دکتر بیات در زندگی طولانی و سالم خود دهها سال را به تحقیق و تدریس و انتشار مطالعات خود اختصاص داد. از دانشسرای عالی میگفت. در مشاعره کسی را رقیب نداشت. به سعدی علاقه ای خاص داشت و اشعارش را حفظ بود. حافظه نیرومندی داشت که در بین دانشجویان و اساتیدی که می شناختم بی نظیر بود. صریح اللهجه و خوش مشرب و مبادی آداب بود.

فقدان ایشان را به خانواده و دوستان و همکاران و شاگردانش تسلیت عرض می کنم

میراث فرهنگی ایران و مدیریت کشور نویسنده: مهدی بوترابی Mehdi Boutorabi - جمعه ۱۱ آبان ۱۳۸۶

تخریب تدریجی آثار باستانی و غارت آنها توسط قاچاقچیان و بی تدبیری در حفظ و توسعه میراث فرهنگی کشور تا کی و کجا ادامه خواهد یافت؟



عکس :تخت جمشید مربوط به حدود بیست سال پیش (1365) توسط یکی از همکلاسی های محترم

سفر دانشجویان تاریخ دانشگاه شهید بهشتی به همراه آقای دکتر عزیز الله بیات استاد محترم

تکمله:

میراث فرهنگی در شرایط ثابتی نیست. هم نیاز به نگهداری وضع موجود است و هم توسعه آن. بسیاری از مواریث ما از ترس غارتگران یا به طمع غارت هنوز زیر زمین نگهداری میشوند

تکمله جدید:

این یادداشت را سالها قبل به عنوان خاطره نوشته بودم و اکنون با کمی اصلاح و به مناسبت درگذشت استاد بیات دوباره منتشر میکنم

یادش گرامی باد