براساس نتایج یک تحقیق در آمریکا، نیوزیلند و لوکزامبورگ اسلامی ترین کشورهای جهان معرفی شدند. ضمن اینکه هیچ یک از کشورهای مسلمان در بین 37 کشور اول “اسلامی” جهان نیستند!!تحقیق حسین عسکری و شاهرزاده رحمان در دانشگاه جرج واشنگتن آمریکا، که در شماره 10 ژورنال معروف اقتصاد جهانی (Global Economy Journal) به چاپ رسیده، به نتایج عجیبی دست یافته که براساس آن بسیاری از کشورهای اسلامی (کشورهایی که واقعا اسلامی هستند)، غیرمسلمان هستند.همواره در بین محققان و اندیشمندان مختلف این سئوال مطرح بوده که معیار “اسلامی بودن” یک کشور چیست؟ ایا معیار نوع لباس پوشیدن مسلمانان است یا تعداد دفعاتی است که آنها نماز به جای می آورند؟ یا آیا معیار “اسلامی بودن” آموزش پی درپی مطالب دینی و اسلامی است و یا پیروی از اصول دین اسلام؟ آیا مهم شکل و فرم اسلام است و یا محتوای آن، چیزی که در عدالت، برابری، صداقت و … نمود پیدا می کند.سئوال اصلی تحقیق مذکور این بوده که آیا سیاست ها در کشورهای مسلمان (کشورهای با اکثریت مسلمان) برپایه اصول اسلام پایه گذاری شده اند، یا خیر؟ برای پاسخگویی به این سئوال محققان “فرصت های اقتصادی”، “آزادی اقتصادی”، “میزان فساد”، “سیستم مالی” و “حقوق بشر” را به عنوان معیارهایی برای سنجش “اسلامی بودن” انتخاب و برای سنجش آنها مطالعه تطبیقی و مقایسه ای در بین 208 کشور جهان انجام داده اند.براساس نتایج ای تحقیق، بسیاری از کشورهای مسلمان خودشان براساس معیارهای اسلامی در زمینه های اقتصاد، حقوق بشر، میزان فساد، سیستم مالی و … عمل نمی کنند. که این امر هم در ارتباط با دولت های و هم رفتار روزمره شهروندان آنها صادق بوده است.این تحقیق همچنین بیان می دارد که حتی در سطح اجتماعی، بسیاری از کشورهای غیر مسلمان بیشتر از خود مسلمانان براساس ارزش های اسلامی عمل کرده و به آنها پایند هستند.از دیگر نتایج جالب این تحقیق این است که “اسلامی ترین” کشورهای جهان به ترتیب نیوزیلند و لوگزامبورک هستند. ضمن آنکه هیچ یک از کشورهای مسلمان در بین 37 کشور “اسلامی” جهان قرار ندارند!؟پایک نیوز می افزاید: عمادالدین عبدالرحیم، که خود یک متفکر اسلامی اندونزیایی است و بیش از شکل و فرم اسلام، به محتوای اسلام همچون عدالت، برابری و ازادی تاکید دارد، نیز مدعی است که شهر آمس (Ames)، در ایالت آووا (Iowa) آمریکا یک نمونه کامل از “دولت اسلامی” است. هرچند که اسلام هیچ نقشی در زندگی روزانه سیاسی، اجتماعی و اقتصادی این شهر ندارد و مردم آن نیز آشنایی با اصول اسلامی در زمینه آداب غذا خوردن و نحوه پوشش اسلامی ندارند.
لینک مطلب از وبلاگستان:
اسفند ۴م, ۱۳۸۷
آتلانتیس، در اسطورههای یونان، جزیرهای افسانهای در آن سوی ستونهای هرکول در اقیانوس اطلس است.
