در دوره های اولیه گشایش فضای مجازی و اینترنت به روی مردم، موضوع گمنامی در فضای مجازی امری دلچسب، نوظهور و متفاوت، قابل قبول، ممکن و گاهی ضروری بود.
ولی با تقویت دسترسی ها و تغییر شرایط، دیگر گمنامی واقعی در فضای مجازی ممکن نیست و کسانی که خود را به گمنامی میزنند، نه تنها اعتبار عمل خود را در فضای مجازی زیر سوال می برند و آتش می زنند، بلکه شخصیت قابل ذکری نیز برجای نمی گذارند و در واقع هیچ سرمایه ای جمع نمی کنند و اثری بر عملکرد و رفتارش مترتب نخواهد بود و اگر برای این نوع فعالیت نیز درآمدی کسب کنند، متکی به جهل سفارش دهنده خواهد بود
ماهیت اجتماعی فضای مجازی موجب گشته است تا حرکات ضد اجتماعی، بی مقدارتر از پیش شوند و نه تنها با نظام ارزشی و اخلاقی در تقابل قرار گیرند بلکه با رویکرد فناوری و آینده فضای مجازی در تعارض قرار گیرند و حذف شوند
حضور گمنام در فضای مجازی دیگر نه مطلوب است و نه ممکن و به خواب زدن هایی را که شاهدیم ناشی از خجالت و دیگر ویژگی های روحی از این دست و یا جهل و ناآگاهی نسبت به مقتضیات و امکانات و دسترسی ها در فضای مجازی است