوراندیشانه ی رویکردهای این حوزه با رویکردهای تمامی حوزه های دیگر توسعه کشور اعم از اقتصادی و فرهنگی و سیاسی و اجتماعی باشد. چیزی که مسئولیت آن متوجه سازمان مدیریت و برنامه ریزی بود.

 فرهنگ سازی و آموزش در حوزه ICT چگونه و توسط چه ارگانی باید انجام گیرد؟

وبلاگستان بیشترین سهم را در این زمینه بازی کرده است. کسانی که از این مسیر به سطح مناسبی از آموزش کاربردی دست یافته اند بسیارند. شاید اکثریت کاربران اینترنت از همین مسیر به توانایی امروزی خود  در استفاده از اینترنت رسیده اند. آموزشگاههای کامپیوتر و اینترنت نیز نقش قابل توجهی داشته اند. صدا و سیما نیز در معرفی تهدیدات اینترنت نقش هدفداری داشته است ولی به حوزه های اثباتی آن بصورت متمرکز کمتر پرداخته است که میتواند در این زمینه تجدید نظر کند. البته به دلیل نفوذ فناوری اطلاعات و ارتباطات در لایه های زندگی امروز ما ، خود به خود در رسانه ها نیز شاهد معرفی این مسائل و فرهنگ سازی مربوطه هستیم.

 آینده ICT را در ایران چگونه ارزیابی می کنید؟

بهتر از گذشته ان شاء الله. البته راه کار اصلی آن تغییر نگرش مدیریت کلان کشور است. موضوعی که بسیار کند اتفاق می افتد و به همین دلیل است که در بسیاری از موارد این تغییر نگرش با تغییر مدیریت همراه خواهد بود.

 حتی بودجه فناوری اطلاعات با نگاه توسعه کاربری و بودجه تکفا حذف شد که تاثیرات منفی بر توسعه فناوری اطلاعات داشت. چه باید بکنیم؟

کاهش توجه به فناوری اطلاعات در سه سال اخیر بیش از آنکه یک تصمیم از سوی دولت باشد، یک بی تصمیمی و سرگردانی و لذا تا حد زیادی بی تعمد و ناشی از عدم شناخت است. این موضوع یکی از عوارض تغییر دولت اصلاحات به دولت نهم بوده است. تغییر دولت سازندگی آقای هاشمی رفسنجانی به دولت اصلاحات آقای خاتمی نه تنها مانع فعالیتهای مصوب قبلی نشد، بلکه حمایت بیشتری نیز از تصمیمات قبلی شد. مثلا تصمیم به راه اندازی پروژه فارس جنوبی (عسلویه)  و اقدامات اولیه در دولت آقای هاشمی رفسنجانی، در دولت اصلاحات مورد تایید قرار گرفت و  با سرعت زیاد پیاده سازی شد. همینطور در بخش های دیگر توسعه اقتصادی کشور، به نوعی دولت اصلاحات تداوم دولت سازندگی از نظر اقتصادی بود. در حالیکه  سیاستهای اقتصادی و فعالیت های دولت فعلی طبق اعلام مکرر ریاست محترم جمهور و بقیه مسئولان ارشد دولتی، از جهات زیادی متفاوت با دولتهای گذشته است. این یک واقعیت است که بر عرصه های مختلف تاثیر خود را گذاشته است.

 نقش سازمانهای آموزشی و پژوهشی (مانند آموزش و پرورش و آموزش عالی) در حوزه ICT چیست؟ توانسته اند در امر آموزش  و پژوهش موفق عمل کنند؟

رشد واقعی جامعه با منابع و مدیریت دولتی بدست نمی آید. بر عکس با منابع و مدیریت بخش خصوصی ایجاد میشود. تحلیل ضعف بخشهای دولتی در این زمینه چندان نتیجه بخش نیست و بعلاوه نیازمند در اختیار داشتن آمار و تهیه جداول مقایسه ای است. در دید کلان، سیاستهای عمومی اصل 44 که از سوی مجمع تشخیص مصلحت تصویب و توسط مقام معظم رهبری ابلاغ شده، بستر مناسبی برای دور نگهداشتن دولت از دخالت در امور اجرایی بویژه در حوزه فاوا است تا این وظایف بتدریج  به بخش خصوصی واگذار شود.

 تدوین طرح جامع ICT با هدف ساماندهی فعالیتهای سازمانها چه دستاوردهایی را به همراه خواهد داشت؟

پیش شرط تدوین و اجرای مناسب طرح های عملی فناوری اطلاعات و ارتباطات تغییر نگرش مدیریت موجود در این زمینه است.

 محورهای پیشنهادی در تدوین سیاستهای کلی ICT چیست؟

مهمترین محور آنست که فناوری اطلاعات و ارتباطات را نباید صرفا بخشی مانند باغداری یا گردشگری دید. حوزه فاوا در تمامی بخشهای زندگی انسان و جامعه عمیقا موثر است. مهمترین محور پیشنهادی، نگاه مسئولانه و تخصصی به فاوا است.

  در حوزه ICT، اقدامات موازی توسط سازمانهای مختلف انجام می گیرد. نتیجه عمل چیست؟

اتلاف منابع انسانی و مالی و از دست رفتن فرصتهای رقابتی در جهانی که هزینه غفلتهای امروز را نسل آینده باید بپردازند.

 چه اقدامی برای بهبود وضعیت انجام دهیم؟ 

تقویت عقلانیت در تصمیم گیری ها.

 مدیریت و راهبری حوزه ICT در اختیار چه ارگانی است؟

ظاهرا بیشترین نقش را وزارت فناوری ارتباطات و اطلاعات دارد.

