لینک مطلب از وبلاگستان:
آدم، دور از میهن ارجش را از دست میدهد، اما دروغ ارزش مییابد! (چین)
از سرسبزی میهنت برخوردار شو، حتی اگر چیزی بهجز خار نداشته باشد! (عربها)
اگر ملتی گرفتار درگیری باشد، میهنپرستان پیش میروند (چین).
برای من آب نوشیدنی میهنم، خوشتر از عسل بیگانگان است (عربها).
برای هر کس وطنش کشمیر است [کشمیر بسیار خوشآبوهواست] (افغانستان).
به جای آن که به کشور دیگران بروی و آن جا شاه باشی، بهتر است گدای کشور خودت باشی! (تورفان چین)
به شهر خود است آدمی شهریار (ایران)
چه حق، چه ناحق، سرزمین من! (انگلیس)
حب وطن از ایمان است (افغانستان).
حب وطن از ملک سلیمان خوشتر (افغانستان)
حفظ جان واجب است و حفظ وطن از آن واجبتر (افغانستان).
در سرزمینهای دور ترا با نیمتنه و کلاهت میسنجند و در میهن، با پولت! (چین)
زنده و وطن، مرده و کفن! (سمرقند)
سرم را سرسرس متْراش ای استاد سلمانی+ که ما هم در دیار خود سری داریم و سامانی (ایران)
سگ آن جایی که سیر میشود، مرد آن جایی که میهنش است (قزاقستان).
کاملهنران در وطن خویش غریباند+ در بطن صدف گوهر شهوار یتیم است (افغانستان)
کسی که بیرون از کشور نرفته، متعصب میشود (ایتالیا).
گمان مبر که به پایان رسید کار مغان+ هزار بادهی ناسفته در رگ تاک است (افغانستان)
مردن در راه میهن خوب است، اما از آن بهتر این است که برای میهن زنده بمانیم (مجارستان).
من از مدینه بخواهم شدن به آسانی+ مدینه باد بر اهل مدینه ارزانی! (ایران)
من دود سرزمین نیاکانم را بیشتر دوست دارم تا آتش بیگانه (ایسلند).
مهر میهن، پاکترین مهرهاست (سوییس).
میِ میهن نباید هرآینه بهترین باشد! (چین)
میهنِ نخست، مادر است؛ میهن دوم، نامادری! (روسیه)
نام کسی را با ارج ببر که نام میهن را با ارج بر زبان میآورد (آلمان).
نه در غربت دلم شاده، نه رویی در وطن دارم! (شیراز)
نه دیار عرب، نه شیر شتر! (ایران)
هر که را حب وطن نیست، ایمان نیست؛ هر که را ایمان نیست، سعادت نیست (افغانستان).
هیچکس در میهن خود پیغمبر نیست! (ایتالیا)
وطن از دست مده، آب بقا در وطن است (افغانستان/ ایران).
آدم در میهنش مانند شیر در بیشه و سوسمار در آب است (اتیوپی).
