حضور فشرده و گسترده(مشارکت) انسان ها در امور جامعه و آگاهی عمیق و وسیع(بصیرت) نسبت به آن دو مبنایی است که توسعه فناوری های نوین اطلاعات و ارتباطات در اواخر هزاره دوم میلادی به تحقق آن کمک شایانی کرده و از این منظر موجب بزرگترین تحول اجتماعی تاریخ بشر شده است:
1. حضوری فشرده و مسئولانه و نزدیکی انسان ها و گروههای انسانی در جامعه بشری به دلیل فرو ریختن فاصله ها
2. آگاهی عمیق و وسیع و تقویت بصیرت به دلیل تجمیع دانش بشری
در گذشته های دور حضور مردم در یکجا به دلیل محدودیت های طبیعی چون فقدان آب و راههای ارتباطی و فرصت های زیستی مشکل بود و روستانشینی و بیابانگردی وجه قالب زندگی بشر بود و جوامع بشری بزرگ تنها در کنار رودخانه های بزرگ شکل میگرفت ولی جامعه انسانی به تدریج بر این محدودیت پیروز شدند
در گذشته، حضور فشرده مردم به دلیل محدودیت های عرفی و قانونی ممکن نبود و وابستگی به زمین یا قبیله مرزهای انسانی را دور از یکدیگر نگه میداشت
تا همین امروز، فاصله های اقتصادی و نژادی و جغرافیایی و جنسیتی و عقیدتی و مانند آن موجب جدایی ها و جد افتادگی های زیادی شده است که آخرین فصل از آن همین شکاف دیجیتال است
ولی فردا، که آگاهی ها افزون تر و محدودیت ها اندک ترند، راهی در زیرزمین خانه ها، راهی در ابرهای آسمان، راهی در دل انسان ها، برای تجمیع هر آنچه به انسان مربوط است فراهم می گردد. اگر امروز شاهد تولید عظیم دانش هستیم و اگر می بینیم ثروت به نحو روز افزونی دانش بنیان می شود، طلیعه ظهور فردایی است که قدرت انسان و جامعه افزونتر می شود و حکومت ها به روش گذشته و گذشته های دور نمی توانند رفتار کنند
نسیم این فردا را همین امروز حس میکنیم