 ما شاهدتصویب و ابلاغ قانونها و سیاستگذاریهای زیادی بودیم . ولی در اجرای قوانین ICT عقب مانده ایم. علت چیست؟

در مباحث تئوریک و علمی دانشگاهی و یا حوزه هایی که نقش آفرین آن مردم یا بخش خصوصی هستند، رشد خوبی داشتیم.  اگر سیاستهای مختلفی ابلاغ و پیگیری میشود ناشی از فقدان رویکرد واحد و صحیح است که باید در سطح مدیریت کلان کشور حل و فصل شود.

 در عصر کنونی و در صورت تحریم ایران در این حوزه، وضعیت اقتصادی و .... ایران چطور می شود؟

تا کنون نیز محدودیتهای زیادی از سوی غربی ها برای شرکتهای ایرانی ایجاد شده است. اقدامات خردمندانه میتواند موجب کاهش خسارات شود.

پایان بخش اول مصاحبه

دیروز با یکی از دوستان در مسیر بودیم که اتومبیلی بدون ترمز و با سرعت به قسمت راست ماشین کوبید. راننده ماشین ما مطمئن بود که طرف مقصر است ولی ظاهرا مامور راهنمایی و رانندگی که بعد از مدتی به محل رسیده بود گفت که شما از فرعی در حرکت بودید و مهم نیست که آن اتومبیل به شما زده یا اینکه شما چهارراه را رد کرده بودید. بعلاوه اتومبیل شما پژو است و راننده دیگر پیکان دارد. تازه کروکی هم نمیکشم.

سالها قبل از یکی از دوستانم که تجربه فعالیت اداری در سازمانهای دولتی را داشت خواهش کردم که انواع پی نوشت ها را برایم ردیف کند. نتیجه این بود. شاید شما هم به اندازه من تعجب کنید از اینکه این همه حالت مختلف برای ارجاعات وجود دارد:

بنام خدا

تعدادی از پی نوشتهای مهم

١. بایگانی شود
٢. جهت اقدامات لازم
٣. ملاحظه فرمایید
۴. منعکش شود
۵. بررسی و پاسخ دهید (بررسی کنید و پاسخ دهید)
۶. در پرونده مربوطه قرار دهید
٧. بررسی و اعلام نظر شود
٨. به استحضار برس
٩. پیگیری شود
١٠. ملاحظه فرمائید و مورد را پیشنهاد دهید
١١. جهت بررسی
١٢. جهت ملاحظه
١٣. جهت رسیدگی
١۴. جهت بررسی و اعلام نتیجه
١۵. به اداره مربوطه ارسال شود
١۶. پیرو مذاکره اقدام شود
١٧. جهت بهره برداری
١٨. جهت تهیه گردشکار
١٩. جهت ارجاع به واحد مربوطه
٢٠. ملاحظه شد
٢١. مذاکره شود
٢٢. لطفا شرکت فرمایید
٢٣. جهت ملاحظه و صدور دستور
٢۴. حضورا ماکره شود
٢۵. جهت ارائه گزارش
٢۶. جهت اقدامات بعدی
٢٧. پاسخ مقتضی داده شود
٢٨. ابلاغ شود
٢٩. ابلاغیه تهییه شود
٣٠. جهت تشکیل جلسه
٣١. تصویری از سابقه ارسال شود
٣٢. بمنظور پیگیری ارسال سود
٣٣. پیگیری بر حسب سوابق
٣۴. جهت اقدامات وفق دستور صادره
٣۵. پیشنهاد مورد موافقت می باشد
٣۶. پیرو مذاکره جهت اقدام
٣٧. موضوع مطرح شود
٣٨. جهت درج در سوابق
٣٩. نظریه اخذ گردد
۴٠. تهیه سابقه
۴١. بکار گرفته شود
۴٢. اعلام آمادگی کنید
۴٣. سریعا بررسی تا اعلام نتیجه شود
۴۴. در جلسه مطرح شود

این موارد مربوط به دورانی است که هنوز سیستم های رایانه ای در دستگاههای اداری راه اندازی نشده بود. بعلاوه به این فهرست میتوان موارد دیگری را نیز افزود. بعضی نیز تکراری است. دسته بندی شدن این پی نوشت ها و بهبود روش رسیدگی به نامه ها، بخش مهمی از روند رایانه ای شدن امور اداری است.

اوایل سال هفتاد و هشت بود که برای دیدن یکی ا ز دوستان و مشورت در باره سیستم های رایانه ای و  مشخصا سیستم نرم افزاری مورد نیازشان سری به باشگاه خبرنگاران جوان زدم. شور و شوق زیادی از همه دیده میشد. بعد از دوم خرداد کشور انرژی گرفته بود. البته بعضی ها و بعضی جاها برای رویارویی با دوم خرداد.

به مدت سه روز میلیونها انسان به دیدار امام آمدند و در مصلای تهران با ایشان وداع کردند. چنان جمعیتی را در هیچ یک از راه پیمایی های انقلاب به یاد نداشتم. از سراسر کشور آمده بودند. چیزی شبیه آن را فقط در مراسم استقبال از امام در 12 بهمن دیده بودم.
 یکی از دوستان مسن و با تجربه از دوران دکتر مصدق که از مخالفین سرسخت امام و انقلاب اسلامی بود  با چشم گریان و هق هق ... حتی نتوانست حرفش را تمام کند ... با اینکه به امام تعلقی نداشت ولی در شرایطی که پیش آمده بود، متاثر بود و میگفت: او واقعا یک مرد بود.
الان که فکر میکنم می بینم که ویژگی مردانگی امام بسیار برجسته بود.

یکی از دوستان اغراق و شرمنده فرمودند.