حدود ۳۵۰ سال قبل از میلاد مسیح، افلاطون در رسالهای تیمائوس (Timaeus) چنین نوشت : «۱۲ هزار سال پیش از این، جزیرهای بوده است بزرگ، با تمدنی ستایشانگیز موسوم به آتلانتیس که…». وی در جای دیگری نوشت: «آتلانتها افزون بر ۲۰ میلیون نفر بودند که در جزیرهای خوش آب وهوا به وسعت ۱۵۴ هزار مایل مربع زندگی میکردند. در جنگلهای انبوه آتلانتیس انواع جانوران بزرگ و کوچک میزیستند و شهرهای آباد آن با ساختمانهای عظیم با شکل هرم درخشش نور بود و مرمر …» «در قاره آتلانتیس شهرها به شکلی هندسی و زیبا ساخته شده بودند و کانالهای آب که همچون رگها در بدن به هر سو امتداد داشتند، مزرعهها و باغها را سیراب میکردند . اساس فرهنگ و تمدن این مردمان سعادتمند همانا برادری و صفات عالی انسانی بود. اما چون قدرت ایشان روز افزون شد به تدریج شروع به دست درازی به دیگر سرزمینها کردند، روح احساس و کمک در آنها دیگر از بین رفته بود، آنها اعتقاد و ایمان خود را از دست داده بودند. آنها با سپاهیانی بی شمار قصد فتح آتن و سرزمینهای شرق را داشتند . اما زئوس طوفانی بر انها نازل کرد . مجازاتی که به هیچ وجه قابل تصور نبود، طوفان سبب زمین لرزه و سیلهای بزرگی شد که به مدت یک شبانه روز به شدت ادامه داشت وقتی دریا جزیره آتلانتیس را به زیر خود فرو برد و ناپدید گشت»

آتلانتیس را بسیاری آرمانشهری است ساخته و پرداخته خیال میدانند، اما بعضی هم وجود آن را جدی گرفتهاند و در طی سالیان دراز به دنبال رد پای آن بودهاند.
چند روز پیش یک مهندس هوانوردی انگلیسی، در حال گشت و گذار زمین با نسخه جدید نرمافزار Google earth بود. در این نسخه جدید، میتوان علاوه بر سطح زمین، مناظر و عکسهایی از زیر دریا و بستر دریاها و اقیانوسها دید. مهندس انگلیسی در ۶۲۰ مایلی شمال غربی آفریقا در نزدیکی جزایر قناری، متوجه شبکهای از خطوط در بستر دریا شد. تصویر، بسیار شبیه عکس هوایی از یک شهر بود. از آنجا که محل این عکس، درست منطبق با جایی است که آن را محتملترین محل آتلانتیس گمشده میدانند، این خبر در رسانههای مختلف منتشر شد که گوگل ارث، آتلانتیس را یافته است!
گوگل خیلی زود به این خبر واکنش نشان داد و در یک بیانیه رسمی آن را رد کرد: خطوطی که در این قسمت در بستر اقیانوس اطلس دیده میشوند، چیزی جز آرتیفکت نیستند. در واقع گوگل با کنار هم چیدن اطلاعات سونار کف دریا که از قایقهای تحقیقات زمینشناسی مختلف به دست آمده بود، کف اقیانوس را تصویرسازی میکند. خطوطی که هم در این قسمت دیده میشوند، محلهای تلاقی دسته های مختلف اطلاعات هستند.
درست است که گوگل ارث نتوانسته آتلانتیس را پیدا کند، اما پیش از این توانسته کشفیات هیجانانگیزی انجام دهد. سال ۲۰۰۵، یک مهندس برنامهنویس ایتالیایی، توانست به صورت تصادفی بقایای یک بنای باستانی را در ایتالیا کشف کند. او بعد از اینکه بقایای عمارت را در گوگل ارث دید، باستانشناسان را خبر کرد و آنها موفق شدند بنایی را که طبق برآوردها، پیش از میلاد مسیح ساخت شده بود، بیابند.
در مورد دیگر، زیستشناسان و پرندهشناسان توانستند با گوگل ارث، جنگل بکری را در موزامبیک بیابند که پیش از ان فقط روستاییان محلی از وجود آن آگاه بودند. آنها توانستند گونههای جانوری کشف نشدهای را در این جنگل، کشف و ثبت کنند.
منابع: ویکیپدیا، بیبیسی، rbgkew، sciencedaily، telegraph
